اصلاحاتی که هم اکنون ازآن سخن می رود عمل به یکی از مفاد تفاهم نامه ای است که میان هردو تیم انتخابا تی قبل از شکل گیری حکومت وحدت ملی امضا شده است.
اصلاحات درساختارکمیسون های انتخاباتی نخستین مرحله از اصلاحات سیاسی است. اما اصلاحات به معنای تغیر سیتسم حکومتی ازریاستی به پارلمانی به زمان حکومت کرزی بر می گردد.آنگاه که حکومت کرزی نتوانست مطالبات سیاسی گروه های قومی را برآورده کند، فساد پرحجم، حکومت کرزی را با چالش جدی مواجه ساخته بود، روابط قومی برضوابط قانونی چیرگی یافت. عزل ونصب ها در پست های حکومتی بر اساس شایستگی ها وتوانمندی های افرادصورت نمی گرفت. دیدن این صحنه های غیر عادلانه، ذهنیت اصلاح طلبی را به تدریج صورت بندی کرد.
برخی گروه های سیاسی منتقد حکومت برای پایان دادن به بی عدالتی های ساختار مند راه اصلاحات سیاسی را پیشنهاد کردند تا از بحران هایی که حکومت کرزی بدان گرفتار آمده بود راه نجاتی یافته شود.
اصلاحات در هر کشوری ناظربه وضعیتی است، ناگزیری اصلاحات در افغانستان،برگرفته ازسیستم حکومتی موجود است که بسیار مایل به تمامیت خواهی است،.سیلان وحرکت این حکومت رفتن به طرف دیکاتوری مدرن نیست که خوش بختانه ابزار آن وجود ندارد .درافغانستان سرن برخی اقوام حکومت را حق پیشین خود می دانند و برای بدست آوردن آن از ارتکاب هیچ بد اخلاقی ای روی گردان نیستند.
بنابراین، خطر انحصار قدرت ازیک طرف وعدالت ورزی در تقسیم قدرت سبب شکل گیری اصلاحات در سیستم حکومتی شد. این اندیشه ابتدایی در ذهن برخی گروه های سیاسی چون "شورای متحد ملی"شکل گرفت که اصلاحات رابه عنوان یک سازو کار مناسب غیر خشونت ورزانه برای بیرون رفت از انحصار قدرت پیشنهاد کردند. ودرآن زمان تلاش های سیاسی نکویی هم دراین جهت صورت گرفت.
+ نوشته شده در شنبه بیست و چهارم بهمن ۱۳۹۴ ساعت 11:30 توسط سید مظفر دره صوفی
|