ازاین گونه بی عدالتی دردنیا کم نیست  ولیکن در کشور ما بویژه دریک دهه ونیم گذشته این ظلم چنان چشم گیر شده است که با چشم گشودن می توان انواع ظلم این چنینی را به وضاحت تمام دید.  در افغانستان بسیاری از مفهوم ها، هم زمان باحضور نیروهای خارجی در افغانستان آمدند . دموکراسی، حقوق بشر ، جامعه مدنی وده ها مفهوم دیگر، که در فلسفه ها ی سیاسی واخلاق معنای بسیار نیکویی برای آن ها وجود دارد. اما همین مفاهیم بلند در کشور ما متاسفته به ظلم بسیاری گرفتار امده اند وآن چنانکه جایگاه واقعی خود را نه تنها فرونهاده که به واژگان بی معنا ومشمئز کننده تبدیل شده اند.  از جمله واژه هایی که بران ظلم فراوان ر فته وبه مفاهیم بی مصداقی شده است وهرروز هم با آنهابازی می شود"مفهوم "قوی وبا ثبات" است". در آخرین نشست وزرای خارجه افغانستان وایالات متحده امریکا نیز این دو دومفهوم درکنارهم قرارگرفت وهردو وزیر خارجه در پایان نشست د راعلامیه ای،

"برادامه همکاری های استراتیژک پایدار و تعهد امریکا در قبال آینده افغانستان به عنوان یک کشور "قوی و با ثبات" تاکید کردند!"

قوی وبا ثبات؟!

اگر کسی از هردو وزیر خارجه افغانستان وامریکا بپرسند که "قوی وبا ثبات" به معنای چیست، چه پاسخی خواهند گفت؟وایالات متحده امریکا تا هنوز چه تلاشی به خرج داده است که افغانستان قوی وبا ثبات باشد که بتوان در آینده به این گونه همکاری ها امید بست وانتظار برد که امریکا به تعهد خود درقبال " قوت وثبات" افغانستان عمل کند؟

   این تاکید ها ازسوی وزیر خارجه ایالات متحده امریکا وقتی صورت می گیرد که بازرس ویژه امریکا درامور بازسازی افغانستان در چند روزگذشته از شکست نظامی امریکا در افغانستان سخن گفته است. 



جان ساپکو" بازرس ویژه امریکا برای بازسازی افغانستان، نگرانی اش را در رابطه به وخامت اوضاع امنیتی در افغانستان ابراز داشته و گفته است که تلاش امریکا برای بازسازی و ایجاد نیروهای امنیتی افغانستان در وضعیت خطرناکی قرار گرفته است.
او گفته است که نگرانی های امنیتی در افغانستان باعث شده که حتی کارمندان این اداره برای رفت و آمد در کابل از چرخبال استفاده کنند.
"جان ساپکو" روز پنجشنه گذشته در جمع دانشجویان دانشگاه هاروارد امریکا گفت که هم اکنون حدود ۷۰۰ باب مکتب در افغانستان به علت خشونت ها بسته است، فساد و رشوه ستانی و پولشویی اوج گرفته و با وجود هزینه میلیون ها دالر در بخش مبارزه با مواد مخدر در سال گذشته ۳۱۰۰ تن تریاک در این کشور برداشت شده است. ساپکو بیشتر این مشکلات را به خروج زودهنگام نیروهای امریکایی از افغانستان نسبت داد.

جان ساپکو،از کاخ سفید می خواهد تا در راهبرد نظامی اش در افغانستان بازنگری کند".
این اظهارات بازرس ویژه امریکایی برای بازسازی افغانستان نشان می دهد که ناکامی در بازسازی، مبارزه با فساد و تأمین شفافیت و ایجاد ظرفیت در مدیریت و حکومت در افغانستان، تنها ناکامی های مأموریت امریکا و هم پیمانانش در افغانستان نیست؛ بلکه وضعیت حاد امنیتی، بازگشت قدرت مندانه تروریست های ضد دولتی و توسعه شورشگری و ناامنی به بخش های امن افغانستان، نشانگر آن است که استراتژی نظامی واشنگتن نیز در افغانستان، دچار شکست شده است.

باتوجه به این دو اظهار نظر مقام های امریکایی، چگونه می توان به تعهد امریکا درقبال ثبات وقوت افغانستان باورمند بود، وسخنان جا ن کری وزیر خارجه امریکا را مثبت ارزیابی کرد؟

   آنچه که برای مردم افغانستان مایه نگرانی است نا مفهومی کلمات در نزد رهبران وسیاست مداران امریکایی نیست ،بلکه ساده لوحی سیاست مداران کشور ما است که  هنوز خود را باور نکرده اند و برای برون رفت از کوچک ترین حادثه دست به دامن امریکا یی ها می برند وتوقع مشکل گشایی ازآنها را دارند.

  با آنکه کثیری ازمقام ها ی سیاسی کشورما  در غرب تحصیل کرده اند و یا بخشی از عمر خود را درغرب گذرانده اند، اما از فلسفه سیاسی ای که پشت سر نظام های سیاسی امریکا حاکم است چیزی نمی دانند.به باور کثیری از تحصیل یافتگان دانشگاه های غرب آنست که ،آنچه در دانشگاهای غرب آموزش داده می شود با کنش سیاست مداران غرب زمین تا آسمان تفاوت دارد. در دانشگاه ها از دموکراسی ،حقوق بشر وبسیاری از مفاهیم بلند انسانی سخن گفته می شود. اما درعمل با آن مفاهیم معامله سیاسی صورت می گیرد.

   حکومت ایالات متحده امریکا و بسیاری از متحدان غربی آن کشور،  از حکومت هایی حمایت می کنند که نه تنها دموکرات نیستند که حتا حقوق بشر وارزش های مدنی را به تمسخر گرفته اند ومی گیرند وامریکا مدافع آنها است وهیچ گاه از نقض حقوق بشر سخن نگفته اند.

     نگاه کنید به سیاست های غرب وایالات متحده امریکا درقبال عربستان سعودی وکشورهای حاشیه جنوبی خلیح فارس. با نگاه به روابط محکم امریکا با این کشورها،باز هم می توان به تعهد امریکا در قبال "قوت وثبات" افغانستان را باورکرد؟

مردم که  باور نکرده وامید هم ندارند. از حکومت افغانستان هم می خواهند که دست تمنا به سوی امریکا وخارجی ها دراز نکند، به خود اتکا کنند، خود راباور کند،از تنش های درونی خود بکاهند به نیروی لایزال مردم متکی باشند. تکیه برخارجی ها وحل تمام مشکلات را ازآنها خواستن تکیه بر خانه عنکبوت است. ان اوهن البیوت لبیت العنکبوت.