انتخابات فردا ، نگراني امروز
اول اين كه وضعيت كنوني مورد تائيد اين حزب سياسي نيست. اقاي كرزي همانند ديكاتورها درتصميم گيري هاي سياسي مشورت معاونان خودرا ازدست داده وحكومت او عملا به جزاير جداگانه تقسيم شده است
وهريك به دنبال هدف خود در حكومت هستند .اگر نه چگونه مي توان باور كرد كه رهبرحزبي بلند ترين كرسي سياسي واداري حكومتي را اشغال كرده باشد اما با احزاب اپوزيسيون حكومت احساس هم دردي كند ومواضع آنها رامورد تائيد قرار دهد. دوم آن كه احزاب سياسي از عملكرد اقاي كرزي نسبت به انتخابات آينده بيم دارندو مواضع خودر آشكار ساخته اند كه مبادا فردا به خاطر مواضع غير شفاف وتك روانه رئيس جمهور مورد ملامت مردم وباز خواست خداوند قرار گيرند. ازسوي ديگر اين ذهنيت نيز القا مي شود كه اقاي كرزي هم چنان در مواضع ضد مردمي خود خواهد ماند وكوتاه نخواهد آمد
. اگر چنانچه اندك انعطافي در مواضع كرزي ايجاد مي گرديد ودوستان موجود دركابينه خودرا راضي نگاه مي داشت بعيد بود كه اين احزاب به مخالفان سياسي اقاي كرزي بپيوندند ومواضع مخالفان را مورد تائيد قرار دهند. تصورديگر آنست كه مواضع اقاي كرزي نه تنها مخالفان سياسي اورابه تكاپو واداشته ،بلكه همراهان اورا نيز به اين واقعيت رسانده كه به حكومت اقاي كرزي نمي توان بيش ازاين اعتماد كرد. باتوجه به وضعيت كنوني وريزش جبهه آقاي كرزي پرسش اساسي آنست كه چگونه‌اقاي كرزي مي خواهد به سوي انتخاباتي رود واطمينان به آينده نامزد مورد نظر خودداشته باشد؟ ا
گر با نگاه قومي به انتخابات نگريسته شود،كما اين كه حكومت در چند سال گذشته در صدد تيره تركردن اين جبهه بوده و به نهاد هاي مدني پشت كرده است. كساني كه به جبهه مخالف حكومت كرزي پيوسته اند از سران ورهبران سنتي جامعه هستند و روي گرداني اين جماعت به معناي روي گرداني قوميت هايي است كه آنها اين رهبران را رهبر خود مي خوانند و ازاينها سخن شنوي دارند. ازديد مدني نيز اگر نگاهي به تركيب احزاب وگروه هاي سياسي در كشور افگنده شود باز هم ديده مي شود كه اكثريت اين گروه ها در انتخابات گذشته نقش آفريدند ورياست جمهوري اقاي كرزي مرهون ومديون همراهي آنان بوده است. وقتي اين ها صف خودرا از صف حكومت جدا كرده اند ،معناي آن اينست كه حكومت اقاي كرزي فاقد پشتوانه مردمي است. با اين اوصاف اقاي كرزي با كدام مهره مي خواهد بازيگر صحنه انتخابات آتي باشد؟
اين پرسش نه با موازين سنتي به پاسخ مي رسدونه با معيار هاي مدني ودموكراتيك. فقط يك راه مي تواند پرسش را پاسخ گويد وآن راه تقلب انتتخاباتي است كه ممكن است آقاي كرزي بر نامه ريزي كرده باشد وشعاريا مرگ يا پيروزي رابه گردن خود آويخته باشد!اگرآقاي كرزي با مواضع تند وغير عقلاني خود دوستان خارجي را آزرده نمي ساخت اين ذهنيت خلق مي شد كه او ازنيرو هاي داخل دل بريده و به نيرو هاي خارجي در ميدان انتخابا ت دل بسته است. اما آنچنان كه ديده شداست اوبا مواضع متناقض واحساسي خود هيچ راه دوستي را نيز باقي نگذاشته و به توهم به دست آوردن سودبيشتر اينك سرمايه را نيز ازدست داده است . موضع گيري هاي سران اتحاديه اروپايي ومواضع وزير خارجه ايالات متحده امريكا وهم چنان مواضع
صريح رئيس جمهور امريكا نشان دادند كه آنها در انتخابات آتي به طرفداري از كسي وارد نخواهند شد وهمواره خواستار انتخابات شفاف بوده اندوحتا ازدخالت در انتخابات گذشتنه نيز اظهار ندامت كرده اند.از سوي ديگر آنها به اين دريافت رسيده اند كه تداوم حكومت شخص كرزي يا تيم او در نهايت به فاجعه غير قابل جبراني تبديل خواهد شدوباتداوم حكومت دردست تيم كرزي نه افغانستان روي آرامش وثبات را خواهند ديد ونه آنها به منافع مشروع خوددست پيدا خواهند كرد. حتا اين گمانه نيز دور ازذهن نيست كه تداوم حكومت آقاي كرزي ممكن است افغانستان رابه دهه نود بر گرداند وخشونت ورزي ها به صورت بي رحمانه بار ديگر دهن باز كند. تنها گزينه ي اقاي كرزي به دست آوردن راي ونظرطالبان است كه تاهنوز هيچ پاسخ مثبتي به درخواست هاي اقاي كرزي نداده اند وهيچ نشانه اي دال بر تغير مواضع آن جماعت نيز ديده نمي شود.
درمجموع ديوار هايي كه تكيه گاه آقاي كرزي شمرده مي شدهمه فرويخته است وبرگ برنده اي براي او باقي نمانده است. حال اگر حكومت درك كند فقط يك گزينه بيشتر ندارد وآن تن دادن به انتخابات ازاد ، شفاف ودموكراتيك است . اقاي كرزي گاهي از نام نيك بعداز دوران رياست جمهوري سخن گفته است، صواب ترين كار آنست كه براي به دست‌اوردن نام نيك تلاش ورزد واين كمترين ارزش را نيز ازدست ندهد.
