فسادحكومت ومسئوليت رسانه هاي گروهي
نهاد مجلس نمايندگان،تنها چشم اميدمردم بود كه مي توانست بهبودي در وضعيت سياسي كشور به وجود آورد، خود به يكي از كانون هاي فساد در كشور تبديل شده است . اين نهاد نه تنهابه وظايف حقوقي وقانوني خود عمل نكرده ودر برابر فساد نيايستاده است كه خود به مروج ومربي فساد تبديل شده است .
استيضاح برخي وزيران كابينه حكومت فاسد آقاي كرزي وراي اعتماد آوردن آنها ازاين نهاد به اصطلاح مدني، عمق فاجعه رانشان مي دهد كه در كشورما در نهاد هاي گونا گون وجود دارد. رخداد استيضاح وزيران كابينه به افتضاح غير قابل كتمان مجلس نمايندگان تبديل شد وطشت رسوايي اين جماعت از بام فرو افتاد وصداي ان تا اعماق تاريخ پيچيد، ننگ ابدي براي مجلس نمايندگان به بار آورد
.اگر درتاريخ نامي ازمجلس نمايندگان برده شود بي گمان اين نقطه سياه ونگين ونفرت آلود درراس الودگي ها برجسته ونمودار تر از همه خودرا نشان خواهد داد و نقطه انفكاكي قبل وبعد از خود خواهد بود ..رخداد تاسف انگيز ورقت بار افتضاح مجلس نمايندگان چند واقعيت را آشكار كرد. اول اين كه فساد در كشوراز چنان بن مايه اي برخوردار است كه نمي توان آن را به نهاد خاصي محدود ومنحصر دانست.وبراي جلو گيري از فساد گسترده يك يا چندنهاد را مورد نقد قرار داد وتصور برد كه با اصلاح‌ان نهاد ها مي توان به يك جامعه عاري از فساد دست يافت .
ديده شد كه وزيران فاسد حكومت توسط نمايندگان فاسد پارلمان مورد تائيد قرار گرفتند وبه سمت هاي خود ابقا شدند، آقاي كرزي لابد نيز به منتقدان حكومت خنديد كه نا دانسته حكومت اورا متهم به فساد مي داشتند در حالي كه جمله نهاهاي دولتي غرق در فساد اند كه استثنايي نبايد قايل شد ودر خواستي بيهوده اي نبايد داشت. از سوي ديگر نيز پيروزي براي حكومت تلقي مي شودكه افسار فساد را به گردن نمايندگان نيزافگنده وآنهارا همگين وهمراه خود كرده است. اين افسار رنگين بعد ازاين دردستان حكومت خواهد بود نمايندگان مجلس را با آن به هرسوي خواهد كشانيدواين نمايندگان همانند دست آموزان وحتا بردگان حكومت در خدمت توجيه گري فساد حكومت قرار خواهندداشت.تاسف وتاثر به حال مردمي كه ايآدم نمايان را به نمايندگي خود بر گزيدند وتوقع خدمت ازاين هارا داشتند!
واقعيت درد ناك ديگر آنست كه رسا نه هاي گروهي بايد به كار كرد خود ترديد روا دارند، كه نتواسته اند تغيري دررويكرد هاي حكومت ونهاد نمايندگي مردم به وجوددآورند. افتضاح مجلس نمايندگان يا همان استيضاح وزرا ي كابينه حكومت وقتي صورت گرفت كه يكي از روز نامه هاي مطرح كشور، گزارشي مفصل وتحقيقي از وضعيت وزارت معدن بيرون داده بود . اگر دريك كشور دموكراتيك وحكومت قانون مدارچنين كاري صورت گرفته بود، بي هيچ شايبه وترديدي وزير مربوطه از كار بركنار مي شد وهم از پيشگاه مردم عذر مي خواست. اما ديده شد كه آن وزير با كمال وقاحت با بر گزاري يك نشست خبري آن گزارش را تكذيب كرد وهم از پارلمان راي اعتماد به دست آورد.روند ا
فتضاح استيضاح فقط سرخوردگي ،ياس،نا باوري ونا اميدي را براي اصحاب رسانه ها ومطبوعات به بار مي آورد كه نتوانستند بر كاركرد حكومت تاثر بگذارند وحكومت را وادار به عزل آن وزيركنند يا حد اقل باز از وزيرمتهم در خواستي صورت گيرد. اين وضعيت بي ترديد باواكنش هاي منفي اصحاب رسانه هاي كشور مواجه خواهند شد وكثيري از هم كاران رسانه اي را وا خواهند داشت كه نااميدانه دست از كار بكشند وتن به تقدير بسپارند ومنتظرقضا وقدر بمانند.
وليكن اين وضعيت درنگاه كثيري از هم كاران رسا نه اي تاثير متفاوتيبر جاي خواهد گذاشت وآنان اين فرايندرابه عنوان يك نكته آگاهي بخش تلقي خواهند كردكه نسبت به عمل كرد خود تجديد نظر كنند تا ميزان تاثير گزاري خودرا افزايش دهند. هم اكنون اين پرسش درنزد بسياري از اصحاب رسا نه هاي كشور ايجاد شده است كه بعد از گزارش تحقيقي روز نامه هشت صبح، چرا حكومت بر اين گزارش وقعي ننهاد وزير مربوطه را حد اقل مورد باز خواست نيز قرار نداد .چه راه هايي بايد پيموده شود تا اين گونه گزارش ها همانند پتكي بر حكومت فرود آيد وآنهارا واداردكه دربربرابراين گونه گزارش ها بي تفاوت نباشند؟
بي ترديد كانوني ترين مشكل افغانستان آنست كه اراده اي براي بهبود وجود ندارد. اگر حكومت به عنوان نهاد پايه، اراده اي براي مبازره با فساد داشت مي توانست پشتوانه ي مهمي براي رسا نه هاي كشورباشد. رسانه ها با افشاگري خود هم مردم را در جريان مي گذارند وهم حكومت راوهم نهاد هاي نظارتي را. وقتي حكومت ونهاد هاي نظارتي جزيي از فساد باشد تنها اين مردم هستند كه فقفط بايد آگاه باشند دراين صورت تنها بدون نيرو هاي اجرايي چه كاري مي تواتنند انجام دهند؟ آنچه از اغهميت بيشتر برخوردا سات ورسنهاي با كار خو.د دلگرم مي سازد اندك روشنايي است كه امروز ديده مي شود.
از وجود همين چراغ هاي كم سو وكم رمق رسا نه هاست كه برخي خلاف كاري ها عيان ساخته مي شود واذهان عمومي آگاهي مي يابند. اگر نبود اين فروغ كم رمق همين حد اقل آگاهي هم وجود نداشت؛ اگر بخشي از نمايندگان بخشي ديگررا مورد ملامت وشماتت قرار مي دهند ودست به استعفاي جمعي مي برند به خاطر افشا گري هاي همين رسا نه هاي گروهي وروشني همين چراغ كم فروغ است .
تصور آنست كه اگررسا نه هاي گروهي دراين يك سال باقي مانده ابعاد مخفي ومكتوم كانون فساد دركشوررا آشكار سازند ومردم رادر روشنايي انتخاب قرار دهند، بي ترديد حكومت آينده با فساد كمتري مواجه خواهد بود وهم چنان تلاش صورت خواهد گرفت كه در انتخاب وزيران وكار مندان وزارت خانه ها ضوابط بيش تر مد نظر قرار گيرد.
لذا تصور انست كه به هم پيوستن كانون هاي فساد دركشورحمايت يكي از ديگري با عقب نشستن وكم عمل كردن رسا نه ها، تنها راه هاي نفس كشيدن مردم رابيش از پيش تنگ تر مي كند. با آن كه افتضاح مجلس نمايندگان قابل كتمان وانكار نيست امابايد به كانون فساد توجه كرد.به ديد نگارنده اگر حكومت فاسد نبود ورئيس حكومت ازكاركرد وزيران خود باز خواست مي كرد وبر كار كرد آنها نظارت مي داشت؛ اين همه زمينه هاي استيضاح پيش نمي آمد وزمينه هاي فساد گسترده وفراگير نمي شد. با يدگفت كه آب ازسرچشمه گل آلود است تا سرچشمه هاي فساد وجود داشته باشد، تا وزيران فاسد در كابينه ي حكومت باشند، تا نظام سياسي قايم به فساد وجودداشته باشد؛ فساد وجود خواهد داشت ومسئوليت رسا نه هاي كشور آنست كه تا ريشه كن شدن فساد در كشور هم چنان بمانند بدرخشند كه نور كم فروغ امروز آتشي خواهد گشت كه دامن فاسدان را خواهندسوخت وآن روز دير نيست چرا گفته اندوبدان ايمان داريم. دين ما وتجربه تاريخي، ايمان مارا محكم تر واستوار تر مي سازد كه:
چراغ ظلم ظالم تا دم محشر نمي سوزد
اگر سوزد دمي سوزد دمي ديگر نمي سوزد
