این پیما ن بعد از بر گزاری انتخابات شفاف در افغانستان به امضا خواهد رسید. تناقض گویی  های رئیس جمهورکرزی ابهام جدیدی را نسبت به صداقت اقای کرزی به وجود آورد که حکایت گربی ثباتی فکری و روح ناآرام و تردید آمیزاو نسبت به آینده سیاسی اواست  . اولین ابهام آنست که آقای کرزی قبل از تشکیل لویه جرگه به رسانه گفته بود که هر تصمیمی که لویه جرگه اتخاذ کند حکومت افغانستان متعهد به عملی کردن آنست ؛اما درعمل دیده شد که تصامیم لوی جرگه با سخنان او نقض گردید واو گفت که امضای پیمان را به بعد از انتخابات موکول می کند. این در حالی است که جناب مجددی رئیس جمهور کرزی را تهدید کرد که باید هر چه زود تر پیمان را امضا کند ومردم را از نگرانی در آورد.تناقض دوم در سخنان رئیس جمهور کرزی آنست که وی از یک سوی خارجی هارا به عدم مداخله در امور داخلی کشور فرا می خواند وکوچکترین اشتباه خارجی را ضرب چند می کند وبه خورد افکار عمومی می دهد وآنهارا متهم به نقض حاکمیت ملی می کند.اما وقتی امضای پیمان امنیتی در میان می اید اظهار می دارد که امریکایی ها باید انتخابات افغانستان را به سلامتی بر گزار کنند!  در حالی که اگر نقض حاکمیت ملی نگرانی آقای کرزی باشد، دخالت درامور انتخابات نیز نقض حاکمیت ملی است . وبهتر است اقای کرزی به جای در خواست کمک از امریکا به تقویت وتجهیز نهادهای مرتبط به انتخابات بپردازد تا این نهاد ها هرچه بیشتر تقویت وتجهیز شوند تا بتوانندانتخابات آتی را به سلامت بر گزار کنند. لذا هیچ دلیل منطقی وجود ندارد که پیمان امنیتی با بند ناف انتخابات گره زده شود. اما این گونه در خواست ها وکرشمه های سیاسی نه برای بر گزاری سلامت انتخابات بلکه نگرانی هایی است که شخص اقای کرزی دارد وتصور می برد که پیمان امنیتی تنها برگ برنده ای است که او می تواند از امریکایی ها امتیاز به دست آورد وهم چنان ضمانتی از سوی امریکایی ها است که از نامزد مورد نظراو حمایت کند. این در حالی است که تیم حکومت دریک سر در گمی به سر می برد وهنوز حکومت نتوانسته است روی شخص خاصی به توافق برسد. گمانه دیگری که وجود دارد آنست که علی رغم حضور نمایندگان در لویه جرگه، آقای کرزی می کوشد تا ازامضای پیمان شانه خالی کند تا برادران ناراضی او ازاو راضی باشند وپای این پیمان امضای او نباشد ودر آینده در نزد طالبان مقام وموقف داشته باشد لذا کوشش می کند تا امضای این پیمان را به تعویق اندازد تا کسی که در آینده در سمت ریاست جمهوری انتخاب می شودآن  را امضا کند.این که آقای کرزی از امریکایی ها می خواهدی که باید دخالت های خارجی قطع شودوامنیت در افغانستان ایجاد گردد آنگاه پیمان را امضا خواهد کرد نیزبیش از یک ترفند سیاسی وبازی با افکار عمومی نیست؛زیرا اقای کرزی می داند که ایجاد امنیت و ثبات در هرکشوری نیاز مند زمان ،اتخاذ تدابیر گونا گون وبسته به مولفه های فراوانست. یکی ازآن مولفه ها، تقویت وتجهیز نیرو های داخلی است. بنابراین آنچه  از جانب حکومت افغانستان وشخص اقای کرزی به عنوان پیش شرط های امضای پیمان خوانده می شود برای به دست آوردن امتیاز های شخصی وتیمی اواست وهیچ ربطی به منافع ملی ومصالح کشور وایجاد ثبات  در کشورندارد. بهتر است آقای کرزی در اخرین ماه های ریاست خود اندکی انصاف به خرج دهد واین همه بی حرمتی به حق مردم روا نداردوبا مردم کمی روراست تر وصادقانه تر بر خورد کند. هرقدر تناقض گویی های رئیس جمهور افزایش می یا بد مردم بی باور تر می شوند، نفرت وانزجاربیشتری پیدا می کنند.