كنفراس كابل اما واگر ها
: محوري ترين اصولي كه دراين نشست روي آن بحث صورت گرفت مواردي است كه به صورت مختصر روي آن درنگ صورت ميگيرد.
1- چگونگي كمك هاي بين المللي: آقاي كرزي پيشنهاد كرد كه پنجاه درصد كمكهاي بين الملي بايد از طريق بودجه ي ملي افغانستان به مصرف برسد، با توجه به ضعف هاي ساختاري حكومت آقاي كرزي و عدم توفيق او در ايجاد يك اداره سالم وحتا عدم توفيق او در كاهش فساد اداري، بسياري از كارشناسان مصرف كمكهارا از طريق بودجه افغانستان چندان موثر نمي دانند و اين امر را در نظر مي گيرند كه كابينه آقاي كرزي هر سال روزهايي به نام حساب دهي به ملت گذاشته است؛ آماري كه در حساب دهي سالهاي گذشته ارائه گرديد بيانگر آن بود كه وزارت خانه هاي كشور از مصرف اندك بودجه اي انكشافي خود عاجز بودند، لذا اگراز سقف كمك هاي واريز شده، پنجاه درصد آن كمكها از طريق بودجهي دولت به مصرف برسد معناي جز اين ندارد كه مقدار بيشتري از بودجه ي انكشافي بدون مصرف باقي خواهد ماند و در نتيجه تغييري در زندگي مردم احساس نخواهد شد؛ اما برخي كارشناسان از جمله آقاي اشرف غني احمدزي- گفته است كه پيشنهاد جديد مي تواند مؤثر باشد و ميتواند اعتماد ميان مردم و دولت را افزايش دهــــد اگــر اين گفته ها از روي دقت اظهار شده باشد و جنبه ي تبليغاتي و شعاري آن كم تر و بار اجرايي و عملي آن افزون تر باشد بايد منتظر آن بود و آن اظهار نظر ها را نيز به فال نيك گرفت.
2- مورد دومي كه در نشست كابل مطرح گرديد، افزايش اردو و پوليس ملي افغانستان تا سال 2014 بود كه بازهم از سوي مقام هاي افغان مطرح گرديد كه از سوي غربي مورد قبول واقع گرديد، در اين راستا نيز مي توان اما و اگر هاي فراواني را مطرح كرد، و آن اين اگر نيروهاي اردو و پوليس افغانستان بدون در نظرگرفتن ضوابط و معيارهاي اخلاقي افزايش يابد خود مشكل آفرين نخواهد شد؟كما اين كه در هفته هاي گذشته شاهد بوديم كه فردي با گشودن آتش بر روي نيروي انگليس سه نفر آنها را به قتل رسانيد و خود به طالبان پيوست، گرچه بعد از آن حادثه بحث ها و گفت و شنودهاي راجع به كيفيت استخدام نيروهاي اردوي ملي مطرح گرديد، وليكن اين گونه گفت و گوها همانند موجي ايجاد مي شود و مي فرو مينشيند، اگر نگراني جدي مطرح باشد بايد سازوكار (ميكانيزمي) فراهم شود تا افرادي كه جذب اردوي ملي مي شوند، از ضريب اطميناني بيشتري برخوردار باشد؛ اما آنچه تاكنون جذب نيروهاي اردو اوپوليس ملي شده است، دقت لازم صورت نگرفته آتش گشودن و كشته و زخمي كردن نيروهاي بين المللي يك حادثه ي دردناك است؛ اما بدتر از آن وقتي است كه دزدان و رهزنان در صف اردوي ملي كشور شامل شوند، حوادثي ناگواري را هر روز بيافرينند، آن گاه راه جلوگيري و مبارزه با آن چندان آسان نيز نخواهد بود بنابراين همانگونه ضرب الاجل تا سال 2014 به پايان مي رسد كه بايد نيروهاي مسلح به يك سقفي از كميت برسند ،توجه جدي صورت گيرد كه كميت آن نيروها نيزمتناسب با كيفيت و مطلوبيت آن ها باشد.
3- مصالحه با شورشيان، مصالحه با طالبان نيز از زمرهي مواردي بود كه در نشست كابل مطرح گرديد و مورد تأييد واقع شد، اين تأييد در حالي صورت مي گيرد كه سابق بر اين مقام هاي آمريكا نسبت به مصالحه با طالبان سوي ظن داشتندو راه آقاي كرزي را منتهي به صلح نمي دانستند. اما از اوضاع چنين بر مي آيد كه مقامهاي امريكايي نيز به اين نتيجه رسيده اند كه بايد راه مذاكره هم چنان گشوده باشد اما مشكلي كه در راه مذاكره با طالبان قرار دارد، بايد مورد رازيابي، تحليل قرار گيرد و آن اين كه مذاكره با طالبان بدون حسن نيت و عمل صادقانهي حكومت پاكستان ميسر نيست، بدون پاكستان و دست برداشتن آن كشور از همراهي و همكاري طالبان، صلح با طالبان هرگز تحقق نخواهد يافت، گرچه فرورفتن پاكستان در كام تروريزم برخي ها را مشعوف ساخته است كه حكومت پاكستان را بر سر عقل خواهد آوردكه با ديد جديد تري به طالبان بنگرند و پيش از اين باعث آزار افغان ها نشوند؛ وليكن ديدگاه هاي مطرح شده از جانب برخي صاحب نظران مي رساند كه ميان طالبان پاكستان و افغانستان تفكيك و تمايز وجود دارد و هر قدر وضعيت در پاكستان به وخامت گرايد بازهم از ميزان ناامني در افغانستان كاسته نخواهد گشت و سازمان استخبارات پاكستان هم چنان به كمك هاي خود دوام خواهد داد،بنابر اين صلح با طالبان بايد همراهي و همكاري جامعه بين المللي و حكومت پاكستان را با خود داشته باشد و بدون آن ها جريان صلح به نتيجه اي نخواهد رسيد.
4- مورد ديگري كه در نشست كابل روي آن درنگ صورت گرفت حمايت از برنامه ها بازسازي افغانستان است. دولت افغانستان با آن كه از توان و ظرفيت لازم در راه بازسازي برخوردار نبوده است، اما اين بار پيشنهاد كرد كه بايد پنجاه فيصد كمك از طريق بودجه توسعه اي افغانستان به مصرف برسد.
پرسش هاي فراواني در اين زمينه مطرح گشته است، نبود ظرفيت كافي، فساد در ادارات دولتي و نا امني در بسياري از مناطق افغانستان از چالش هاي عمدهاي است، اما اگر ارادهاي در كار باشد و دولت افغانستان با حسن نيت و دور از مواضع قومي، و مليتي به مردم خود را نزديك سازد، و مردم را پشتوانهي حكومت بداند، بدون ترديد بسياري از كارها با مردم و پشتوانهي آنها حل خواهد شد.
به هر حال همين كه كنفرانس كابل با اين وسعت و كيفيت در كابل برگزار گرديد و حكومت افغانستان آن را مديريت كرد يك حركت مثبت تلقي مي شود و اين اميدواري را ايجاد مي كند كه اگر اراده اي قوي در كار باشد و دولت مردان بخواهند، بسياري از ناممكن ها ممكن مي شود و افغانستان به سوي ثبات، آرامش و رفاه پيش خواهد رفت.
