مدتی است که رابطه میان حکومت افغانستان ومقامات امریکایی به قول معروف شکرآب شده است. هردو طرف از یک دیگر دل خوشی ندارند وهردوسوی می کوشند با استفاده از فرصت ها، مواضع یک دیگررا تخریب کنند واتهام هایی به طرف مقابل وارد آورندتایک دگررا درمواضع انفعالی قراردهند. اما آن گونه که پیدا است، دست آقای کرزی در اتخاذ این گونه مواضع گشاده تربوده وبا صراحت وصرافت ویژه ی سخن گفته است ومواضع امریکا را مورد انتقاد قرار داده است  .به نظر می رسد که محوری ترین  موضوعی که آقای کرزی در سال های اخیرازآن سود برده وازآن سنگری برای تخریب مواضع مقامات ایالات متحده امریکا ساخته است ؛گفت وگو برسر پیمان امنیتی میان افغانستان وآن کشوراست . تا وقتی ایالات متحده مواضع نا مشخصی داشت، این حکومت افغانستان بود که پیمان امنیتی با امریکا رایکی از مواضع اصولی خود می دانست وبر امضای پیمان اصرارمی ورزید. اما زمانی که امریکایی ها به صورت جدی وارد این بحث شدند واصرار بر امضای پیمان ورزیدند، این حکومت افغانستان وشخص رئیس جمهوری کرزی  است که می کوشد با مطرح کردن پرسش های بی شمارودرخواست امتیازات ناموجه برای خود  از امضای پیمان به نفع خود استفاده کند. گاهی این اشتباه وابهام ایجاد شده است که تصور برده می شد که منظور ازتعلل های آقای کرزی به دست آوردن منافع ملی است؛ اما گفت وگوهایی که میان سران امریکا وحکومت افغانستان به بیرون درز کرد وتماس تیلفونی که اقای کرزی با آقای اوباما رئیس جمهورامریکا داشت وخواسته هایی که مطرح کرده است نشان می دهد که منافع ملی وامثال این ها چندان دراین مذاکرات پررنگ نبوده است. محور خواسته های آقای کرزی آینده سیاسی اوونقش احتمالی او در آینده سیاست افغانستان بوده که اورا نگران ساخته است واو ازمقامات امریکا خواسته است که نقش پررنگ اورا در آینده افغانستان به رسمیت بشناسد وبرآن تاکید بگذارد. این خواسته های مشخص شخصی اورا واداشته تا مواضع ودید گاه تحریک کننده علیه امریکا اتخاد کند وهرازگاهی مقامات امریکارامتهم به نقض ارزشی نماید.

   در آخرین اظهارنظرهایی که از آقای کرزی شنیده شده اوگفته که غربی ها به قانون اساسی افغانستان احترام نگذاشته اند ومنافع افغانستان را زیرپای نهاده اند. این اظهار نظر ها وقتی بیان می شود که به تازگی ها اعلام شد که تا یک ماه دیگر لوی جرگه برای امضای پیمان امنیتی بر گزار می گردد . این دو موضع به معنای چیست وچرا حکومت از یک سوی می کوشد ذهنیت مردم راعلیه غربی ها تحریک کند و از سوی دیگرمی خواهد یکی از خواسته های مهم غربی ها وحکومت امریکارا درداوری ورای نمایندگان مردم قرار دهد؛این مواضع دوگانه بیانگر چه چیز است؟

      اگر اقای کرزی بدین باور است که غربی ها برای منافع افغانستان مضرهستند ومنافع ملی افغانستان را مد نظر قرار نمی دهند، دراین صورت چرا باید لوی جرگه تدویر یابد روی موردی بحث شود که در نهایت به نفع مردم افغانستان نیست؟ اگر پیمان امنیتی به نفع افغانستان است و ارزش تدویر لوی جرگه را داردومی طلبد که نمایندگان مردم روی آن بحث کنند ودر نهایت به امضای آن رضایت دهند پس این همه جو سازی وایجاد ذهنیت منفی علیه  غرب برای چیست؟ آگاهان بدین باوراند که این گونه موضع گیری از دو منبع سر چشمه می گیرد. یکی شخصیت ویژه رئیس جمهور کرزی است که در بیش از یک دهه گذشته مواضع متناقض اتخاذکرده ودر نهایت کسی نمی داند که مواضع اصولی او کدام  است، بنابراین دراین سالها همیشه شبهه افگنی کرده و موضع اخیر او نیز جدایی از مواضع گذشته ی او نیست . وجه دوم مواضع گیری او نا خرسندی او از مقامات امریکایی است که به گفته های او بهای لازم را قایل نشده اندوخواسته های اورا بر آورده نه کرده اند؛اما این که چرا با این نا خوشنودی لویه جرگه را فرا می خواند، بیانگر این امر است که او از یک سوی نا خرسند از مواضع امریکایی ها است از سوی دیگر گریز گاهی جز تن دادن به خواسته های غربی ها به ویژه امریکا ندارد؛ زیرا هیچ قدرت منطقه ای یا جهانی حاضر نیست که هزینه های گزاف حکومت افغانستان را بپردازد وهم چنان نقش وقدرت باز دارندگی اوراداشته باشد. لذ ا آقای کرزی از ته دل می خواهد پیمان امنیتی با امریکا امضا شود اما این پیمان را به گونه امضا کند که مسئولیت مستقیم به دوش حکومت وشخص او قرار نگیرد . هم به مقامات امریکایی بفهماند که امضای پیمان تصمیم نماینده های مردم افغانستان بوده وهم به رقیبان سیاسی خود بگوید که او هم چنان در مواضع اصولی خود ایستاده است وبه آنچه گفته است باور دارد. اما این نمایندگان مردم افغانستان هستند که مبادرت به امضای پیمان امنیتی با امریکا کرده اند.