ژنرال شافنر در گفتگوی ویدیویی ازکابل، به خبرنگاران حاضر در ساختمان وزارت دفاع آمریکا گفت که در حال حاضر نیروهای وابسته به گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) در چهار یا پنج منطقه دورافتاده در ولایت شرقی ننگرهار حضور دارند و تلاش می‌کنند در آنجا پایگاه‌های عملیاتی ایجاد کنند، اما نیروهای امنیتی افغان در مقابله با آنان "موفقیت‌هایی داشته اند..

 

 

 

 در یک نگاه خوش بینانه این سیاست امریکا سیاست نیکو و خرد پسندی است امریکایی ها برای مبارزه با تروریسم، بخشی نیروهای خود را در افغانستان نگاهداشته اند وهم چنان پیمان امنیتی ای که با حکومت افغانستان امضا کرده است آن کشور را ملزم می کند که در راه محو تروریسم با حکومت افغانستان همکاری کند.

  آنچه که برای حکومت  ومردم افغانستان از اهمیت فوق العاده برخوردار است این که ،چرا امریکایی ها سیاست مبارزه با تروریسم را به مبارزه با داعش تقلیل داده است. امریکایی ها به خوبی می دانند – همان گونه که اشاره شده است - که داعش هنوز گروه کوچکی بیش نیست که دربرخی مناطق شرق کشور راه یافته وحتا نیروهای محلی از عهده مبارزه با آن می توانند بر آیند ومناطق خود را از لوث وجود این گروه تبه کارپاک کنند. درحالی که عمده مشکلات ناامنی در کشورما توسط طالبان ایجادشده است وهرروز هم که می گذرد نا امنی بیشترمی شود.

    دریکی دو هفته گذشته برخی مناطق شمال کشور سخت ناآرام بود وبرق شهر کابل بر اثرفعالیت های تخریبی این گروه قطع شده است. هرروز که می گذرد مشکلات شهروندان کابل بیشتر می شود، وحکومت افغانستان تحت فشار بیشتر قرار می گیرد.اگر قصد ونیت نیرو های امریکایی در افغانستان برداشتن بار از دوش حکومت افغانستان باشد، چرا در مبارزه با طالبان حکومت افغانستان را یاری نمی کند ومرهمی بر زخم های رو به افزایش مردم نمی گذارد؟

  در پیش گرفتن این سیاست بیانگر آنست که مقام های امریکایی هم تروریسم را تعریف می کنند وهم برای نا بودی آن خود نقشه می ریزند، بدون آن که اهمیت مبارزه با آن برای مردم افغانستان قابل درک باشد.

  سوی ظن دیگری که از دوران حکومت کمونیستی درذهن مردم مانده است واعلام مبارزه با داعش توسط امریکایی ها آن سوی ظن رازنده می کند، آنست که هرگاه دستگاه تبلیغاتی حکومت وقت افغانستان اعلام می کرد که اشرار شکست خورده وفلان مناطق از تسلط به اصطلاح اشرار آزاد شده است ،مردم به تجربه دریافته بودند که حتما نیروهای مجاهدین آن مناطق را ازتسلط حکومت بیرون برده و بر آمسلط شده اند . حالاهم وقتی امریکایی ها از تشدید حملات نظامی علیه داعش خبر می دهند این گمان بوجود می آید که با ز چه سیاستی از سوی مقام های امریکایی در پیش گرفته شده است که این گونه اعلام می شود.نکند به تقویت داعش در آن مناطق پرداخته می شود!

   در مجموع در پانزده سال حضور امریکایی ها در افغانستان اعتمادی میان مردم وآن نیروها ایجاد نشد وحضور نیرو های امریکایی نتو انست اعتمادمردم افغانستان را به خودجلب کند. آنجاهایی که بایدعملیات نظامی صورت می گرفت وپاکسازی می شد ،عملیاتی از سوی امریکایی ها صورت نگرفت ومقام های امریکایی توجه لازم را برای پاک سازی آن مناطق به خرج ندادند. آنجاهایی هم مردم نیازمند جدیت امریکایی ها بودند این جدیت صورت نگرفت وحضور دوباره طالبان نتیجه سیاست های کجدار ومریز نیروهای امریکایی در افغانستان است.

    وبررغم ادعایی که صورت گرفته ومی گیرد امروز هم خطر طالبان به مراتب بیش ازخطر داعش است. حتا اگر ظن مذاکره با طالبان برود باز هم حکومت افغانستان نیازمند داشتن مواضع برتر دربرابر طالبان  است که باید با کمک نیروهای خارجی بویژه نیروهای امریکایی این برتری بوجود آید.