شکیبایی

    دروغ یک فرد عادی، حد اکثرضرری که دارد به خود او و یا تعدای محدودی را متضرر می سازد یاپی آمد های اخروی او تنها دامن خود او را می گیرد.اما ضرر دروغ یک حاکم،یک کشور را ممکن است به مخاطره افگند.ازاین جهت است  که از سوی عارفان ما توصیه های فراوان شده است که به گرد قدرت نگردید،وبه حاکمان بیش از سایرین توصیه موکد شده است که پای از حریم اخلاق بیرون ننهند، تاجامعه را دچار آسیب های بیشتری نکند. این مقدمه را بیان کردیم تا بدین نکته توجه دهیم که متاسفانه خشونت در چند دهه ی گذشته پایه های اخلاقی جامعه مارا بسی سست ونا استوار ساخته است. ازیک فرد دست فروش کنار خیابان تا سیاستمداری نشسته در راس یک اداره حکومتی،هردو به یک سویه ویک میزان با ارزش های اخلاقی بیگانه اند.

    آنچه وضعیت را آشفته تر کرده و بند هایی اخلاق را گسسته تر ساخته وجود و حضورسیاست مداران بد اخلاق در عرصه حکومت داری است.

   مردم افغانستان درسیزده سال گذشته با بد اخلاق ترین حکومت زندگی کردند .

  دراین سیزده سال نه تنهابهبودی ای درعرصه اخلاقی اجتماعی پدید نیامد که بد اخلاقی رواج ورونق بیش ازگذشته یافت. انچه دامن بد اخلاقی راگشاد وفراختر کرده آنست که حاکمان درجوامع سنتی تنها چهره وجوهره ی یک حاکم را ندارند بلکه به عنوان الگوی مسلمانی نیز مطرح می شوند، ومردم درزندگی روزمره خود از حاکمان جامعه  الگو برداری می کنند.

      کرزی درسالیان دراز حکومت خودچنان لجام گسیخته وبی باور به ارزش های اخلاقی عمل کرد که سیاهی دیگ حکومت  برصورت دیگران نیز نشست ، حکومت خیلی هارا به رنگ خود در آورد . این سخن کرزی که گفت:" دزدی کنید بلند منزل بسازید نه این که بیرون از کشورببرید! بیان یک بد اخلاق عریانست که تاثیر سخت نا گواری نیزگذاشت و می گذارد

   دراین روزها  نیز که بازارگفت وگو های صلح گرم است ، آقای کرزی بازپای دربازار سیاست نهاده وسخنان یاوه ای برزبان رانده است.  این سخنان چنان دارای بار منفی بوده که برخی نمایندگان مردم،  کرزی را متهم به ستون پنجم دشمن کرده است.. آقای کرزی در مصاحبه با شبکه بی بی سی از برخی بد اخلاق های آشکار وغیر قابل کتمان گذشته خو دبه دفاع پرداخته که به قول برخی روز نامه نگاران کشور "روی هرچه دروغ گوی تاریخ بوده سفید کرده است".

    اقای کرزی از انتخابات 2014 ریاست جمهوری دفاع کرده وهم چنان بسیاری از گرفتار ی های حکومت خود را به خارجی ها نسبت داده است. گرچه این رفتاروگفتارغیر اخلاقی - از جانب بسیاری از سیاست مداران کشور در پیش گرفته شده است اما چون کرزی درراس حکومت قرار داشته وبیش از یک دهه در کشور حکومت کرده ازاین جهت گفتار غیراخلاقی او به مراتب زننده ترو با تاثیر منفی بیشتر است.

    اگرکرزی به عنوان یک سیاست مدار مطرح نبود،سخن و کلام او تاثیری بر سرنوشت مردم برجای نمی گذاشت، این همه مورد نفرین ونفرت قرار نمی گرفت،و این همه مردم با بغض وکینه به او نمی نگریستند. این که آدمی با سابقه حکومتی وتاثیر گزار دروضعیت کنونی چنان سخنانی یاوه می بافد، مورد بغض وکینه مردم ورسانه های گروهی قرار می گیرد.

    آنچه حکومت  او را با بد اخلاق توام کرده است و درواقع شاخص های حکومت او را تشکیل می دهد، رواج قوم گرایی سیستماتیک حکومت وشخص او درکشوراست. قو م گرایی به عنوان یک پدیده سنتی ومتروک در هرکشوری ممکن است پیروان وطرفدارانی داشته باشد. اما زمانی که این پدیده زشت با سیاست وحکومت داری ممزوج می شود چهره ای کریه تر وزننده تری برجای می دهد، واو در زمان حکومت خود با هر ترفندی بر این مقوله غیر اخلاق تکیه کرد و در تحکیم پایه های قومی حکومت جهد بلیغ به خرج داد.

    کرزی برای آن که درقدرت باقی بماند از هیچ بد اخلاقی فرو گزارنکرد. اوزمانی نیروهای غربی را متهم کرد تا قهرمان جلوه دکند ودر میان قبیله خود دارای جایگاه وپایگه شود، در حالی که او خود به قدرت های بیگانه تکیه داشت وبدون حضور نیرو های بیگانه ازهیچ جایگاهی در میان مردم برخوردار نبود .

     او برای اقتدار قبیله دست به تخریب نهادهای ملی ومدنی برد وکوشید چهره ای مخدوشی ازاین نها دها ترسیم کند،تا مردم رغبت نکنند که دل به آن نهادها بسپارند وآنها را تکیه گاه خود بحساب آورند.

  شاید هنوز زود باشد که محققان  ژرف نگر واندیشه وران ریز بین،دوران زمامداری کرزی رابا دید موشگافانه بنگرند وکژتابی های سیاسی اورا با مدرک وسند ارایه دهند؛ اما دور نیست زمانی که این کار مهم صورت گیرد جامه بد اخلاقی های او برملا شده وبر افتاب افگنده شود، خبط وخطاهای سیاسی او بیش از پیش آشکار گردد.

   به هرحال، نه تنها نفس پای نبدی به اخلاق برای حاکمان شیوه ای مطلوب و پسندیده است که تاثیری شگرفی درایجاد جامعه اخلاقی نیز بر جای می نهد و به عنوان یک الگوی رفتاری از سوی مردم مورد توجه قرار می گیرد.

   پرداختن به اخلاق کرزی وحکومت او هشداری به حکومت گران کنونی نیز است. که مواظبت رفتار وعمل خود باشند حتی الامکان پای از وادی اخلاق بیرون نگذارند تانام ونشان شان درردیف آدم های مفلوک تاریخ سیاست قرار نگیرند.