؛ یکی آنست که این گونه حملات انتحاری و نا امن سازی مناطق مختلف کشور هر سال در فصل بهار افزایش می یابد. امسال نیز همانند سال های گذشته حملات انتحاری افزایش یافته است و ممکن است تا سرد شدن هوا هم چنان ادامه پیدا کند. طالبان در اعلامیه ای که منتشر کرده بودند، گفته اند که امسال سال آخر جهاد برای آن گروه خواهد بود. تفسیر از سال آخر جهاد دو گونه صورت گرفته است. یکی آنست که طالبان در سال روان تمام تلاش خود را به کار خواهند برد تا به پیروز ی برسند یا آن که بر حکومت افغانستان چنان فشار وارد آورند تا هم زمان با بیرون شدن نیروهای خارجی در سال 2014 بیشترین امتیاز سیاسی را به دست آورند و آنگاه در ساختارحکومت بپیوندند. تفسیر دیگر آنست که طالبان در این سال فقط به پیروزی می اندیشند و تلاش خواهند کرد تا رویای خود را به واقعیت برسانند. از میان این دو تفسیر کدام یکی به مواضع طالبان نزدیک تر و کدام یکی برای طالبان تحقق یافتنی است؟


با توجه به تحرکات دیپلوماتیکی که در سطح منطقه آغاز کرده اند، طالبان خواب پیروزی می بینند و برای تحقق این رویا علاوه بر آن که از طریق دفتر قطر خود با کشور عربی رابطه بر قرار کرده اند در این اواخر سفری نیز به ایران داشته. با مقام های امنیتی آن کشور دیدار و گفت گو کرده اند. اعلامیه ای که از سوی این گروه منتشر شده است حاکی است که طالبان از موضع یک حکومت سخن گفته اند نه از موضع یک گروه تروریستی که خواهان مکان امن برای خود هستند. این سفر ها در حالی انجام می شود که حملات تروریستی این گروه هر روز جان تعدادی از هم وطنان را می گیرد و آنها را به خاک و خون می کشانند. پرسش دیگر آنست که آیا رفتن طالبان در این شرایط به ایران دارای چه معنا و مفهومی است؟ پاسخ آنست که رفتن طالبان از چند جهت می تواند توجیه شود.


اول از این جهت که گفته می شود ایران روز به روز منزوی تر می شود، بیرون رفت از انزوا می طلبد که آن کشور با هماهنگی با برخی گروه های بد نام، خود را با سایر کشور ها پیوند دهد. ایران و پاکستان بر سر فروش گاز ایران به آن کشور به توافق رسیده است این توافق بر خلاف خواست ایالات متحده امریک صورت گرفته است. رفتن طالبان به ایران که گفته می شود با هماهنگی پاکستان صورت گرفته است جبهه ی جدیدی را علیه غرب می گشاید و نشان می دهد که ایران یکی از متحدان استراتژیک غرب در منطقه را با خود هماهنگ کرده است و جهت دوم آنست که اگر روزی رابطه با هندوستان به عنوان یکی از عمده ترین خریداران نفت ایران، آن کشور را وا می داشت که با پاکستان با ملاحظه رفتار کند.  تحریم های بین المللی باعث شده است که خرید نفت هند از ایران کاهش پیدا کند و حتا در انتقال در صد کم پول از هند نیز دچار مشکل شود. بنابر این نزدیکی ایران و پاکستان هم اینک بدون ملاحظه ی هیچ کشوری صورت می گیرد.

 جهت سومی که از اهمیت فرا وان برخوردار است و کشور های همسایه راودار ساخته است که به طالبان نزدیک شوند، ضعف و نا توانی حکومت افغانستان است. مواضع حکومت هم نسبت به همسایگان و هم نسبت به مخالفان مسلح کشور از شفافیت برخوردار نبوده است. وقتی آقای کرزی جنایت کاران و تروریستان را برادر می خواند و هرروز امتیازهای بیشتری برای آنها قایل می شود، از کشورهای دیگر چه شکایتی است که با برادران حکومت رابطه بر قرار نکنند. حکومتی که خون شهروندانش ریخته می شود اما کوشش می کنند آنها را سبک و بی ارزش جلوه دهد از سایر کشورها چگونه می توان خواست،که با این گروه نشست و برخاست نکنند و روی منافع مشترک به گفت وگو نپردازند؟ ارتباط پر فراز و فرود حکومت آقای کرزی نسبت به کشورهای فرا منطقه ای بیانگر نداشتن یک استراتیژی مدون درسیاست خارجی حکومت است. هر اشتباهی که از جانب نیرو های غربی پیش آمده است،


آقای کرزی خود به میدان آمده و با تمام توان کوشیده است که افکار عمومی را علیه خارجی ها بسیج کند و کشور را به طرف ضدیت با غرب پیش ببرد. این مواضع غیرعاقلانه وطرفدارنه از طالبان باعث شده است که غربی ها نتوانند روی حکومت آقای کرزی حساب باز کند، در نتیجه این سخنان یک جانبه و طرفدارانه از طالبان، طالبان را به حکومت نزدیک نه کرده اما کشور های غربی را نسبت به حکومت بی اعتماد کرده است مجموع سخنان متناقض وبی پایه ی حکومت افغانستان سبب شده است که نه همسایگان افغانستان این حکومت را جدی بگیرد ونه کشورهای غربی براین حکومت اعتماد کند. لذا کشورهایی که به دنبال منافع خوددر افغانستان هستند می کوشند بدیل این حکومت را بیابند با آن رابطه بر قرار کنند تا منافع شان حفظ شود. لذا افزایش حملات انتحاری، رابطه طالبان با همسایگان از جمله ایران و هم چنان تنش هایی که فعلا با کشورهای غربی وجود دارد همه بر می گردد به مواضع متزلزل ،غیر شفاف و غیر عقلانی حکومت ، آنچه در سطح ملی وبین المللی به چشم می آید باز تابی از مواضع حکومت ضعیف و بیمار کنونی است. اگر وضعیت بدین شکل ادامه پیدا کند مواضع منطقه نسبت به این حکومت تغیرات گسترده خواهد کرد وحکومت افغانستان در تنگاهای مضاعف قرار خواهد گرفت.