شکیبایی

از نماینده پیشین سازمان ملل متحد در امورافغانستان نقل قول شده است که یکی ازعلت های عمده مرگ حکومت ،دو پارچگی سیاسی است.

   وی بر پنج اصل بقا اشاره کرده ویکی از عمده ترین آن  راهمین اصل دو پارچگی حکومت دانسته  است.واضح است که نفس دو پارچگی باعث مرگ نخواهد شد، اما زمانی که هردو جناح حکومت ازدرک بیماری عاجزباشند وبرای التیام  این جراحت تدابیر لازم را اتخاذ نکنند ،دوپارچگی سیاسی  به عامل مرگ تبدیل می شود.

   هرجسد سیاسی وقتی می تواند پویا ،سرزنده وتحرک باشدکه  ازدینامیزم سالمی برخوردارباشد .اگر چنانچه بیمارشد،عوامل بیماری خود را بشناسد  و درصدد درمان آن براید.

     آنچه در حکومت وحدت ملی کم بها داده می شود وسبب  نگرانی گشته آنست که، هردو جناح حکومت به این زخم نا سور وبه این عامل کشنده توجه جدی نکرده  ودرصدد رفع این بیماری بر نیامده اند.

نخستین گام در برمداوای بیماری فهم سویه های تیوریک این حکومت است. این که حکومت برچه اساس مشروعیت پیدا می کند واگر عامل مشروعیت بخش این حکومت دچار آسیب شود، گام نخست آنست که این عامل انحراف وکژروی ازمیان برداشته شود.

     در انتخابات ریاست جمهوری سال 1393 تقلب بسیار گسترده انجام گرفت، اما عناصر متقلب نه تنها مورد پیگرد قانونی قرار نگرفتند  ومحاکمه نشدند ،که تا امروز هم چنان در راس کمسیون های انتخاباتی حضور دارند. این افراد نه تنها انتخابات سال 93 را به یک انتخابات رسوا ومفتضح تبدیل کردند؛بلکه خدشه ای جدی به باور های مردم وارد ساختند این گمان را تقوبت بخشیدند، که اگر چناچه انتخاباتی درآینده برگزار گردد ،هیچ اطمینانی نمی توان داشت که مردم در انتخابات شرکت کنند ورای دهند.رئیس انتخابات آزاد (فیفا) نیز در نشستی که داشته است یکی از نگرانی های آن نهاد را عدم پی گیری ومحاکمه عناصر خاین وتقلب کاردانسته است.

   گرچه نماینده سازمان ملل متحد به سایر عوامل بقای حکومت نیز اشاره داشته ، اما مدیریت سیاسی کشوررا درمحراق  وراس مرگ وزندگی حکومت قرار داده است. واگر چنانچه مدیریت سالم سیاسی در کشور وجود داشته باشد ،بسیاری از مشکلات با تدبیر های یک حکومت کار آمد وموثر می تواند قابل حل باشد. اما زمانی که مدیریت سیاسی در یک کشوردچار بحران باشد هیچ گاه نمی توان خوش بین بود که سایرمسایل ومشکلات حل وفصل شود.

    نماینده پیشین سازمان ملل متحد روی توافق هردوتیم حکومت انگشت نهاده است؛ این که تا هنوز هیچ یک از مفاد توافق نامه عملی نشده است.   

     بسته پیشنهادی ای که کمیسیون اصلاحات انتخاباتی ارایه کرده است مورد بی توجهی حکومت قرارگرفته وبدان عمل نکرده است.

   لذاعدم پیگیرد قانونی عامل مهم تقلب های انتخابات گذشته از یک طرف وعدم توجه به بسته پیشنهادی کمیسیون اصلاحات انتخاباتی از طرف دیگر وبه تعویق افتادن انتخابات پارلمانی باعث می شود که هم جامعه جهانی از حکومت افغانستان قطع امید کنند وکمک های خود را به تعلیق در ، که در نهایت به ادامه کار غیر قانونی حکومت منجر می شودوبی ثباتی سیاسی را به همراه می آورد. بدین معنا که اگر چنانچه مفاد توافق نامه جناحین عملی می شد، انتنخابات برگزار می گردید،لویه جرگه تغیر قانون اساسی کشورتدویر می یافت ، سرآغاز اصلاحات بعدی قرا می گرفت.

   حال که کوچک ترین قدمی دراین راه برداشته نشده است، هیچ روزنه ای امیدی وجود ندارد که اصلاحات بوجود آید وسیتسم حکومت از ریاستی به پارلمانی تبد یل شود .در نتیجه جایگاه قانونی ریاست اجرایی هم چنان درهاله ازابهام قانونی خواهدماند وجنجال ها هم چنان سخن اول را خواهد زد.

سخن گفتن از امکان سقوط حکومت وحدت ملی گرچه برای صاحبات قدرت بسیار نا گوار وغیرقابل پذیرش باشد،  ولیکن همین که کسانی با هر نیتی وضعیت درونی این حکومت رابر افتاب افگنده ونقاب از چهره واقعی این حکومت بر می افگنند، برای حکومت باید قابل تقدیر باشد.

     تجربه شده است که بسا از بازیگران قدرت به ضعف ها وکاستی های خود پی نمی برند،مگر این که فرد یا گروهی از بیرون  واز منظر ومرای بلند تری به کاستی ها وضعف های حکومت بنگرند وبه حکومت هشداردهند.

   یکی از کارکرد رسانه های آزاد  در نظام های دموکراتیک آنست که خارج از گود قدرت ایستاده اند ونظاره گر عملکرد حکومت هستند ، وضعیت حکومت را بهتر از بازیگران حکومتی درک می کنند.     حکومت وحدت ملی می تواند دو گونه موضع اتخاذ کند، یا بی تفاوت بماند، مجموع انتقاد ها را توطیه بشمارد یا آنکه اندکی به وضعیت درونی خود توجه صورت دهد وبا نگاه جدی تر بنگرد و در راه اصلاح وضعیت نا بسان خویش بکوشد.

آنچه برای مردم مهم است نفس سقوط این حکومت نیست، زیرا این حکومت در عمر خود چندان کارآیی نداشته است، که مردم رفتن این هارا سوگ مند باشد؛ آنچه برای مردم مهم است این که هزینه های مرگ راباید مردم با تمام وجود بپردازند . مردمی که سالیان پررنج وتعب را سپری کرده اند پرداخت هزینه مرگ حکومت سخت نا گوار ودشوار است. به هرروی گذشت زمان وقعیت این حکومت را بر ملا ساخته واینک بر حکومت است که خود را باور کند و برای اصلاح خود گامی فرا پیش نهد.

گرمیان مشک تن را جا شود

روز مردن گند او پیدا شود