شکیبایی

    این جرم ها به تنهایی کافی است که حکومت افغانستان از هر فرصتی سود جوید وعلیه طالبان دست به اقدام بزند، بویژه آن زمان که طالبان  در حال از هم پاشیدگی قرار گرفته ومی توان ضربه های سنگین وسهمگینی بر پیکر پوسیده این گروه وارد آورد به عمر ننگین آن گروه خاتمه بخشید. اما وهزاراما، که حکومت افغانستان چنان میدان فراخی برای طالبان بوجود آورده که نه تنها اقدامی علیه آن گروه صورت نگرفته که افغانستان به صحنه های مضحک مراسم فاتحه خوانی برای ملا عمر تبدیل شده است.  از منظر وموضع دیگر،حکومت مسئولیت قانونی دارد که از منافع ملی افغانستان دربرابر هر متجاوز ومتجاهری بدفاع بر خیزدو یکی از مولفه های مهم منافع ملی، امنیت ملی است. یعنی حکومت ها بر اساس مواد صریح قانون اساسی کشور موظف ومسئول  است که از امنیت ملی دفاع کند. اما واقعا حکومت افغانستان براین مبنا عمل کرده وقانون اساسی کشوررا پاس داشته است؟

 مرگ ملا عمر محکی بود که دربرابر حکومت قرارگرفت تا نشان دهد که باور مند به مواد ومفاد قانون اساسی کشور است یانه؟

 ملا عمر دوسال قبل ازاین مرده است ، بمرگ طبیعی مرده باشد ویا به زهر رقیب وبا کمک سازمان سیا ی امریکا، به هرصورت مرده است. گروه هایی که شکل وسیرت طالبانی دارند،به صورت طبیعی به چند دستگی هایی گرفتار می ایند وطالبان هم ازاین قاعده مستثنا نیست.

    گزارش هایی منتشر شده نشان می دهد که وضعیت طالبان در حالت از هم پاشیدگی قرار دارد. دراین شرایط واین وضعیت بر حکومت بود که مواضعی از دست رفته خودرا بدست آورد. اولین گام آنست که حکومت ازاین فرصت سود می جست وهم مواضع ازدست رفته خود را تحکیم  می بخشید وهم مواضعی جدیدی علیه طالبان می گشود تا طالبان را در تنگنای مضاعف قرار دهد .اما حکومت این کارهارا نکرد. متاسفانه حکومت هیچ تلاشی دراین جهت صورت نداده  و انفعال کامل بر حکومت حاکم است.سخنانی که اززبان عبدالله عبدالله رئیس اجرایی حکومت بعد از اعلام خبر مرگ ملا عمر جاری شده چنان سست، بی بنیاد وفاقد درون مایه یک  سیاست مدار ویک حکومت گربود که شنیدن آن از سوی هر فرد افغانی نه تنها غرورنمی آورد که احساس شرمندگی وخجلت براو دست می دهد.

    حکومت کرزی  موضع همدلانه با طالبان داشت و بخشی بزرگی از جنایت کاران طالبان از زندان های حکومت رها شدند به صفوف طالبان پیوستند ومواضع طالبان  را تحکیم بخشیدند. از سوی دیگر آن حکومت تلاش کرد که افرادی را که سالها در رکاب طالبان جنگیده بودند وچه بسا دستان خون آلودی داشتند  درساختار حکومت افغانسنتان جذب کند که آنها  دراین مدت هم با طالبان همدلی بوده اند وهم مواضع افراد ضد طالبان در داخل حکومت تخریب کرده وچه بسا مواضع حکومت را نسبت به طالبان تغیر داده است. اما روش های نا درست وغیر موجه تبار گرایانه کرزی در حکومت کنونی نیز ادامه یافت.

  نامزد شدن معصوم استانکزی برای وزارت دفاع پروژه ای دیگری بود از سوی اشرف غنی تا بتواند نرمش بیشتری علیه طالبان در پیش گرفته شود ومخالفان طالبان در ارتش افغانستان در موضع منفعلانه تری قرار گیرد.

   جنرال دوستم معاون اول اشر فغنی  پرده ازروی این مواضع دو گانه برخی افراد درداخل حکومت برداشت وقتی که به سوی فاریاب رفت در مصاحبه با یک شبکه تلویزیونی اظهار داشت که برخی افراد درداخل حکومت عملا خواستارموضع انفعالی علیه طالبان هستند ودوست دارند که طالبان در تمام افغانستان چیره شوند.امروز هم وقتی مرگ ملا عمراعلام می شود، طرفداران او درداخل حکومت ودر داخل شهر کابل گرد هم می آیند ودر ستایش جنایت کار ترین فرد مراسم فاتحه گیری راه می اندازند. اما از جانب حکومت هیچ واکنشی نشان داده نمی شود. شاید جدی ترین پرسش درنزد خانواده های شهیدان ایجاد شده باشد که فرزندان خودرا در جدال با طالبان ازدسته دادند اما حکومت به جای دلجویی ازان خانواده ها دست دردست طالبان داده وبرای او مراسم دعا خوانی بر گزار می کند.  این مواضع انفعالی حکومت پرسش های مهیبی را ایجاد کرده است، این که حکومت به کدام سوی می رود ومنافع چه کس یا گروهی را تامین می کند.  نمی توان تصوربرد که حکومت هم طرفدار قاتل باشد با قاتل همگامی صورت دهد وهم خودرا طرفدرا مردم بدا ند از کشته شدگان حمایت کند.

   اکنون این تردید ایجاد شده است که نکند دست این حکومت در کشتن فرزندان این مرزوبوم دخالت داشته است.؟ مردم افغانستان می داند که آنهایی که برسر گلیم ملا عمر نشستند کسانی هستند،که دست شان با مرفق به خون مردم این کشور آلوده است و هم چنان می دانند که این گونه افراد نه مورد بخشودگی مردم قرار خواهند گرفت ونه هم از رحمت ومعغفرت خداند را نصیب خواهندشد

    .زیرا؛ با هر برداشت وقرائتی که از دین صورت گیرد،این موضع مشترک همه قاریان قران ودین است که خدا وند می تواند از حق خود بگذرد وبر بندگان خویش ببخشاید. اماعدالت مقام ربوبی اقتضا می کند که خون بیگناهی را بر قاتلآن  نبخشد. لذا این حکومت افغانستان  است که صورت های سیاه وجنایت اولود طالبان را نمی بیند ودربرابر آنها با تمام بی آبرویی سکوت اختیار کرده است. کشنده تر وجانکاه تر آنست که درزمانی که جمعی با سفاهت تمام برای ملا عمر اشک می ریزند،کثیری ازفرزندان این کشور در سخت ترین شرایط در سنگرهای داغ  بدفاع از سرزمین، حیثیت  ونا موس کشور مشغول هستند. چگونه می توان براین حکومت اعتماد کرد دل خوش داشت وبه اینده کشور امید واربود در حالی که این حکومت بیش ازآن که با مردم خود همراه باشد با طالبان همراه بوده است.