البته اين حق مردم بود، مردمي كه ناكامي را تحمل كرده بودند.بررغم تهديد هاي گروه طالبان و ناامني فزاينده در پاي صندوق هاي راي گيري شتافته بودند،انتظاري جز آن نداشتند كه  نمايندگان شان از زبان آنان سخن گويد و بر دولتي نظارت كنند كه سابقه ي درخشاني در كار نامه ي خود نداشت. اما با اين اميد واري ها مي توان گفت با تشكيل مجلس تمايند كان خواسته هاي مشروع مردم برآورده گشت؟

اين سوال وقتي پاسخ مي يابد كه كاركرد آن مجلس با دوميزان سنجيده شود، اول شعارهاي انتخاباتي كه اكثر نمايندگان كشور آن را مطرح كردند وبا مطرح كردن آن به سمت نمايندگي كشور رسيدند دوم قاتون اساسي كشور است كه به نحوي وظايف مجلس نمايندگان كشوررا مشخص كرده است . از ياد مردن نرفته است كه برخي نمايندگان شعارهاي بسيار دهن پر كن و دوراز ذهني ر و خارج از چهارچوب قانون اساسي ر امطرح كردند كه نه امكان تحقق آنها بود و نه هم در صلاحيت نمايندگان مردم قرار داشت. آن شعارها قبل از آن كه نيات واقعي مدعيان را برملا سازد نوعي تردستي و چشم بندي هاي ساحرانه بود، همانگونه كه انتظار مي رفت آن شعارها هيچ گونه تحقق عيني نيافت و قتي هم كه هم آن مدعيان به مجلس نمايندگان نشستن  آن شعار ها  حتا ازنهانگاه اذهان آن مدعيان نيز پرواز كرد. اگر معمليشدن آن شعار ها را ميزان موفقيت  نمايندگان بدانيم بي ترديد مجلس نمايندگان ناكام بوده است.زيرا هيچ  يك ازان شعار هااقعيت عيني نيافت؛

اما اگر معيار داوري در كار كرد مجلس نمايندگان كشور را قانون اساسي بدانيم كه تصويب قانون و نظارت بر اجراي آنست ؛باز هم نمي توان كارنامه ي درخشاني از مجلس نمايندگان كشور ارايه داشت و آن دوره را دورة درخشان يا حتا نيمه درخشان در تاريخ سياسي كشور گفت.

اولين گام در ناكامي مجلس نمايندگان آسيب پذيري آنان از سوي حكومت آقاي كرزي بود، با تشكيل اولين جلسات مجلس تمايندگان  اولين مرحله از روز آزمايي قدرت نيز آغاز يافت و در انتخاب رياست مجلس دولت ناتوان، تواناتر از آنچه بود ظاهر گشت، چند دستگي آشكاري در مجلس نمايندگان ايجاد كرد، چانه زني هاي پيدا و پنهان مجلس نمايندگان را به سوي آشوب و بي اطميناني سوق داد، دولت بازي هاي چندانبه را با مجلس نمايندگان آغاز كرد.

 دولت اقاي از تطميع، تلبيس و تهديد سود جست تا فرد مورد نظر خود را به كرسي رياست مجلس بنشاند، گرچه در اين كار موفق نشد و اما شكاف بسيار عميقي را ميان نمايندگان مردم بوجود آورد، مجلس نمايندگان به دو طيف عمده تقسيم گشت، طيف طرفدار دولت و مخالف دولت. اين طيف بندي و تقسيم آن، درايت و سياست دولت نبود بلكه ضعف و ناتواني مجلس نمايندگان كشور را آشكار ساخت و اولين مهري بودكه بر پيشاني مجلس زده شد در مدت پنج سال از پيشاني مجلس هر گز پاك نشد و اين نشانه ي ننگ باقي ماند و بر كاركرد مجلس نمايندگان تاثيري منفي برجا ي گذاشت.

مشاجرات لفظي و گاه برخوردهاي فزيكي و ايجاد بي نطمي و آشوب آفريني بر فضاي مجلس حاكم بود، بيرون شدن از مجلس، دسته بندي هاي قومي و سياسي از نمودهاي پررنگ مجلس نمايندگان كشور در سالهاي گذشته بود، اين دسته بندي هاي كاذب آن قدر پرنگ شد كه كار ويژه هاي نمايندگان به كلي فراموش گشت.

بسياري از نمايندگان نيز با استفاده از جو ايجاد شده در ايجاد ارتباط هاي زيرزميني و مخفي با برخي سفارت هاي خارجي پرداختند به كارهاي دلالي روي اوردند همانند يك دلال به خريد وفروش رواديد پرداختند؛ برخي نيز به كارهاي تجارت و سود آوري روي آوردند و برخي از نمايندگان مردم كه شخصيتي فراتر و برتر از خلق خدا براي خود معريف مي كنند، از صحن مجلس غايب شدند و هرگز پاي «درگرم خانه» مجلس نگذاشتند تا دا من بي عيب و رياي شان در گردخانه ي مردم آلوده نگردد. در مجموع كاركرد مجلس نمايندگان كشور در پنج سال گذشته چندان مطلوب و موزون نبوده است، نه طرحي قابل  توجه ومشكل زدايي را به تصويب رساندند كه حلال مشكلات مردم باشد و نه هم نظارتي را اعمال كردند كه حكومت كرزي را مجبور به تمكين سازد و گوش به فرمان مجلس نمايندگان كشور دهد. اينك در آستانه تبليغات انتخاباتي قرار داريم، امروز نيز دستان پيدا و پنهاني وجود دارد كه در صدد ساختن يك مجلس ضعيف، گوش به فرمان و فاقد صلاحيت علمي و عملي است.  نقش بر آب شدن اين گونه نيت ها با حضور گرم و پرجوش مردم از يكسو و شناخت كامل و كافي آنان ار تامزد هاي انتخاباتي از سوي ديگر ميسر است. اگر مردم بخواهند كه پنج سال آينده همانند گذشته توأم با ناكامي نباشد و نهادهاي مدني كشور نقش پررنگ تر و ارزنده تري را در حيات مردم به عهده گيرند بايدبا درايت و آگاهي در عرصه ي انتخابات حضور يابند و نقش و اهميت خويش را در انتخابات آتي آشكار سازند.