شکیبایی

. زیرا مردم به صورت نسبی اهدا ف وبرنامه های احزاب سیاسی را می دانندوبرآن وقوف دارند. اما در کشور های همانند کشور ما که احزاب سیاسی قدرت مندی حضوروفعالیت ندارند. نامزد های انتخاباتی ازانتساب خود به ارزشها، سود می برند وخودرا به مردم معرفی می کنند. دراین گونه کشور ها قبل ازآن که به اعلام برنامه پرداخته شود افراد به معرفی خود می پردازندوبه نکاتی تکیه می کنند که بیشتر خود شان را معرفی کنند تا برنامه ها وطرح های شان را.. مثلا کسی که خودرا با جهاد وارزش های جها معرفی می کند به معنای آنست که او برنامه ای برای اینده کشور ندارد ومی خواهد با بزرگ کردن برخی ارزش ها، ذهن مردم را به سوی خود متمایل کند در حالی که محوروگرانیگاه یک رئیس جمهور، داشتن طرحی برای زدودن بحران های گونا گون در کشور وگشودن گره هایی است که رئیس جمهور کنونی نتوانسته است  آن گره هاراباز کند.. بنابراین، این آگاهی مردم است که باید زمان خودرا بشناسند ونیاز مندی های خود به یک رئیس جمهوررا بدانند،از میان گزینه های گونا گون کسی را بر گزینند که برنامه وطرحی برای کشور داشته باشد. هم چنان مردم باید با این ارزش فروشی ها، قدر وقمیت فرد مدعی رانیز متر ومیزان کنند وبه این امر آگاه شوند که فرد مدعی جز بازی با افکاروبه انحراف کشاندن ذهنیت  آنها هدفی ندارد. یکی ازاین ارزش های عام وهمه پسند که مورد قبول عام- هم چنان که گفته شد- مردم است کلمه مبارک جهاد است که متاسفانه بسیار مورد سوی استفاده قرار گرفته هم اکنون برخی عناصر آن را دست مایه رسیدن به قدرت قرار داده است .بی تردید دوران جهاد، دوران  پرقیمتی برای مردم وکشور ما بود؛اما این دوران به تمام مردم افغانستان تعلق داردنه به فرد، گروه وجریان خاص..دراین رابطه نکاتی لازمست تا مردم مدعیان دروغین را بدانند.

     جهاد ارزش بزرگی است اما این ارزش بزرگ متعلق به همه مرم افغانستان است، هیچ کس دراین کشور نمی تواندمدعی باشد که فقط او حامی وحامل این ارزش است ودیگران فاقد آنست.ارزش های جهاد هم داشتن تقوای الهی، پرهیز گاری وحرمت بندگان خدارا نگاهداشتن وکمر برای خدمت بندگان خدا بستن است. اگر کسی در زمان جهاد جزبه انباشت ثروت مبادرت نه کرده و بعد از جهاد نیز کاری برای مردم انجام نداده است وبا ثروت باد آورده جهاد زندگی پرتنعمی داشته است ،چگونه می تواند مدعی مجاهد بودن باشد وارزش های جهاد را وسیله ی رسیدن به قدرت بداند وبه کار بنددومردم  رابه نام جها د به خود فرا خواند. ازجانب دیگر دوران جهاد اصغر- به تعبیر حضرت پیامبر اکرم(ص) -سپری شده است .دوران جهاد اکبر است . دردوارن جهاد اکبر، دوران خود سازی،اخلاق مداری وخدمت برای مردم است. هرکه این صفت هارا داشته باشد مجاهد تروارزش مند تر است. وهم چنان کسی مجاهد تر است که در عرصه ی مدیریت کشور ثابت کرده باشد که توانایی مدیریت را دارا است .بنابراین سود جستن ازارزش جهاد تنها مناسب ریاست جمهور شدن نیست که فرد  مدعی ریاست جمهوری واجد وحایز بسی ارزش های دیگر نیز باشد.

یک؛ مردم افغانستان نیک می دانند که دوران جهاد ازمدت ها قبل سپرشده است...بزرگ ترین ارزش جهاد نیز آنست که ازاین ارزش متعالی، استفاده ابزاری صورت نه گیرد. کسانی که مدعی رسیدن به ریاست جمهوری هستند آن را دست آویز قدرت قرار نه دهند. ارزش جهاد ارزش های بندگی کردن است آن که حلال خدارا حرمت نهد وبه حرام خدا نزدیک نشود وپاسدار حقوق بندگان خدا باشد. درراه  امیتازخواستن، برای دیگران بیشتر بخواهد تا خود . کسانی که مردم را از خود دوست تر می دارند وبه مردم بخشنده تر هستند تانفس خود، ارزش های جهاد را بیشتر واجد هستند وبه آن پای بند. بنابراین آن که ارزش های جهاد را نردبانی برای رسیدن به قدرت می داند، بی هیچ تردید کمتر به جهاد وارزش های آن معتقد وبارورمند است . دوم، امری مهمی که باید مردم بدانند آنست که رئیس جمهور شدن نیازمند درک ودرایت جدید وروز آمدازافغانستان ، مشکلات ومطالبات مردم است.هرکه آگاه تر باشد،بردرک مشکلات بیشتر درنگ کرده باشد ،مشکلات را بیشتر شناخته باشد وبرای رفع آن راه ومیکانیزم هایی درنظر گرفته باشد؛ بیشترشایستگی رسیدن به ریاست جمهوری را دارد تا کسی که انبان از نام جهاد آلوده ودر گوشه عافیت لمیده وهنگام امتیاز خواهی ردای جهاد بر تن می کند وبه میدان می آید .