به نظر می رسد که حکومت افغانستان بیش از هر زمان دیگر به حالت سر درگمی واستیصال به سر می برد. حکومتی که مرزمیان دوست ودشمن راپاک گم کرده ونمی داند که برای پیمودن راه صلح چه کاری باید انجام دهد، چه تدبیرویا شیوه ای را در پیش گیرد وکدام راه را بپیماید. آنچه حکومت را در بیش از شش ماه گذشته امید وار کرده بود وعده های حکومت پاکستان بود. آن حکومت بر خلاف سال های گذشته بارها سخن از صلح باطالبان گفت وتعهدسپرد که ازجریان مذاکره میان حکومت افغانستان وطالبان حمایت می کند وهم چنان تلاش ورزد طالبان رابر سر میز مذاکره با حکومت افغانستان  بنشاند. اما با این که این وعده ها بار ها تکرار شد؛ اما هیچ گاه دیده نشد که پاکستانی ها رهبران طالبان  را زیر فشار قرار داده باشد یا آن که شورای کویته مربوط به طالبان را وادار ساخته باشد که به صلای صلح خواهی افغانستان پاسخ مثبت گوید .