علاوه برآن كه ازادي ملا برادر هنوز مشخص نشده است به خواسته هاي مشروع حكومت افغانستان نيز هنوز توجهي صورت نه گرفته،.آشكار است كه هنوز ريگ در كفش مقامات پاكستاني وجود دارد وآن كشور مي كوشدزمان بخرد تا نيرو هاي خارجي خاك افغانستان را تر كند . گرچه مقام هاي حكومت پاكستان اظهار نظر نه كرده اند اما متحد حكومت وبنياد گذارگروه طالبان در اظهارات صريح خود گفته است كه طالبان منتظر ومترصدبيرن شدن نيرو هاي غربي از افغانستان هستند.  حكومت آقاي كرزي كه بايد  بي عملي حكومت پاكستان در مبارزه با ترويزم واظهارات سميع الحق را جدي مي گرفت وبه ايضاي آن موضع مي گرفت اين كاررا نه كرد وبه يكي از عوامل باز دارنده كه امضاي پيمان امنيتي با امريكا بود تعلل ورزيدوچشم طمع مقامات پاكستاني را گشوده نگهداشت . هم چنان حكومت افغانستان  پيش نهاد مبارزه ي جدي با تروريستان رادر خاك پاكستان ارايه داده بود كه هيچ اقدامي دراين راستا صورت نه گرفته وهيچ نشانه ي دال بر تصميم جدي حكومت آن كشور دراين زمينه وجود ندارد. با وجود اين همه مجهول ها هيچ معلوم نيست كه  نشست سه جانبه بر اساس كدام طرح صورت مي گيرد ودرذهن  سياست مداران اين سه كشور چه مي گذرد؟

     وقتي گفته مي شود كه حكومت بريتانيا از مواضع حكومت پاكستان حمايت مي كند ومقامات پاكستان  راهيچ گاه تحت فشار قرار نداده  تا عليه نيرو هاي تروريستي دست به اقدام بزند؛ اين گونه نشست ها بيشتر رنگ مي بازد وابهام مي آفريند. عاملي ديگري كه مي توانست بر مواضع پاكستان تاثير گزار باشد وحكومت ونيرو هاي استخباراتي ان كشوررا وادار كند كه مواضع خود درقبال شور شيان را تغير دهد،فشار هاي سياسي واقتصادي ايالات متحده امريكا است كه متاسفانه حكومت افغانستان با مواضع نا روشن خود در قبال امضاي پيمان امنيتي  وگره زدن خواسته هاي شخصي با پيمان امنيتي هنوز توجه امريكايي هارا جلب نه كرده است. در حالي كه اظهار نظر هاي مقامات امريكايي نشان مي دهد كه بسياري از كمك هاي آن كشور با امضاي پيمان امنيتي گره خورده  است.ديده مي شود كه غربي ها به دنبال معامله پاياپاي با حكومت افغانستان هستند دراين صورت بافهم اين معنا از سوي حكومت بايد توجه جدي تر به خواسته هاي غربي ها صورت مي گرفت تا به خواسته هاي حكومت افغانستان توجه مي شد وحكومت پاكستان تحت فشار غربي ها قر ارمي گرفت.  به هر حال براي به ثمر نشستن، نشست ها ي سه جانبه، زمينه هاي فراواني بايد فراهم آيد، كه تا هنوز گامي برداشته نشده است.بنابراين آگاهان بدين نظر اند كه نشست سه جانبه  نيازمند عزم جدي پاكستان وافغانستان ازيك سوي و حمايت قدرت هاي  منطقه اي وفرا منطقه اي از سوي ديگر است. اين كه امريكايي ها فعاليت گروه هاي تروريستي را جنگ داخلي مي خواند، تن زدن از ارايه راه حل وعدم پشتيباني از مواضع حكومت افغانستان است. حكومت بريتانيا نيز وقتي صلح درافغانستان را به نشست هاي سه جانبه پيوند مي زند بدون آن كه طرف اصلي جنگ در افغانستان حاضر باشد وتعهد بسپارد راه به جايي نه خواهدبرد وبه مقصدي منتهي نه خواهد گشت.

آنچه به نام نشست هاي سه جانبه عنوان مي شود بيش ازآن كه ارايه راه حل باشد، ساده سازي مشكلات كنوني وپيچيدگي هايي ميان حكومت پاكستان وتروريستان است . شرط لازم رسيدن به صلح، فهم پيچيدگي هاي جاري وارايه راه حلي متناسب ودر خور آنست . آنچه كه تاهنوزانجام يافته است نشست هايي بر گزار گرديده كه تناسبي با وضعيت كنوني ندارد.

   يا غربي ها فهم درستي از پيچيدگي هاي منطقه وجنگ در افغانستان دارند  اما درارايه صلح از فهم خود سود نمي برند وبا تدوير نشست هاي سه جانبه نوعي سرگرمي ايجاد مي كنند.  يا هم آنست كه غربي ها اصلا قادر به فهم پيچيدگي هاي كنوني نيستند وبا تدوير اين گونه نشست ها ،مسكني براي مرد م افغانستان تجويز مي كنند به افغان ها تلقين مي كنند كه كشور هاي غربي آنهارا از ياد نبرده. در واقع دلبري ها نه براي افغانستان كه براي به دست آوردن منافع ملي آن كشور صورت مي گيرد.