درمجموع  در تحلیل ها وتبصره هایی که صورت می گیرد دو نگاه متفاوت را می توان دید. یکی را می توان نگاه خوش بینانه به حضور نیرو های انگلیسی در کشور گفت ،آن این که نیروهای انگلیسی برای مبارزه با تروریستان بوِیژه با گروه نو ظهور داعش در افغانستان بر  می گردند تا با مشارکت نیروهای امنیتی افغانستان بتوانند راهکارهایی را برای مبارزه با داعش روی دست گیرند با توجه به این که میان هردو کشور قرارداد امنیتی امضا شده وآن تفاهم نامه، انگلیسی ها را وا می دارد که به تعهدات خود در قبال افغانستان قبل ازان که داعش ابتکار عمل را درست گیرد ونیرو های امنیتی افغانستا رابه عکس العمل وادارد ، عمل کند.

  نگاه دوم به حضور دوباره نیروهای انگلیسی نگاه بد بینانه است. این نگاه ازاین زاویه می بیند که نیرو های انگلیسی در سیزده سال حضور خود درافغانستان بررغم آن که بیش از پنجصد تن کشته دادند. اما عملکرد نیک ودر خور توجهی نداشته است. حضور انگلیسی ها یعنی دخالت بیشتر در مسایل داخلی کشور، افزایش کشت وقاچاق تریاک. این نگاه می افزاید تنها دلیلی که نیرو های انگیسی را واداشته است که دوباره به افغانستان بر گردند نه مبارزه با هراس افگنی وتروریزم بلکه تشدید اختلافات داخلی میان تیم های حکومتی وطرفداری ازیکی علیه دیگری است. . این نگاه این گونه می نگرد که تروریزم وهراس افگنی نه تنها باعث شده است که نا امنی در افغانستان بیشتر گردد، بلکه سبب شده است که تیم های تشکیل دهنده حکومت وحدت ملی، به نحوی دچار اختلاف وچند دستگی بیشترشود.نا امنی در شمال کشور سبب شد که جنرال دوستم کمر ببندد و برای مهار نا امنی درشمال حضورمستقیم در جبهه هارا بر مسند معاوینت اول ریاست جمهور ترجیح دهد.

. گرچه گفته می شود که جنرال به اجازه و دستور اشرفغنی در فاریاب بسر می برد. اما خبر هایی که از گوشه وکناربه بیرون درز می کند گواه برآنست که اشرفغنی از حضورجنرال در شمال چندان راضی نیست. راضی نبودن اشرفغنی می تواند چند دلیل داشته باشد؛ یکی آنست که بسیاری از اطرافیان اشرفغنی گرچه مستقیما در جبهه طالبان حضورندارند؛ اما بی گمان نوعی همدلی میان آنها وطالبان دیده می شود. نمونه این همدلی آشکار راحضور در مراسم فاتحه خوانی ملاعمر در کابل می توان دید. تداوم عملیات نظامی، رئیس جمهور اشر فغنی را در تنگنای بیشتر قرارمی دهد وسبب شود که بسیاری ازاطرافیان او کنار روند وارا تنها گذارند. از همین حالا گزارش می شود که برخی به اشرفغنی گفته اند که باید جنرال دوستم رابه کابل احضارکند،زیرا حضورجنرال در فاریاب به کشته شدن پشتونها می انجامد نه مبارزه با طالبان وگروه های تروریستی .

   دوم آنست که رئیس جمهوراشرف غنی  می خواهد راه مذاکره باطالبان هم چنان گشوده بماند تا بتواند زمینه پیوستن طالبان به حکومت فراهم باشد. اما حضور جنرال دوستم این هردو فرصت را از اشر ف غنی می ستاند  و او نمی تواند به آنچه می خواهد دست پیدا کند .حضور نیرو های انگلیسی می تواند به تقویت مواضع ودید گاه های اشرف غنی کمک کند تا برجنرال فشار وارد آورد که دست از عملیات های نظامی بکشد.با توجه به این که رئیس جمهوراز قدرت مانور زیادی برخوردار نیست،  وزارت های کلیدی چون دفاع ملی که انتظار می رفت یکی از نزدیکان رئیس جمهور در سمت وزیر تعین گردد هنوز با سرپرست اداره می شود.ممکن است ماه ها به طول انجامد تا وزیری تعین گردد. وزارت کلیدی دیگر دراختیار تیم رقیب اقای اشر فغنی قرار دارد که نه از نظر آیدیولوژیک با او سازگار است ونه هم از نظر سیاسی با او هم پیمان.لذا این نا گزیری ها وتنگنا ها است که حضور نیرو های انگلیسی را برای خود غنیمتی می شمارد تا مخالفان سیاسی خود را مقهور خود کند. ازیک نکته دیگر نمی توان چشم بست آن این که گرچه نا امنی در شمال باعث می شود که وجهه رئیس جمهوربه شدت خدشه دار شود. اما نا امنی های شمال می توانست به تضعیف مواضع رقبای سیاسی رئیس جمهور، چون عطا محمد نور کمک کند ومواضع اورا در مرکز گرایی تقویت بخشد .نیرو های انگلیسی می تواند میان مخالفان سیاسی حکومت وشخص اشرفغنی توازنی بوجود آودر تا بیش ازاین اتوریته او دچارخدشه وخذلان نشود.