جبهه "صلح وفلاح افغانستان" به ائتلاف ملی پیوست . با پیوستن این جبهه به ائتلاف ملی، مراسم با شکوهی درهوتل اورانوس کابل بر گزار گردید. دراین مراسم شخصیت های وابسته به این جبهه وهم چنان رهبر ائتلاف ملی به سخن رانی پرداختند. دراین سخن رانی هابر مواضع اصولی ائتلاف ملی افغانستان مبنی بر بر گزاری انتخابات ازاد،شفاف وعادلانه  تاکید رفت وداکتر عبدالله عبدالله دراین مراسم انتخابات را گزینه بی بدیل خواند. این سخنی است که بار ها ازسوی رهبران ائتلاف ملی به ویژه شخص داکترعبدالله بر ان تاکید شده است. هم زمان با این مراسم ،گرد هم آیی دیگری نیز بر گزار گردیده بود که جمعی فراهم آمده بودند و سخن از تعویق انتخابات تا سال2018به میان آوردند. دراین نوشته کوتاه علل وعوامل این گونه سخنان وهم چنان پی آمد آن مورد تحلیل وبررسی قرار می گیرد.  این که کسانی یا گروهی چنین سخنانی برزبان آورند هیچ بعید نیست ،با نزدیک شدن انتخابات  آتی ریاست جمهوری، ممکن است حرکت هایی بیشتری ازاین دست صورت گیرد.اماپرسش آنست آیا این گونه حرکت ها خود جوش ودرونی است یا آن که علت وعوامل پشت پرده درایجاد آن دخالت دارد؟ اگر نگاه خوش بینانه به این گونه گرد م آیی ها افگنده شود ودست عوامل بیرونی را دراین گونه حرکت ها دخیل دانسته نشود، می توان چنین برداشت کرد که این جماعت وگردانندگان آن، متاسفانه ازمفاد ومواد قانون اساسی افغانستان نا آگاه هستند؛ یا آن که به صورت تعمدی می خواهند خودرا به نادانی وکج فهمی بزنند. زیرا یکی از کار ویژه ها ی حکومت در همه ی دنیا از جمله افغانستان عمل به منشورملی یعنی قانون اساسی همان کشور است . اگر عمل به قانون اساسی درهرکشوری یک امر مطلوب باشد درافغانستان ،مطلوب مضاعف است. زیرا یکی از راه های به وجود آمدن حکومت داری مطلوب کاستن از بار خطا های حکومت وتن دادن به قانون اساسی وعملکردن به یکی از مواد آن که بر گزار انتخابات است می باشد .لذا تعلل ورزیدن نسبت به انتخابات به معنای زیر پای نهادن قانون اساسی کشوروماندن در وضع نا مطلوب کنونی است

.اگر چنانچه حکومت موجود به حد اقل خواسته های مردم رسیدگی می کرد وبه قانون اساسی کشورگردن می نهاد ودرراه عملی کردن آن از هیچ گونه تلاشی فروگزار نمی کرد، ممکن بود حرکت هایی این چنینی ایجاد شود وروند کنونی را مطلوب بدانند وبیم از بد ترشدن وضعیت کنونی بر عدم بر گزاری انتخابات تاکید ورزند. در حالی که دربیش ازیک دهه گذشته حکومت نتوانسته است چهره ای مطلوب وقابل قبولی از خود به نمایش بگذارد وحد اقل مطالبات مردم را پاسخ گوید،لذا این گونه حرکت ها جز افگندن پرده ی جهل به دیدگان خود ومردم افغانستان چه معنا یی می تواند داشته باشد؟

   دوم آن که ممکن است این جماعت،اصول وارزش های مادی ومعنویی بر گزاری انتخابات را درذهن خود تقلیل داده باشندوتصور کنند که انتخابات به معنای جا به جایی های ظاهری قدرت است ،کسی می رود کسی دیگری می آید؛ در حالی هر گز این چنین نیست.برای آن که هر کسی که در عرصه ی انتخابات حضور می یابد سخنی برای گفتن دارند ونا کامی های حکومت کنونی ذهنیت شفاف وفعالی برای آن ها به وجود آورده است. از خلا های موجود سود برده اند وتوانسته اند سازو کارهایی را برای بهبود کشورپی افگنند تا وضعیت کشور ازاین حالت بیرون آید ومردم به وضع مطلوب تری دست پیدا کنند. بنابراین  این گروه ها قبل ازآن که ذهنیت مردم رامغشوش کنند باید یک بار، به کاری که انجام می دهند بیندیشند وبه پی آمد های عمل خود آگاه شوند.اما بی شک این حرکت ها بدون چراغ سبز حکومت میسر نیست . حکومت افغانستان کوشیده تا انتخابات بر گزار نه گردد، اگر چنانچه فشارهای جامعه ی جهانی از خارج وفشارهای احزاب وگروه های سیاسی ازداخل نبود، هیچ بعید نبود که انتخابات به تعویق افگنده شود وبه جای آن ساز وکارهای دیگری پیشنهاد گردد. اما بی هیچ تردید نمی توان گزینه ی مطلوب تراز انتخابات را یافت وبه جای انتخابات نهاد، ازاین روی است که احزاب وگرو های سیاسی گونا گون همواره بر انتخابات آزاد وشفاف تاکید کرده اند وتنها راه بیرون شد از وضعیت دشوار کنونی را انتخابات دانسته اند. از جانب دیگر راه بر گشت اعتماد جامعه ی جهانی به افغانستان، جز بابر گزاری انتخابات آزاد وشفاف میسر نیست لذانتایج وثمرات انتخابات بسی بیش ازآنست که متاسفانه مخالفان انتخابات ازآن بی خبر هستند.