شکیبایی

 دیدن این نمایش ها گو ناگون چند نکته را به ذهن متبادر میسازد. یکی این که حکومت هنوز به با بازی های دموکراتیک با ور ندارد. بازی های دموکراتیک  دو گونه صورت می گیرد یکی آنست که حکومت به رای مردم احترام نهد، پیشنهاد ها را قبول کند؛ با نمایندگان مردم مذاکره وگفت و کند. دوم این که نفس این گونه حرکت ها را ارج واحترام بگذارد، تبلیغ وتشویق کند، در معرفی آن بکوشد. جنبش روشنایی دارای شخصیت های پرتوان ،عاقل، قابل اعتماد واعتنا بود،حکومت به جای مذاکره با آنها دست به ایجاد کمسیونی زد که جز اختلاف افنگی وایجا نفاق قومی حاصیلی نداشت.

 نکته دیگری که باید به آن پرداخته شود نوع نگاه حکومت به جنبش های مدنی از نوع جنبش روشنایی است. بعد ازعمل زشت  ونا میمونی که حکومت مرتکب شد و موانعی درراه  راهپیمایان بوجود آورد، مناسب بود که برای جبران این خبط و خطای فاحش خود هم برای دلجویی از جنبش روشنایی وهم برای تقدیر وتشکر از این حرکت نرم مدنی وانسانی از سران جنبش دعوت می کرد با آنهابه مذاکره می نشست، دلایل حکومت را با آنها درمیان می نهاد واگر جنانچه قناعت آنهاحاصیل می شد واتنقال برق ازطریق سالنگ  هم صورت می گرفت حد اقل این جنبش به عنوان یک حرکت اعتراضی م مدنی مورد احترام قایل می شد. اما حکومت با این عمل خود ثابت کرد که متاسفانه با حرکت های مدنی وبا روح مدنیت  ودموکراسی چندان آشنا نیست. کاری که کرزی در زمان حکومت خود انجام داد وبارها ، نهاد های مدنی رابه سخره گرفت  وحرکت های مدنی را با ژست های قومی ونگاه مزورانه خود خفه کرد. این بار وارث آن حکومت که هردو جناح حکومت وحدت ملی باشد عینا تکرار حرکت ضد مدنی اوبود که بویی از مدنیت ودمکراسی دراین حکومت  نیز مشاهده نشد.

  گمان می رود کسانی به عنوان بزرگان مناطق مرکزی با اشرف غنی دیدار کردند از وضعیت وحالت حکومت بی خبر هستند و نمی دانند که وضعیت سیاسی وامنیتی واقتصادی حکومت در چه وضعی است، آنها سخنان اشرف غنی را باور کردند بدون این که یمحاسبه کنند که دستور انتقال فوری برق به بامیان آیا از عهده این حکومتی که از سیر تا پیازش وابسته به خارج است امکان دارد؛ یا این یک مشت حرف ها مفت وبی پایه را با نماینده به اصطلاح مردم تحویل داده بدون این کمترین ضمانت اجرایی داشته باشد؛

 نگارنده بدین باور است که  این حکومت بر تهداب کج بنایافته و تا آخر هم به همین صورت بالا خواهد رفت. مگر آن که به سقوط او بیانجامد.

    مصاحبه زلمی خلیل زاد نماینده وقت امریکا درافغانستنان و یکی از مشاوران نزدیک حکومت کرزی به بهترن وجهی پرده از روی کجی این حکومت برداشت ،کنه ذات این حکومت را آشکارا بیان کرد. او گفت که گزینه مطلوب درنشست بن پشتون بودن بود، نه مردمی بودن، نه دموکرات بودن نه تجربه حکومت داشتن. وکرزی فقط این مزیت را داشت. اول این که یک پشتون بود، دوم این که به یکی از جناح های حکومت ایالات متحده امریکا وابسته بود.کرزی با این ویژگی بسیار نازل در راس حکومت عبوری قرار گرفت واو دید قومی به قدرت داشت تا دید انسانی. وهمین دید غیر دموکرواتیک بود که تقلب های بی شماری در دوره های حکومت او به انجام رسید . شالوده یک حکومت دموکراتیک هر گز شکل نگرفت بر عکس گسست هرروز بیش ازروز دیگر شد. نتیجه ان شد که امروز حکومت وحدت ملی برسر قدرت است که بر شالوده دروغ وتقلب استوار گشته است.