شکیبایی

  اما در صحبت های خبر نگار« بی  بی سی» هیچ کدام ازاین موارد به چشم نمی آمد بلکه تلاش خبر نگار بیشتربراین مبنا استوار بود که «ظاهر قدیر» را مقصر حادثه سربریدن داعشیان نشان دهد واو را محکوم کند.

   دومین مورد،قرارگفتن خبرنگار« بی بی سی» در جایگاه یک آمرومدیر بود وآقای قدیر را به وظایف ومسئولیت هایی بدوش او است فرا می خواند، این که شما به عنوان نماینده مجلس نمایندگان هستید وظیفه شما رهبری افراد مسلح غیر مسئول نیست وازاین قبیل... حال اگر پرسیده شود اگر وظیفه قدیر دفاع از مردم خود نباشد و باید اوبه وظیفه نمایندگی خود عمل کند، آیا جزیی از وظایف خبر نگاران است که به او تذکر دهد که به وظایف عمل کند یا خود خبر نگار محترم پاک فراموش کرده است که در چه جایگاهی قرار دارد وچه مسئولیتی به عهده دارد و یا اینکه خبر نگا ر«بی بی سی» در عین زمان خبر نگاری، وظیفه دولت بریتانیا را به عهده گرفته است که که تذکر دهد که افراد به وظایف خود عمل کنند؟

 سومین نکته آنست که این خبر نگار با استفاده از کلمات تکراری وکلیشه ای می خواست مصاحبه شونده را تحت تاثیر قرار دهد و او را به عملی که احیانا انجام گرفته محکوم کند. این پرسش وپاسخ های ملال آور این نکته را برملا می سازد که بسیاری،از جمله برخی خبر نگاران به جای آن که به کشف واقعیت های پنهان بپردازند ،تاسویه های مجهول ومهجور یک واقعه را آشکار سازند تلاش می ورزند تا در جایگاه خون خواهی مقتول قرار گیرند وقاتل یا قاتلان رامحکوم کنند، بی خبرازاین که وظیفه داد رسی واعلام مقصر به دوش خبر نگاران نیست که مقصر یا مقصران را اعلام دارند.

  آنچه در گفت وشنود های خبر نگار« بی بی سی» دیده می شود آنست که این جماعت می خواهند جنگ وعقلانیت را در کنار یک دیگر قراردهند، گریز ازعقلانیت را مستمسک قرار می دهندو یک جانب را محکوم می کنند بدون آن که به طرف مقابل توجه نمایند.

    اما تصور نگارنده آنست که گذاشتن این دومقوله (جنگ وعقلانیت)در کنار یک دیگر جمع متناقض است هیچ گاه شدنی نیست وتلاشی دراین زمینه نا کام ونا فرجام خواهد بود . وقتی از ظاهر قدیر پرسیده می شود که شما چرا به عمل سربریدن اقدام کردید او به سادگی اظهاردامی دارد که وقتی شما ببینید که گروهی از ورای مرز های کشور به سرزمین شما آمده و بدون هیچ گناهی افراد خانواده شما را سر می برد، خانوادهایی هایی را به داغ فرزندان خود می نشاند، یا کودکانی را یتیم می کند، شما اگر به جای فردآسیب دیده بودید چه کارمی کردید ، از عقلانیت استفاه می کردید، از خون او می گذشتید، فرد قاتل رامورد عفو و بخشودگی قرار می دادید؟ اگر کشتن فردی در شرایط عادی انجام گرفته بود وغیر عمدی بود، غرض ونیتی در کار نبود ممکن بودعفو کردن وگذشتن از خون آن قاتل امر عقلانی بوده  وستودنی ترین کاروعمل بوده باشد. اما وقتی قاتلان، مقتول را نه در ازای جرمی که مرتکب شده بلکه فقط به خاطر ایجاد بیم دردل مردم می کشد، دراین صورت طبیعی می نماید که عملی بمثل صورت گیرد.

   دراین جا پای عقل در میان گل احساسات گیر می کند وجز سپردن عنان اختیار دردست احساست نیست.  نکته ای که نگارنده نمی تواند در مورد آن حکم صادر کند آنست که اگر جامعه ای در وضعیتی قرار گیرد که جنگ وخشونت بر آن جامعه تحمیل گردد وطرفداران خشونت سازمان یافته نیز بدون هیچ گونه پای بندی به عقلانیت به جنگ خود ادامه دهند، دراین صورت مردم برای دفاع از خود مجاز هستند که از ابزارخشونت ورزان سود جویند وبرای دفاع از خود کاری انجام دهند که خشونت ورزان انجام می دهند یانه؟

   .دراین صورت دو گزینه فراروی مردم قرار می گیرد یا آن که به بهانه ای پای بندی به عقلانیدت شاهد کشتار وخشونت بیشتر از سوی خشونت ورزان باشند یا آن که مقابله به مثل بپردازند واز خود دفاع کنند. گرچه پاسخ شرعی این پرسش در حد صلاحیت نگارنده نیست، اما عقل حکم می کند که دربرابر خشونت سازمان یافته وکشتار هدف مند به هر نحوی از زندگی خود به دفاع پرداخت ولوبه سربریدن افراد طرف مقابل بیانجامد .

  لذا انچه در ننگرهار صورت گرفته است نه تنها باعقلانیت نا همگین نیست که عین عقلانیت است. در قرآن کریم هم آیتی به همین مضمون وارد شده است در سوره مبارکه بقره می فرماید: فَمَن اعتدَی عَلَیکم فَاعتَدُوا علیه بمثلِ ما اعتدی علیکم(277)

کلوخ اندازرا پاداش سنگ است  ؛  جواب است ای برادر این نه جنگ است.

بنابراین دربرابر بی عقلی های برهنه وخشونت ورزی های عقل ستیز پاسخی جزعمل به مثل باقی نمی ماند. آنچه خبر نگار« بی بی سی» وبرخی رسا نه های غربی انجام می دهند، درواقع دفاع از گروه هایی است که خود شان روزی بر پای داشته اند، وقتی واکنش ها را چنان سخت وسنگین می بینند به انواع حیله توسل می جویند تا مدافعان را  از دفاع از حریم خود وکشورخود و نا موس خود بازدارند. اخلاق اگر ادب مقام تعریف شود - کما این که برخی این تعریف را به کار می گیرند- ادب مقام به فرد فرد یک جامعه آسیب دیده حکم می کند که دربرابر داعشیان همان عملی را انجام دهند که آنها انجام داده اند.

a