در مصاحبه ای اخیری که با خبر گزار تسنیم انجام داده باز همراهی وهمدلی او با طالبان به شدت آشکار است. وگاه در جامه الفاظ وکلمات از طالبان به دفاع پرداخته وگاهی به صورت آشکار موضع طالبان را تائید کرده است..

  پیش فرضی که آقای مژده دردفاع از طالبان دارد مشخص نیست اما می تواند این گونه تشخیص داد که عمده ترین پیش فرض مژده وابستگی فکری ومعیشتی وی به طالبان است که متاسفانه چشم اورا بر حقایق بسته وذهن او محصورحصار شکم او کرده است. اگر به پاراگراف های بخش اول مصاحبه اونگریسته شود می توان این همدلی ودفاع بی دریغ از طالبان را مشاهده کرد..

 وحید مژده باور مند به حضور گروه تروریستی داعش در افغانستان نیست وباور دارد که کسانی زیر لوای داعش فراهم آمده اند «کسانی هستند که درمیان گروه طالبان مرتکب جنایت شده وازگروه طالبان اخراج شده اند»!. این گفته جز این که متضمن تبریه طالبان باشد هیچ واقعیت دیگری را مبرهن نمی کند. همه دانند ومی دانیم که طالبان درنزد مژده به طالبان خوب وبد تقسم می شو.  اما آنچه به دید رسیده است در میان طالبان فرد یا گروه غیر جنایت کاررا نمی توان سراغ گرفت.در عرف عام ودر نگاه فقهای دینی به کسانی جنایت کار اطلاق می شود که بدون موجب وبدون هیچ دست آویز شرعی به کشتن آدمیان مبادرت کنند وبرای رسیدن به مقاصد سیاسی حرمت خون آدمیان را محترم ندارند.وطالبان مصداق واقعی این گفته است. این که وحید مژده میان گروه طالبان تفکیک قایل است وبرخی را جنایت کار می نامد که از گروه طالبان اخراج شده است به هیچ وجه قابل درک نیست جز این که آقای مژده می خواهد دامن آلوده به جنایت بخشی بزرگی از طالبان را از جنایت پاک نشان دهد.

     پرسشی که از نزد وحید مژده باید پرسیده شود  آنست که جنایت های بی امانی که در روز ها وهفته های اخیرد در برخی نقاط افغانستان از جمله در کابل ، هرات هلمند وبرخی نقاط دیگرصورت گرفته،و افراد غیر نظامی بدون هیچ موجب وگناهی موردآماج حملات گروه طالبان قرارگرفته آیا جز نام جنایت براین اعمال چه نامی می توان نها دوچگونه می توان آن را توجیه کرد وگروه هایی که به قول وحید مژه از طالبان اخراج شده اند عامل این همه جنایت دانستد یا  طالبانی را که کمتر جنایت کرده اند؟

بر اساس گزارشی که از سوی فرماندهی ارتش افغانستان مستقر درمناطق شمال شرق افغانستان (مراد علی مراد) منتشر شده است گفته شده است که گروه داعش را شامل چندین گروه می داند که وابسته به کشور های آسیای میانه است وامروز هم با حکومت افغانستان ونیرو های امنیت افغانستان در حال جنگ هستند. این دروغی بیش نیست که وحید مژده ادعا می کند که گروه داعش با حکومت افغانستان وامریکایی نمی جنگد بلکه با طالبان درگیر هستند.این گفته نیز بیانگر دفاع غیر موجه وتوجیه اعمال جنایت کارانه طالبان ونشان دادن چهره مظلومانه ازاین گروهف وحشی، خبیث وخون آشام است..

 نکته ای دیگری که  مژده با تردستی می خواهد بیان کند پاک کردن چهره طالبان از وابستکی به پاکستان است. بر هیچ فرد یاگروهی پنهان نیست که طالبان ساخته دست «ای اس ای» پاکستان بوده تا هنوز دراین مسیرگام برداشته ودر جهت منافع پاکستان عمل کرده است. اگر به قول مژده طالبان سه خواسته ای پاکستان را نپذیرفته است به معنای انفصال طالبان از پاکستان نیست؛ بلکه اختلاف درونی حکومت پاکستان وسازمان استخبارات آن کشور است که تا هنوز از ارایه یک راهبرد مشترک نا توان ونا کام بوده است.  حکومت های غیر نظامی پاکستان از گذشته  واز زمان حزب مردم تا کنون کوشیده که با توجه به مشکلات اقتصادی وامنیتی که حکومت پاکستان با ان مواجه است، مسایل طالبان را حل کند وبه یک راه حل میانی که بتواند منافع آن کشوررا تامین کند دست یابد. اما هر بار که تلاشی دراین راستا صورت گرفته است، توسط سازمان استخبارات آن کشور مختل شده ودر نتیجه روند صلح در افغانستان ناکام مانده است . تفاهم نامه ای هم که میان دو کشور امضا شده است؛ هنوز نتایج عینی وعملی به بار نیاورده وهنوزدفاتر نمایندگی طالبان درکویته و پشاور فعال است وبه جلب وجذب افراد می پردازد.

  نکته ای دیگری که حایز اهمیت است آن که قیام های مردمی در غزنی،هلمند فراه وبرخی نقاط دیگر افغانستان نشان می دهد که طالبان از جایگاه فکری در میان مردم افغانستان بر خوردار نیستند، بنابراین وابستگی طالبان به پاکستان از یک سوی، فشار نظامی بر مردم وگرفتن عشر وباج وغیره از جانب دیگر حضور طالبان را در میان مردم امکان پذیر ساخته است. اگر اندکی از فشار های طالبان بر مردم کاسته شود این مردم است که با گرفتن سلاح ،طالبان را از مناطق خود دور خواهند ساخت .بنابراین ساختن جایگاه مردمی برای طالبان جز از ذهن وضمیر آقای وحیدخان مژده ساخته نیست. وی ازبدو تولد طالبان تا هنوزتلاش فراوان کرده است که حضور جنایت بار این گروه را توجیه کند ودامن ان گروه را ازهر اتهامی مبرا سازد. به نظر می رسد که در شرایط کنونی که اوضاع به تدریج تغیر می کند انجام  این گونه مصاحبه ها وتوجیه کردن ها، ساختن یک چهره جدید طالبان ویافتن حامیان منطقه ای یا بین المللی برای این گروه است.

در هفته های اخیر روز نامه وال استریت ژورنال امریکا در مصاحبه با یک فرمانده سابق طالبان نوشته بود که  آن گروه(طالبان)از طرف ایران امکانات نظامی واقتصادی دریافت می کرده است.رسانه های گروهی افغانستان نیز بدون ان که روی سخن را متوجه طالبان وفرماندهان این گروه کند، ماهیت این گروه بیش از پیش اشکار سازد متوجه ایران شدند که چرا در امور افغانستان مداخله می کند. درمیان این هیاهوی رسانه ای آنچه از نظر ها دور داشته شد پروژه ای بودن این گروه در استخدام هر کشور در آمد ن این گروه است. در آینده هم این گروه نیازبه امکانات مادی ومعنوی دارد، هر کشوری که نیازمندی ان گروه را برآورده کند تابع خواسته های آن کشور خواهد شد،لذا این گروه ازاین که جنایت های بی شماری انجام داده اند بیم دارند که به حکومت بپیوندند، ازاین جهت هوداران این گروه همانند وحید مژده می کوشد تا پشتیبانان بدیلی برای این گروه پیدا کند.

ادامه دارد...