اماشورش گری به تدریج این مجال  رافراهم آورد که گروه های تروریستی از گوشه وکنار جهان فراهم آیندوبرخی کشورهای منطقه با پول باد آورده نفت آتش افراطیت را شعله ورتر کردند که امروز دامنه ای آن گسترش یافته، برخی کشور های دیگررا نیز در کام فرو برده است.گروه های افراطی چنان بنیه گرفته  اندکه بیشترین خشونت هااز سوی آن ها دامن زده می شود، بیشترین جنایت ها از سوی آن گروه ها صورت می گیرد.اما گروه های سیاسی ای که خواهان نظام دموکراتیک درسوریه بودند اینک در حاشیه قرار گرفته اند. کشورهای غربی درراس ایالات متحده امریکا که روزی خواهان اعزام نیروی نظامی در سوریه بودند،  اینک به تدریج در موضع انفعال قرار گرفته وسخنان گذشته خود مبنی بر فرستادن نیرو را پس گرفته اند.و امروزبه این امر می اندیشند که چگونه بتوانند نیرو های تروریستی رامهار کنند.  همین ایده جدید غربی ها است که برخی بدین باور رسیده اند که زمان به نفع رژیم اسد سیر می کند ،دیری نه خواهد گذشت که ابتکارعمل دردست نیروهای اسد خواهد افتاد. کسانی که به عنوان نیروهای میانه رو شهرت یافته بودند نیز به حدی ضعیف وفاقد وجاهت هستند که هنوز نتوانسته انداتوریته بین المللی برای خود کسب کنند. نیرو های افراطی اینک  شهرهای عراق رادراشغال خود درآورده وبرخی نقاط دیگررا مورد تهدید قرارداده اند. وضعیت  در خاورمیانه به گونه پیش بینی نا پذیر به پیش می رود که دشمنان دیروز را در کنارهم نشانده است وهردو به خطراتی که متوجه منافع هردو کشوراست وقوف یافته اند. این دو کشور ایران وایالات متحده امریکا است که تا چندی دشمنان هم تلقی می شدند، اینک به این نتیجه رسیده اند که افراطیت اپیدمی است که دامن منافع هردو کشوررا خواهد گرفت وضرروزیان ان متوجه هردو کشور خواهد شد. ازاین جهت است که هردو کشور خواهان هم کاری با حکومت عراق شده اند تا بتوانند نیروهای افراطی را مهار کنند. از یک سو ایالات متحده امریکا خواهان فرستان تجهیزات نظامی در ان کشورشده است از سوی دیگر ایران اعلام آمادگی کرده که در صورت در خواست حکومت عراق به کمک آن کشور بشتابد.کشورهایی که به پشتیبانی از تروریزم پول وامکانات مصرف می کنند نیز می دانند که چه پروژه ی خطر ناکی را روی دست گرفته وبه چه آتشی دامن می زنند. این در حالی است که امریکایی ها به حرکت های دپلماتیک را نیزروی دست گرفته تا متحدان خودرا وادار سازد که دست ازحمایت شورشیان افراطی بردارد.. برخی گزارش ها حاکی است که در سفر اخیر جان کری وزیر خارجه ایالات متحده امریکا به عربستان  ،  علاوه بر اختلاف هایی که میان هردو کشور وجو داشته است. شورش های عراق نیز در مذاکرات میان دو کشور سایه افگنده است.شورش ها در خاورمیانه در حالی ادامه دارد که قلب آسیا نیز به نحوی دیگری درگیر جنگ با افراطیون  است. دراین جا گروه های تروریستی خودرا وارث خلافت اسلامی می دانند و برای رسیدن بهاین  خلافت کذایی از هیچ جنایتی فرو گزار نه کرده اند.پاکستان که روزی ازافراطیون به عنوان اهرمی علیه حکومت افغانستان استفاده می برد، اینک خود درکام افراطیت فروفته است . افغانستان که به کمک نیروهای بین المللی توانسته بود افراطیون رابه عقب نشینی وادار کند؛ اینک در آستانه خروج نیرو های بین المللی معلوم نیست به چه سرنوشتی مواجه خواهد شد. رئیس جمهور کرزی می داند که رفتن نیرو های خارجی می تواند زمینه های قوت گرفتن دوباره افراطی هارا مساعد سازد بااین وجودبا ایالات متحده از سر لج بازی در آمده. در حالی که کار شناسان وآگاهان بدین باور اند که افراطیت به عنوان یک جریان واپس گرا مهار نمی شود مگر این که همه کشورها به شمول کشور های غربی صادقانه در کنار یک دیگر قرار گیرند وخطر آن را جدی تلقی کنند. دردید این کار شناسان  مهار تروریزیم وافراطیت باید با همکاری جامعه جهانی وصورت گیرد. در حالی این نظر ابراز می شود که کرزی در مواضع بد بینی خود ایستاده است وغربی ها وبه ویژه ایالات متحده امریکارا متهم به انواع اتهام ها می کند.