دوازده سال قبل احمد شاه مسعود فرمانده عمومی جبهات مقاومت علیه اشغالگران طالبٍ، براثرسوی قصدی به شهادت رسید. متعاقب آن یازدهم سپتامبر2001 در ایالات متحده امریکا اتفاق افتاد. برج های تجارت جهانی فروریخت. وزارت دفاع ایالات متحده امریکا مورد حممله قرار گرفت.  آن چنانکه گفته می شود این حادثه درتاریخ ایالات متحده امریکا بی سابقه خوانده شده است.مقامات ایالات متحده امریکا ،گروه القاعده را مسئول حملات یازده سپتامبر معرفی کردند. گروهی که مدت ها درکنارطالبان به کشتارمردم و تخریب زیرساخت های اقتصادی ، فرهنگی افغانستان مستیقما دخالت داشتند . با انجام حملات انتحاری در آمریکا، همه چشم ها به سوی افغانستان تحت حکومت طالبان دوخته شد وجهان متوجه فاجعه ی شدند که عوامل آ ن در افغانستان ودر کنار طالبان کمین کرده  وموضع گرفته بودند وطرح ونقشه ترور وخشونت را دراین سر زمین برای همه دنیا می ریختند. مقامات ایالات متحده آمریکا خواستار استرداد سران القاعده از حکومت طالبان شدند. اما گروه طالبان ازاین در خواست ها استنکاف ورزیدند، سران القاعده رابه مقامات ایالات متحده امریکاتحویل ندادند، لجاجت وگستاخی مقام های طالبان واصرار حکومت ایالات متحده باعث گشت که حکومت آمریکا برای مصئون ماندن از حملات بیشتر القاعده به افغانستان لشکر کشی کند واز طریق جنگ مستقیم، القاعده را از پای درآورد. حضور امریکا در افغانستان در دوازده سال گذشته نتایج مثبت ومنفی به دنبال داشته است . اولین نتیجه مثبت حضور امریکادر افغانستان ،شکست حکومت قرون وسطایی طالبان بود . حکومتی که زندگی را بر مردم افغانستان تلخ کرده بود. زنان دربند رفته بودند، فرهنگ به ابتذال کشیده شده بود، اجتماع ازهم گسیخته بود. سرمایه های مادی مردم به تاراج طالبان رفته بود. سرمایه های معنوی به تدریخ رو نا بودی می رفت، شهر هابه زباله  دانی تبدیل شده بود،روستاه به آتش کشیده می شد. حضور ایالات متحده امریکا وهم پیمانان آنها باعث شد که روند تخریب  وتحقیر،بند وزندان متوقف شود و حکومت پوشالی طالبان با شکست مواجه گردد، شعار های جدیدی رواج ورونق پیدا کند .آنچه مردم افغانستان به نام می شناختند در افغانستان نفس یافت وراه افتاد،رسانه های آزاد،آزادی بیان وعقیده مقوله های ناشناخته اما شریفی بودند که دراین دوران زنده گشتند وبه ایفای نقش پرداختند .این پدیده مبارک دردوران حکومت های موقت وانتقالی رشد ونضج یافتند. می توان گفت که حضور ایالات متحده امریکا وکشور های متحد آن،سسب شد تادر افغانستان گفتمان جدیدی شکل بگیرد که پاک متفاوت از گذشته بود . حضوراین واقعیت، دید نوی نسبت به افغانستان پدید آورده بود، ازاین جهت بود که حضور امریکا در افغانستان یک فرصت تلقی می گردید وبه مردم  وحکومت افغانستان توصیه می شد که ازاین فرصت سود ببرند وتا افغانستان ازعقب ماندگی تاریخی رهایی یابد. اما آن گونه که انتظار برده می شد این حضور بروفق مراد مردم افغانستان پیش نه رفت حکومت امریکا از حکومتی حمایت کرد که به قول معروف نه برای امریکا یک "لیدر شیب" قوی وقدرت مند شد که بران تکیه کند، نه برای مردم افغانستان حکومت مطلوب وقابل قبول بود که بتواند از ظرفیت های حضور امریکا در افغانستان سود ببردوکشوررا از عقب مانی تاریخی رهایی بخشد. اینک بعد از دوازده سال حضور امریکا در افغانستان، نه افغان ها صاحب یک حکومت قوی وقدرت من هستند ونه روند ملت سازی آن گونه که جامعه جهانی روی آن سرمایه گزاری کرده بود به پیش رفته است .نه هم ترور وخشونت طالبان پایان گرفته است .بعد از دوازده سال مردم افغانستان انتظار می برند که سال 2014 با خروج نیرو های بین المللی وبا راه اندازی انتخابات بتوانند یک نظام کار آمد تر ودلسوز تر روی کار بیاورند تا اندکی از الام وگرفتار ی ها کاسته شود.