تامل در وضعیت حکومت اقای کرزی وبحران افرینی هایی که انجام می دهد شاید در بدو امر حیرت افگن باشد واین ذهنیت را ایجاد کند که چرا اقای کرزی در شرایطی چنین حاد که بحران های فراوانی کشوررا در خود فروبرده است، دست به بحران افرینی می زند؟ این پرسش جواب نمی یابد مگر آن که سرشت وسر نوشت حکومت های استبدادی یا ناکام مورد مطالعه ومداقه قرار گیرند. حکومت های استبدادی وناکام می کوشند برای بیرون رفت از فشار افکار عمومی دست به بحران های افرینی های تصنعی بزنند تا نا کار آمدی شان از داوری افکار عمومی پنهان بماند. حکومت اقای کرزی گرچه قبای دموکراسی بر تن دارد اما نا کارآمدی وعدم توفیق آن دربرآوردن مطالبات به حق مردم چنان است که اورا مجبور ساخته است که دست به چنین ترفند هایی بیازد تا افکار عمومی را منحرف کند.ایجاد داد گاه ویژه برای بررسی تخلف های انتخبااتی از همان بحران افرینی هایی بود که اقای کرزی دست به ایجاد آن زد واینک در آن مخمصه گیر افتاده است وراه بیرون شد ازان را نمی یاید . این در حالی است فسا یکی از شاخصه های حکومت اقای کرزی در سال های گذشته بوده است واین وضعیت چنان حاد بوده که حتا مقامات خارجی نسبت به کا رکرد حکومت با دیده شک می نگرد وعملکرد حکومت را زیر سوال می برد در جدید ترین اظهارانظر هایی که ازسوی
سخنگوی دادستانی کل کشور ابراز شده است گفته شده است که برای دادستانی کل بررسی هزار پرونده مربوط به اشخاص عادی؛ آسانتر از بررسی پرونده یک مقام دولتی متهم به فساد است زیرا این مقامات از سوی شبکهها و حلقات خاصی در خارج از کشور مورد حمایت قرار دارند.
امان الله ایمان با بیان این مطلب تصریح کرده است که بررسی پرونده های مربوط به فساد مقامات بلندپایه دولتی به شمول تعدادی از وزیران، والیان و ولسوالان و دیگر مقامات دولتی علاوه بر اینکه زمان بر می باشد، مسئولان قضایی کشور را با مشکلات زیادی روبرو ساخته که سبب می شود محاکمه این افراد به تاخیر افتد.
سخنگوی دادستانی کل اظهار داشته است که :بیست و پنج وزیر پیشین و فعلی دولت که پرونده های شان موجود است، متهم به فساد هستند که متاسفانه از سوی حلقات بیرونی تحت حمایت می باشند و از آنجایی که اکثر این مقامات در خارج از کشور به سر می برند، بررسی پرونده های آنان بسیار مشکل گردیده است.
ایا در حکومتی که هزاران پرونده فساد وجوددارد وداد ستانی آن از حل وفصل آن عاجز است چه توجیهی وجوددارد که باز هم به ایجاد بحران دست بزند وخودرا گرفتا ر ان سازد ؟
ایا در شرایط کنونی که وضعیت امنیتی کشور هرروز حاد تر می شود وطالبان هرروز دست به جنایت های تازه می آلایند .وهرروز خونی می ریزند برحکومت نیست که تمام هم وغم خویش را دراین جهت متمرکز کند تا بتواند گرهی باز کند ؟
طبق پیش بینی های اعلام شده قرار است تا یک ماه دیگر امنیت برخی شهر ها به نیرو های داخلی واگذار گردد،این در حالی است که دامنه جنایت های طالبان هرروز بیش ازروز دیگر افزایش می یابد؛ ایا لازم نیست که حکومت به جای پرداختن به امور های فرعی وغیر لازم ذهن وفکر خویش را متمر کز کند تا اطمنانی ایجاد شود که نیرو های داخلی بتوانند امنیت لازم را تامین کنند؟ متاسفانه آنچه مسلم است حکومت نمی داند یا ان که خودرا به نادانی زده است که ربط وارتباط مسایل کشوررا درک کند وبداند که هر بحران افرینی ای که از سوی حکومت صورت می گیرد از توان روحی نیرو های داخلی می کاهد وسبب می شود که در استانه تحویل دهی امنیت را ه فرار در پیش گیرند.
به هرحال ما باور مندیم که کارویژه حکومت ها ی دموکرات ومردمی نه بحران افرینی که مدریت بحران است وحکومت آقای کرزی اگر به جای ایجاد بحران به مدریت بحران های ایجاد شده می پرداخت شاید می توانست قدمی دراره خدمت به مردم بردارد اما آنچه به نظر می اید حکومت خود بحران می افریند واین بحران افرینی ها صدمه شدیدی به حکومت وسرنوشت گشور وارد خواهد آورد.بر حکومت است تا مشکلات ودشوری هارا دست بندی واولیت بندی کند آن که دراولویت قرار دارد حل آن را دردستور کار خویش قرار دهد. ولیکن متاسفانه باید گفت که این حکومت چنان در خود فرو رفته است که کاری بر نمی اید .
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم خرداد ۱۳۹۰ ساعت 9:44 توسط سید مظفر دره صوفی
|
