شکیبایی

و اینکه نگاه همه معطوف منافع ملی کشور است .وهمه ازموضع گیری های شخصی ونگاه فردی خود می گذرند تا منافع ملی را تامین کنند. این یک اصل است اگر حکومتی دارای این گونه دید گاه وموضع گیری نباشد، نه شهروندان آن کشوربر موضع آن حکومت حساب باز می کند ونه هم کشورهای خارجی موضع گیری های آن حکومت را جدی تلقی می نماید. در افغانستان متاسفانه شکاف پرناشدنی میان موضع گیری های سران حکومت وحدت ملی بوضوح دیده می شود ونشان می دهد که رئیس جمهورکشور نه تنها خود موضع گیری قاطع وروشن نتوانسته است اتخاذ کند که حتا از هماهنگی میان سران حکومت نیز عاجز بوده است.

  رخداد های تروریستی ای که درهفته اخیر روی داد، متاسفنه موضع گیری های ناشفاف چند دست ونا هماهنگ نسبت به پاکستان به ظهور رسید.

    اشرفغنی بررغم هشدارهایی که به  پاکستان داد ،اما گویا روند صلح را جدی می نگرد ومی کوشد این روند هم چنان ادامه پیدا کند تا به نتیجه مطلوب نایل آید.رئیس اجرایی حکومت نیز بررغم شکوه وشکایت های مکرری که می کند، اما به نظر می رسد که هم چنان پای بند به روند مصالحه و

گفت وگو با مخالفان مسلح حکومت است ومی خواهد این روند ادامه پیدا کند. اگر این موضع رسمی حکومت باشد وهمه متعهد به این موضع گیری با شند، لازمست که رئیس جمهو تدبیری اتخاذ کند تا یک هماهنگی کلی وهمگانی در میان سران حکومت بوجود آید یا ابلاغیه وبخشنامه ای از سوی وزارت خارجه کشور صادر شود تاهمه را ملزم نماید که در موضع گیری خود دقت لازم را بخرج دهند مواضع ودید گاه رئیس جمهور کشوررا دچار خدشه وخذلان نسازند.   

     اما متاسفانه موضع گیری نهاد های حکومتی ومسئولان سیاسی چنانست که هرکدام گویا در جزایر جدا گانه بسر می برند وهریک نیز سازو خودرا می نوازند. احمد ضیا مسعود یکی از مدیران میانی حکومت است وبر اساس وظیفه وسابقه ای دارد میان مردم از جایگاه واعتبار برخوردار است در سخنرانی خود روزملی جوان می گوید:«روند صلح فریبی از سوی پاکستان است» وهم چنان به جوانان توصیه می کند که به سخنان مسئولان پاکستانی توجه نکنند آنها درشش ماه گذشته حکومت افغانستان را فریب داده است.».یکی دیگر از گوشه ای می گوید ومی نو.یسد که: پاکستان دشمن تاریخی افغانستان است. از وقتی پاکستان پا به عرصه وجود نهاده با افغانستان ازدر دشمنی درآمده وهیچ گاه بردوستی پاکستان نمی توان حساب کرد. این یک مشت نمونه خروار است واگر به موضع گیری های متعدد مسئولان حکومتی توجه صورت گیرد، نا هماهنگی مفرطی ر ا می توان مشاهده کرد. این موضع گیری های پراگنده ونا هنماهنگ افزون بران که پرده ازروی ضعف ونا توانی حکومت بر می دارد، چهره ای مخدوش وممسوخی از حکومت به مردم وسران حکومت های خارجی نیز به نمایش می گذارد. برآیند ونتیجه چنین موضع گیری ها آنست که شهروندان کشور روی سخنان حکومت گران حساب نکنند وسخنان آنهارا جدی نگیرند ونه هم کشورهای خارجی به این سخنان ارزش و اعتباری قایل شوند. در نتیجه موضع گیری ها پا در هوا بدون هیچ نتیجه باقی می ماند وهیچ مشکلی حل نمی شود .

   ممکن است برخی از سران کشور این گونه فکر کنند که این کشوربه اصطلاح دموکراسی است وآزادی بیان واندیشه را این حکومت به ر سمیت شناخته است، لذا همه آزاد هستند که هرنوع موضع گیری کنند. اما نباید" سوراخ دعا را گم کرد" وآزادی بیان  را با استحکام ویک سانی مواضع حکومت یکی گرفت. حکومت یک نهاد است؛نهادی که قانون جایگاه هر کدام را مشخص کرده است وهرکدام قدر ومنزلت قانونی خودرا دارند وباید به قدر گلیم خود پای خودرا دراز کنند. هرکس پای از گلیم خود فراتر نهد در حقیقت آزادی دیگران رامورد تشبث ودست برد قرار داده است.موضع گیری سران این نها د چنان باشد که موضع فرد فرد عضو این نهاد را نشان دهد وهمه افراد نیر باید ازسران ورهبران این نهاد تبعیت کنند. آنانکه حضور در نهاد  حکومت را بر نمی تابند ومی خوا هند موضع گیری جداگانه داشته باشند وخودرا به مردم ودنیا معرفی کنند لازمست که از نهاد حکومت بیرون آیند وبا موضع گیری های مستقلانه هم نهاد حکومت را درتنگنای مواضع خودقرار ندهند وهم موضع مستقل خودرا بیان کنند.  موضع گیر ی های گوناگون داخلی حکومت نه تنها نمود آزادی بیان و اندیشه نیست که نمایش یک انارشیسم افسار گسیخته است که درهیچ حکومت مقتدر وتوانمندی به دید نمی رسد.

   اگر حکومت افغانستان وشخص اشرفغنی خواسته باشد که اعتماد مردم را به خود جلب کند ویا آن که موضع گیری ها ودید گاه های آن برای حکومت های خارجی سندیت داشته باشد، باید برانارشیسم حاکم در نهاد های حکومتی خاتمه بخشد در غیر آن صورت هیچ راهی به سوی هدفی گشوده نخواهد شد.          درموضع گیری های اخیر نیز، اگر حکومت خواستارادامه جنگ ومقابله مسلحانه با طالبان است ویا خواستارمصالحه با آن گروه، در هر حال ایجاب می کند که مواضع هماهنگ وهمدلانه در پیش گیرند.رئیس جمهو راشرف غنی قبل از انتخابات ریاست جمهوری سخن از مجازات ومکافات در میان نیروهای مسلح کشورگفته بود؛ بهتر است همان قاعده را  درمیان افراد ملکی نیز به اجرا گذارد؛ کسانی که موضع گیری های سران حکومت را به تمسخر می گیرند اعتبا ری برای موضع حکومت قایل نیستند از حکومت اخراج شوند تا موضع گیری های هماهنگ وهمدلانه صورت گیرد تاحکومت را به اهداف خود نزدیک تر سازد.