در مجموع می توان این گونه بیان داشت که مجلس نمانیدگان دربرزخ  منافع شخصی وخصوصی ازیک طرف ومنافع ملی وعمومی  ازطرف دیگرقرار گرفته اند که  منافع شخصی و زندگی ذلت بار ماندن را ترجیح دهند یا آن که منافع اکثریت مردم را درنظر آورند ولایحه حکومت  را که متضمن  انتخابات کم تقلب و رفتن به سوی اصلاحات بیشتر است را مورد بحث و بررسی و تصویب قرار دهند .بنابراین گرچه بهانه تراشی و اصطکاک کنونی ممکن است چند گاهی دوام ، اما در نهایت این بن بست شکسته خواهد شد و طرح حکومت مورد تصویب قرار خواهد گرفت؛  زیرا اهمیت این طرح به سرنوشت تمامیت کشور بستگی دارد نمی توان با  ترکیب مجلس کنونی سرنوشت کشور را بازیچه چندآدم غیر مسئول قرار داد و با آن بازی کرد.

  آنچه مجلس نمایندگان انجام می هد با آبروی خود بازی می کند نه چیز دیگر. اما اهمیت طرح در کجا است وچرا باید مجلس نمایندگان کشور این طرح را مورد تصویب قرار دهند؟

    وقتی به توافق سیاسی ای که حکومت وحدت ملی بر مبنای آن شکل گرفته است نگریسته شود،متوجه خواهیم شد که یکی از بنیاد ها ی این حکومت آنست که باید کمسیون های انتخابات کشور اصلاح شود تا انتخابات های بعدی سالم تر و با تقلب کمتر برگزار گردد و افراد روشایسته تری  در مجلس نمایندگان و شورای شهر وشوراهای ولایتی قرار گیرند. وجود این شوراها  از چند جهت مهم است، یکی ازاین جهت که  با برگزاری انتخابات قانون اساسی عمل می شود. عمل کردن به قانون اساسی برای بهبود وضعیت سیاسی واجتماعی کشور یک گام اساسی است. دوم آن که سیستم سیاسی کشور بدون وجود وحضور نمایندگان مردم ناقص است، نمی توان از دموکراسی سخن گفت؛ اما پارلمان انتصابی داشت، نمی توان سخن ازدموکراسی گفت اما شورای شهر وشوراهای ولایتی را در تصمیم گیری ها نا دیده انگاشت .گذشته از اهمیتی که شوراها در سیستم سیاسی کشور دارد آنچه وجود شوراها را اهمیت مضاعف می بخشد عمل کردن به مفاد توافق نامه ای است که میان هردو تیم انتخاباتی امضا شده و باید عمل شود.         تاخیر در بر گزاری انتخابات در واقع تاخیر برگزاری لوی جرگه اصلاح قانون اساسی کشور را به همراه خواهد آورد  ودر نتیجه اصلاحاتی که باید بوجود آید بوجود نخواهد آمد، وفساد، نا کار آمدی وسیستم قومی هم چنان ادامه خواهد یافت و امکان اصلاح سیستم سیاسی کشوراز میان خواهد رفت. وقتی تعلل در تصویب طرح حکومت از سوی نمایندگان دیده می شود، به معنای آنست که هنوز پارلمان کشور  نتوانسته است شرایط حساس کشور وبهبود وضعیت سیاسی و اجتماعی کشور را از راه اصلاحات سیستم انتخاباتی درک کند.. شاید اصلا تا هنوزهیچ پرسشی  درذهن نمایندگان مردم بوجود نیامده است تا به این نکته تفطن یافته باشند که سیتسم سیاسی کشور چرا باید اصلاح شود؟

   بی تردید درک اصلاح سیستم سیاسی کشور نیازمند پیش آگاهی ها یی است. آن پیش آگاهی اینست که چگونه می توان از حکومت قومی عبورکرد و به یک حکومت نیم بند دموکراتیک دست پیدا نمود،چگونه می توان از یک پارلمان نا کارآمد، بی تحرک وکم سواد به سوی ایجاد یک پارلمان کار آمد تر، مسئول تر ومنسجم تر ومنظم تر حرکت کرد، چگونه می توان نقش احزاب سیاسی ونهاد ها ی مدنی را در انتخابات ها برجسته ساخت وجایگاه آنها را ارتقاء بخشید، چگونه می توان قوای مجریه را به تمکین واد اشت که در عملکرد خود نظارت پارلمان کشور را به ر سمیت بشناسد، چگونه می توان دست مداخله گر قوای مجریه را از سر قوای مقننه کوتاه کرد واستقلال مجلس را ارج احترام گزارد؟

   کسانی که به این پیش آگاهی ها رسیده اند، بی درنگ برای اصلاح سیستم انتخابات کشور گام خواهند نهاد و طرح حکومت  را مورد مداقه قرار خواهند داد. اما کسانی که به این پیش اگاهی ها نرسیده اند وصرف عقل شان به چشم شان است، دنیا را ازدریچه منفعت شحصی می نگرند به روز مرگی ها می بیند وفراتر از امروز را نمی توانند درک کنند برای آینده اندیشه ای ندارند. دنیا را آخوری می بینند که هم چنان مصروف باشند، برای این گونه آدم ها اصلا اصلاحات سیاسی وحکومت داری وفساد وامثال این مقولات هیچ تاثیری برروح روان شان نمی کند..کسانی این دور نگری را دارند برای آینده-حد اقل - فرزندان خود می اندیشند هیچ گاه روا نمی دارند که نسل آینده روز های سیاه وننگین کنونی را تجربه کند وجدال بر سر قدرت از موضع قوم وقبیله صورت گیرد و نسل آینده مصیبتی را تجربه کنند که امروزی ها تجربه می کنند.

 گمان برده می شود که  برای آماده سازی ذهنیت اعضای پارلمان کشوربه کار جدی رسانه ای نیاز مند است تا اهمیت تصویب طرح حکومت را به اعضای مجلس نمایندگان و انها یی هنوز دربرهوت بی خبری قرار دارند با زگو شود به آنها گفته شود که اهمیت این طرح در چه  ودر کجا است تا حد اقل پیش زمینه هایی حد اقلی بوجود بیایدوروی ظطرح بحث جدی صورت گیرد تا زمینه های تصویب لایحه صورت گیرد ودر پرتو قانون اصلاح کمسیون ها انتخاباتی فراهم گردد.