برخی تحلیل گران بدین باوراند که دراین توصیه چند نکته حایز اهمیت است، یکی این که در سال های اخیر روز نامه نگاران و رسا نه های گروهی مورد تهدید جدی قرار گرفته اند و درموارد ی اصحاب رسانه ها توسط عوامل حکومتی توهین وتحقیر شده و یا بسیاری از پرسش های رسانه های گروهی بدون پاسخ مانده ویا پاسخ مقنعیدریافت نه کرده اند، هم چنان رو زنامه نگارانی در اثر سبعیت ودد منشی طالبان کشته شده اند بدون آن که قاتل یا قاتلان آنها مورد پیگرد قرار گرفته باشد. لذا گزارش گران بدون مرز خواسته اند نگرانی های خود را نسبت به بی توجهی حکومت به رسانه های گروهی اعلام دارند که اصحاب رسانه ها بیش ازاین مورد آزار و اذیت قرار نگیرند. اما نکته مهم تر و اساسی تر در تحلیل تحلیل گران بر اهمیت نقش رسا نه های گروهی درایجاد شرایط مناسب زیستی و بهبود حکومت داری در کشور است. یعنی توصیه گزارش گران بدون مرز تنها وصرف یک توصیه احساسی همراه بارعاطفی نیست بلکه ناظر به اهمیت رسا نه های گروهی ونقش آنها درایجاد شرایط  و زمینه های مناسب برای گسترش امنیت عمومی وایجاد حکومت داری مطلوب است. وقتی به خواسته های اعضای پیمان نا تو از حکومت افغانستان توجه صورت می گیرد. توصیه گزارش گران بدون مرز بهتر قابل درک می شود . در خواسته های اعضای نا تو آمده است که پیمان نا تو از ایجاد وتحکیم امنیت در افغانستان حمایت می کنند و نیروهای امنیت افغانستان ر ا مورد حمایت قرار می دهند هم چنان  از حکومت افغانستان خواسته شده است که برای ایجاد حکومت داری مطلوب تلاش ورزد. هیچ حکومت داری وایجادبستر شفاف بدون وجود و حضور رسا نه های گروهی ممکن نیست . اگر پیمان نا تو برای تامین امنیت به نیروهای امنیتی پولی می پردازند و یا آن ها را مورد حمایت قرار می دهند در هر حال ایجاد شفافیت و به وجود آمدن یک حکومت مطلوب بدون حضور رسانه های گروهی ممکن نیست . بنابراین توصیه گزارش گران ناظر به کار کرد واقعی رسانه های گروهی درایجاد شفافیت و به وجود آمدن یک حکومت مسئول وپاسخ گو است.

ازطرف دیگرافغانستان شرایط ویژه ای را پشت سر می گذارد. یکی از ویژگی ها این وضعیت آنست که افغانستان تا رسیدن به شرایط مطلوب زیستی فاصیله  وشکاف بزرگی را فرا راه خود دارد. دراین شرایط اگر احزاب سیاسی ونهاد های مدنی قدرتمندی وجود می داشت عبور ازاین مرحله و رسیدن به یک امنیت و ثبات امر چندان دشواری نبود، اما متاسفانه بررغم حضور ده ها حزب سیاسی ،چون  این گروه ها بر اساس پارادایم گذشته بوجود آمده اند و درک شرایط جدید برای اکثریت آن ها دشوار است به جای آن که شرایط گذار را درک وتسهیل کنند جزیی از شرایط قرار گرفته وبه معضلی تبدیل شده اند،لذا است که باید بدیلی به جای این احزاب وجود داشته باشد که شرایط گذار را تسهیل کند. از سوی دیگر یکی از نهاد هایی دیگری که می توانست شرایط گذار را تسهیل کند روشنفکران و،فرهیختگان سیاسی وفرهنگی یک جامعه است که متاسفانه در یکی دو دهه گذشته قشری به این نام با این ویژگی ها رشد نکرده است. لذا افغانستان در خلای احزاب سیاسی قدرت مند از یک طرف وجود انسان های فرهمند، مسئولیت شناس وفرهیخته وروشنفکر از سوی دیگر مواجه است.وامروز رسا نه های گروهی به جای همه آن نهادها نشسته است ونقش همه را ایفا می کنند. لذاکمک به رسانه های افغانستان از دو منظر مورد توجه بایدقرار گیرد. اولین حمایت از رسانه های افغانستان حمایت از کمیت رسا نه ها است یعنی رسا نه هایی که هم اکنون حضور دارند نباید توسط حکومت و یا مخالفان حکومت چنان تحت فشار واقع شوند که صحنه را ترک کرده وگوشه انزوا اختیار نمایند  وهررسانه ای که حذف می شود ضرر و زیان آن متوجه مردم است وحتا ممکن است بدون حضور رسانه های گروهی شرایط کنونی سیر قهقرایی پیدا کند وافغانستان به ده هاسال قبل عقب برگردد. حمایت دوم از کیفیت رسانه های گروهی است . رسانه های گروهی باید این توان وامکانات مادی را داشته باشند که تک ستاره های فرهنگی، سیاسی وتحلیلگران مبدع ومبتکر را از سطح جامعه جذب کنند. آن نیرو ها اگر به دلایل زیادی  نمی توانند -یا نمی خواهند - درقالب احزاب وجریان های سیاسی به ایفای نقش بپردازند حد اقل در چهار چوب رسانه ها از ابتکار وخلاقیت علمی وهنری آنها سود برده شود. در مجموع گمان برآنست که امنیت ، حکومت داری خوب وکاهش فساد سیاسی واقتصادی بدون حضور و رشد رسا نه های گروهی ممکن نیست. این تجربه ای جدیدی نیست . حکومت ها وکشورهایی بوده اند که گمان می بردند که بدون یک فضای باز ودموکراتیک و بدون حضور سا نه های گروهی می توانند به یک حکومت مطلوب دست پیدا کنند، اما این تجربه تلخ را پشت سر گذاشتند، رسانه ها را سرکوب کردند تا به رشد سیاسی واقتصادی دست پیدا کنند برعکس به رشد اقتصادی وسیاسی نیز دست نیافتند. این تجربه های تلخ ودر عین حال نکویی است که گزارش گران بدون مرز را وا داشته که از نا تو بخواهند که از رسا نه های افغانستان حمایت کنند.