آیابحران دیگر درراه است؟
وکشور باز هم در برزخ جنگ های تنظینی سقوط خواهدنمود. این ها بخشی از پیش بینی هایی است که با توجه به انکار اقای کرزی ولجاجت او در امضای پیمان امنیتی باامریکا گفته می شود. در بخش های اقتصادی نیز وضعیت به مراتب بد تر ووخیم تر خواهد شد. برخی رسا نه های همگانی گزارش داده اند که هم اینک سفارت خانه های خارجی شاهد هجوم کثیری از افغان ها است که غرض انتقال سرمایه های خود به خارج از کشور خواهان اخذ روادید از آن سفارت خانه ها هستند. تداوم امتناع آقای کرزی وضعیت اقتصادی در کشوررا آشفته تر خواهد ساخت وبحران تمام عیاری دیگری گریبان مردم افغانستان را خواهد گرفت. این یک پیش بینی ساده است اما این که با تسلط طالبان چه فاجعه به وجود خواهدآمد ،جغرافیای کشور به چه صورت در خواهدآمد، امری است که تصورآن مشکل است. اما بسیاری ها بدین باور اند که امتناع آقای کرزی از امضای پیمان باامریکا بیشتر ازان که با یک اندیشه وفکر صورت گرفته باشد به کرشمه های های سیاسی شباهت دارد. اقای کرزی سابقه رابطه نیک با ایالات متحده امریکا دارد وتصور می برد که او بوده است که بسیاری از کار کرد های امریکا در افغانستان را توجیه کرده ، وحضور امروز امریکا وامدار سیاست های او در افغانستان است .اگر چنانچه لوی جرگه با بیش از دو هزار نفر خواهان امضای توافق نامه امنیتی با امریکا شدند همه به سیاست های او بستگی وپیوند دارد ولذا مجموع این گمانه ها نوعی ا نتظاراتی را برای شخص کرزی وحکومت او به وجود آورده است وانتظار می برد که حکومت ایالات متحده امریکا در ازای سیاست های او امتیازهای ویژه ای نیز برای او در نظر گیرد. حد اقل آنست که نامزد مورد حمایت اورا حمایت کند تا او در وجود رئیس جمهوربعدی بقای خودرا بنگرد. در نظر آقای کرزی این خواسته ها چندان دشوار نیست وامریکایی ها می توانند این ضمانت را برای حکو.مت افغانستان وبرای شخص کرزی بسپارندوپیمان امنیتی ر ا امضا کنند.اما در نظر امریکایی ها این خواسته هاقابل قبول نیست زیرا اول این که آقای کرزی نتوانسته است در مدت بیش از یک دهه یک "پارتینر شیب" قابل قبول برای امریکا باشد حتا او نتوانسته گام های اولیه را برای یک حکومت داری مطلوب بردارد وتداوم این وضعیت نه برای مرم افغانستان قابل قبول است ونه هم برای امریکایی ها . زیرا امریکا با تداوم حضور خود در افغانستان قول کمک های اقتصادی ر ا نیز داده است در صورت دوام فساد در کشور، این کمک ها به جیب چند نفر ویا چند شرکت وابسته به حکومت سرازیر خواهد گشت ودر این میان، نام بد نصیب امریکایی می شود. هم چنان پذیرفتن حضور امریکا در افغانستان بسته به کمک ها وتاثیر این کمک ها بر زندگی مردم دارد، که این مهم با وجود حکومت فاسد کنونی امکان نا پذیر نیست.با این اوصاف پاره ای از صاحب نظران بدین باوراند که کرشمه های سیاسی اقای کرزی نمی تواند امضای پیمان امنیت با امریکارا به تعویق اندازد یا آن که از امضای آن استنکاف ورزد. تا هنوز هم که او از امضای پیمان سر پیچی کرده است با واکنش منفی مردم کشور روبروبوده است. به ویژه کسانی که به عنوان نمایندگان درلویه جرگه حضور یافته بودند، اینک از خود می پرسند که آیا از سوی اقای کرزی مورد تمسخر قرار نه گرفته اند؟ حکومت وشخص کرزی بدین امر وقوف دارد که نمایندگان لویه جرگه مورد اتهام طالبان قرار گرفته اند ممکن است هرکدام از نمایندگان اشتراک کننده از سوی طالبان مورد سوی قصد قرار گیرند این نمایندگان این وضعیت دشواررا تقبل کردند تا برای امر مهمی چون امضای پیمان امنیتی با حکومت مشوره دهند؛ اینک بدون توجه به دید گاه ونظرات آنها، اقای کرزی به صورت یک جانبه وبدون در نظرداشت رای ودید گاه نمایندگان تصمیم گرفته است که به نوعی دهن کجی ومسخره کردن اعضای جرگه را تداعی می کند ودر صورت امضا نشدن پیمان از سوی حکومت،این نمایندگان مردم خواهد بودکه آقای کرزی را مورد پرسش قرار خواهند دادکه چرا آنهارا این گونه بازیچه قرار داده است؟
با توجه به همه پی آمد ها،به نظرمی رسد کهامضای پیما ن امر حتمی است، زیرا تحمل این همه اعتراض ، هزینه های سنگینی را بر آقای کرزی تحممیل خواهد کردکه ازعهده پاسخ آنها بر نه خواهدآمد. اینکه چه وقت امضا می شود مربوط به اوضاع وشرایط است که چه وقت حد اقل خواسته های آقای کرزی برآورده شود. نقل قول هایی که از جانب وزرات دفاع افغانستان شده است گواه آنست که این پیمان به وقت کم امضا خواهد شد.