آنچه که اشرفغنی را در کنار جنرال دوستم قرار می داد، تنها بدست آوردن رای ا زبک ها نبود؛ بلکه وی اهداف دیگری نیز در نظر داشت. یکی آن که جنرال دوستم از افراد قدرت مند وصاحب نفوذ در مناطق شمال است، وی می توانست رقیب جدی برای جنرال عطا محمد نور در شمال باشد. دو،اشر ف غنی می توانست با استفاده از نفوذ او در شمال به برکناری والی قدرت مند بلخ بپردازد واوار از کنار حکومت خود دور کند. ازاین طریق اصلاحات مورد نظر خودرا در شمال اعمال نماید.ازاین طریق هم به تضعیف تیم رقیب خود یعنی تیم رئیس اجرائیه حکومت بپردازد وهم قدرت عطا محمد نوررا تحدید کند. اما آنگونه که اشکار می شود ، اشرفغنی نه تنها به اهداف خود دست نیافته است که عدم پای بندی او به تعهدات انتخاباتی خود به جنرال، ازاو فرد دمدمی مزاج وغیر قابل اعتنا واعتماد به نمایش می گذارد که از نفوذ و وجهه دیگران سوی استفاده می کند. بی گمان تضعیف عطا محمد نور وبر کناری او از سمت ولایت بلخ نیازمند همکاری مردی پرقدرتی همانند دوستم بود؛ ولیکن این که عطامحمد نور بار دیگر به سمت والی ان ولایت منسوب شده است به معنای برچیده شدن نفوذ اشرفغنی در ولایت های شمال کشورونوعی گسست را می توان میان ولایت های شمال وجنوب وشرق کشورنیز مشاهده کرد.

   حادثه ای که درجلیز اتفاق افتاد وبیش از بیست نفر ازسربازان کشورمربوط به قوم هزاره به شهادت رسیدند، جناح هزاره های نزدیک به اشر فغنی را نیزدچار شوک شدید و سنگینی کرده است. افرادی که زنده ازآن سنگرها بیرون آمده اند گفته اند که کشته شدن افراد آن پاسگاه ها نتیجه  تبانی حکومت مرکزی ومردم محلی بوده است.

   لذا فشار بر جناح خلیلی که متحد اشر فغنی است هرروز بیشتر می شود. اگر وضعیت به همین منوال ادامه پیدا کند، ممکن است میان تیم اشرفغنی وخلیلی نیز شکافی عمیقی ایجاد گردد.

  دران صورت پایه های مهم رئیس جمهور غنی در میان هزاره هانیز فرو خواهد پاشید..سفر داکتر عبدالله عبدالله به مناطق شمال شرق کشورو سخنرانی او در میان نیرو های امنیتی در قندز واعتراف به کم کاری از جانب حکومت وبی توجهی به ناامنی شمال، می تواند اتوریته اورا در نزد مردم شمال وشمال شرق افزایش دهد. ولایت های شمال با محوریت عطا محمد نور وارد یک فاز جدیدی  امنیتی شود که چندان سنخیتی با مناطق جنوب وشرق کشور ندارد.

   لذا  ایجاد محوریت های جدید درشمال به مذاق اشرف غنی هیچ خوش ایند نیست ومی تواند نوعی گسست میان تیمی در حکومت کنونی مشاهده کرد وبر عکس اتصال های جدید را نیز می توان شاهد بود.

  اگر عطا محمد نور بتواند مرکزیتی علیه نیرو های داعش به وجود آورد، بی گمان از حمایت های چین وروسیه نیز برخوردار خواهدشد. در تازه ترین دیداری که میان دو رئیس جمهور چین وروسیه صورت گرفته است، هردو از حضور گروه داعش در افغانستان اظهار نگرانی کرده اند وخواستار تلاش های مشترک در قالب سازمان شانگهای شده اند.

    چون هردو کشور از وجود داعش در مرز های خود نگرانی دارند؛ لذامحوریت جدید می تواند مورد توجه آن کشورهانیز قرار گیرد واتحاد وائتلاف های جدید راوارد فاز جدید شود.

در جنوب وشرق کشور هم اشر فغنی نتوانسته است دست آوردی مهمی را برخ مردم بکشد وانهارا قانع کند که از حکومت او پشتیبانی کنند. لذا تنها امید اشر فغنی به مذاکراتی دوخته شده است که میان حکومت وطالبان صورت می گیرد. اگر این جریان قطع نشود وادامه پیدا کند تنها مجرای اعمال  قدرت اشرف غنی خواهد بود، درغیر ان صورت به تدریج وجهه اودچار اسیب می شود .وگسست های بی شماری در حکومت اوبه وجود خواهدآمد.