شکیبایی

   رئيس جمهور كرزي در آخرين سخن راني اي كه از طريق راديو افغانستان پخش  شده گفته است كه پيمان امنيتي ميان افغانستان وامريكا بايد به ايجاد امنيت در افغانستان كمك كند واگرنه فايده اي براي مردم ندارد. وي هم چنان گفته است هدف دوم امضاي پيمان امنيتي تامين منافع ملي افغانستان  است.‌اقاي كرزي هم چنان تصميم گيري درمورد مصئونيت قضايي نيرو هاي امريكايي در افغانستان رابا لاتر از صلاحيت حكومت خوددانسته وگفته است كه براي تصويب آن لويه جرگه تدوير خواهد يافت وآْن را در معرض داوري نمايندگان مردم قرار خواهد داد. اين در حاليست كه تدوير لويه جرگه بار ها از سوي نهاد هاي ملي به وبه وي‍‍ژه احزاب سياسي ومجلس نمايندگان كشورغير قانوني دانسته شده  واز آقاي كرزي وحكومت به صورت مكررخواسته شده است كه دست به اقدام هاي غير قانوني نزندواقدام هاي غير قانوني حكومت رابه قانون تبديل نكند، چنانچه در بيش از يك دهه گذشته چنين امري معمول ومروج شده است . اما به رغم اين همه تبذيرها، چرا اقاي كرزي دست به چنين اقدامي مي زند، هنوز انگيزه هاي آن اشكار نشده است. اين هم پر واضح است كه اقاي كرزي بنابر وضعيت دشوار كنوني كه بخشي توسط حكومت او به وجود‌آمده است -گزيري جز امضاي پيمان امنيتي با امريكا ندارد اين كه بر تدوير لويه جرگه تاكيد مي رود دليلي ندارد جز اين كه نوع اقدام خودرا مبتني بر راي ونظر مردم نشان دهد واگرنه همه گروه هاي سياسي  مي دانند كه تدوير لويه جرگه با اعضاي ناقص آن ابزاري دردست حكومت وشخص اقاي كرزي خواهد بود ودر نتيجه اراده اي مستقل ازاراده حكومت وجود نه خواهد داشت .  در مجموع همه گفته هاي آقاي كرزي در چهار چوب منافع ملي قابل تحليل وارزيابي است وهيچ يك از مواردي كه ذكر شده خارج از منافع ملي كشور تعريف نمي شود.  اين چيزي است كه فرد فرد مردم افغانستان خواهان دست يابي به‌اآن هستند واز حكومت افغانستان نيزخواستار پي گيري آن مي باشند.اما پرسش انست كه با اين همه تعلل هاي نا صواب مي توان منافع ملي را تامين كرد يا‌ان كه مجموع اين گفت وشنود هاي پيدا وپنهان نيات وانگيزه هاي نهفته اي ديگري را در خود پنهان داشته  است وآن چه اقاي كرزي بر زبان مي آْورد بازي با افكار عمومي است تا به دست آوردن منافع ملي؟     مردم افغانستان وگروه هاي گونا گون سياسي به نيكي در يافته اند و مي دانند كه آقاي كرزي با فرا خواندن لويه جرگه يا بدون آن، پيمان امنيتي ميان افغانستان و امريكا راامضا خواهد كرد وهيچ گزيري وجود ندارد . زيرابدون داشتن يك پشتوانه قوي و نيرومندحتا تداوم وضعيت كنوني كه حد اقل امنيت در كشور است نا ممكن مي شود. بنابراين تداوم وضعيت كنوني براي مردم افغانستان از الويت واهميت فوق العاده بر خورداراست..راضي بودن به اين وضعيت به معناي آنست كه حكومت افغانستان بنابر هردليل داخلي يا خارجي در بيش از يك دهه گذشته نتوانسته است  از وضعيت شكننده كنوني عبوركند وضعيت با ثباتي را دركشور حاكم گرداند.برخي همسايگان افغانستان نيز خواهان بيرون شدن نيرو هاي بين المللي از افغانستان هستند .امضاي پيمان با امريكارا مانع عمده براي رسيدن به مقاصد سياسي ونظامي خود مي دانند. هم چنان عمل كرد اقتصادي حكومت نيزدر ساليان گذشته ومصارف هزينه هاي هنگفت وبيهوده اي كه از سوي حكومت بر مردم تحميل شده است ضريب آسيب پذيري حكومت را به شدت افزايش داده است واين آسيب پذيري ها ،دولت را در يك نا گزيري بيش از پيش قرار داده است واينك حكومت به دلايل گونا گون ملزم ومجبور است كه اين پيمان را امضا كند. آنچه به نام مصئونيت قضايي خوانده مي شود روندي بوده است كه به نحوي ميان امريكا وكشور هاي گونا گون در گذشته وجود داشته وامريكايي ها به افغانستان به چشم استثنا نمي نگرند وهم چنان جان كري وزير خارجه ي امريكا نيز گفته است كه چيزي به نام مصئونيت قضايي وجود ندارد بلكه محاكمه ي متخلفان امريكايي با قوانين امريكا صورت مي گيرد. بنابراين مردم افغانستان هم به لحاظ سياسي و هم به لحاظ امنيتي مي دانند كه حكومت افغانستان نا گزير است كه پيمان امنيتي ميان افغانستان وامريكارا امضا كند اما پاسخ به اين پرسش را نمي دانند كه حكومت افغانستان چرا براي امضاي آن دست به كار هاي غير قانوني مي زند دوم آن كه چرا هزينه هاي هنگفتي را بر مردم افغانستان تحميل مي كند؛ حكومتي كه اين همه سخن از منافع ملي مي زند شايسته است كه از هر راهكاري سود جويد تا از ميزان هزينه ها بكاهد نه آن كه به نام منافع ملي به هر بهانه اي ميزان هزينه برمردم را افزايش دهد.