شکیبایی

همین نقطه های قوت باعث شده بودکه انتظارات بیشتری ازاین مجلس برده شود. مشکلاتی که حکومت دربدو تشکیل این مجلس به وجود آورد ومقاومت هایی که دربرابر حکومت صورت گرفت، این ذهنیت را ایجاد کرده بود که باتوجه به توانایی های این مجلس ،امید واری به اینده ی مجلس بیشتر بود .این خوشبینی نوعی احساس همدلی برای بسیاری ها به وجود آورده بود. بسیاری از ازروز نامه نگاران ومنتقدان لب فروبسته وتیغ انتقاد در نیام کرده بودند تا آسیبی به این نهاد وارد نیاید. منتقدان بر دو نکته اشارت می کردند؛ نخست این که مجلس نمایندگان نماد از دموکراسی  ومردم سالاری است موردنقد قرار دادن این نهاد نوپا، ممکن است به این نهاد دموکراتیک لطمه وارد آورد واورا دچارآشفتگی وعکس العمل کند؛ زیرا این نهادتازه شکل گرفته،ظرفیت وتوان تحمل نقد هارا نداردوممکن است از مسیر دموکراتیک وملی خود خارج شود در نتیجه به جای آن که سودی برساند دچار نقصان وزیان شود. یاآنکه  نهادینه نه شود وپایه های آن استحکام نیابد. چون دیده شده است که برخی نهاد های نو پایی که هنوز قد راست نکرده اند اما مورد انتقاد های سنگین قرار گرفته اند نتوانسته اند کمر راست کنند وبه کار ویژه های اصلی خود بپردازند. دوم آن که این ذهنیت وجودداشت که مجلس نمایندگان دردوردوم بسیار بهتر ازدور گذشته است وفقط امکان بروز این توانایی باید داده شود تا بتواندموقف خودرا آن گونه که هست به نمایش بگذارد. این دو مولفه باعث شده بود که روز نامه نگاران واصحاب مطبوعات به نقد جدی این نهاد نپردازند. اما مرور زمان و به تدریج آشکار شد که این نهاد محترم بر خلاف انتظار وبرخلاف آنچه که می نمود نبوده ونیست که مردم ورسا نه های گروهی انتظار آن را می بردند. اولین ویژگی این نهاد آنست که به دست آوردن قدرت از الویت های درجه یک آنست. دانش ودانایی ای که برای این دوریکی ازعمده ترین ویژگی های آن دانسته می شد متاسفانه در خدمت همین فزون خواهی درآمده است رقابت های پررنگ ورونق بر سر به دست آوردن مناصب خورد معاونیت مجلس ومنشی آن چنان چهره مخدوشی ازاین نهاد در اذهان ترسیم کرده است که با برداشت های اولیه در تباین وتناقض قرار دارد. وذهنیت گذشته راچنان کم رنگ وبی بنیه ساخته است.

  با توجه به این خصلت غیراخلاقی وغیر مردمی است که انتخابات هیات اداری به یک چالش عمده تبدیل شده است. هیات اداری نهادی است درون سازمانی  که برای یک سال به وجود می آید ودارای صلاحیت ها وامتیاز های خاص واندکی است ونمی ارزد که مجلس نمایندگان چنان دچار کشمکش های بی پایان سازد. اما همین قدرت محدود وصلاحیت های نا چیز هر سال بخشی ازقدرت وتوان مجلس نمایندگان را دچارفرسایش می کند .و این میدان چنان گرم وپرحرارت می شود که نمایندگان محترم، کار ویژه های اصلی خودرا از یاد می برند ونمی دانند که در چه جایگاهی نشسته اند وروی به سوی چه چیزی دارند؟ درروز های گذشته دیده شد که انتخابات معاون اول ودوم ومنشی ها چنان فضای رخوت آلودی  وپرتنشی به وجود آورده است که تمام تلاش وتمرکز منتخبین مردم برروی  انتخابات درونی مجلس متمر کز شد واصل مقصد پاک به فراموشی سپرده شد. این کشمکش های بی سرانجام در حالی صورت می گیرد که هم اوضاع داخلی کشور دچارآشفتگی است وهم شرایط بین المللی چندان  این گونه کشمکش هار ا بر نمی تابد. این کشمکش های بی سرانجام به معنای عدم درک این نهاد محترم از کار ویژهای اصلی خود وفرو افتادن دردام ودامن فرعیات وفروعات است . درمجموع کشمکش های کنونی وگذشته ی این نهاد،نشان داده است که گرچه تعداد با سوادان درآن افزون بوده است اما درک وآگاهی لازم که موتورمحرک آنست دراین نهاد وجود ندارد. گذشته ازاین ستیزه گری های نا معقول وغیر منطقی ، قطب گرایی های قومی ونژادی وزبانی هم متاسفانه دراین جمع چنان پررنگ است که هیچ نیازی به واگویی ندارد.

   دوسال از عمر این مجلس گذشت اما  کدام گره با دستان این مجلس گشوده شده است. کدام افق قانونی برای مردم باز شده است،  کدام لایحه ای توسط این مجلس به قانون تبدیل شده است ؟ در مجلس گذشته گروپ های پارلمانی فعال شده بودند وگمان برده می شد که تشکیل آن گروپ ها در مجلس کنونی پخته تروسنجیده تر وبا معیار های سخته تری شکل خواهند گرفت. گرایش های سیاسی نه بر محور قوم وقبیله ونژاد ومذهب بلکه با معیار انسانی ومنافع سیاسی شکل بگیرد تا در آینده ازدل پارلمان احزا ب نیرو مند سیاسی به وجود آید واین نهادسر آغاز فعالیت های مدنی برای احزاب سیاسی باشد اما دیده شد که گرایش های ضد مدنی واتنیکی بیش از مجلس گذشته دراین مجلس وجود دارد نه تنها آن گرایش ها کاستی نگرفته است بلکه افزایش نیز یافته است. در مقایسه با مجلس گذشته کار کرد این مجلس ازهر منظرکه نگریسته شود، توام با جنجال، پر چالش وکم کار بوده است

  .در آن مجلس حد اقل این درایت وجودداشت که دست اندازی های حکومت ناکام ماند ومجلس نمایندگان رئیسی را انتخاب کردند که شایسته مقام ریاست  می دانستند. اما این مجلس در چاهی فرو افتاد که حکومت برای این ها کنده بودوتا امروز هم درهمان چاه دست وپای می زند. بدون آن که روزنه ای برای بیرون رفت یافته باشند.

  در اخیر این شعر زیبای شیخ اجل را حسن ختام این مطلب قرار می دهم امید می بریم که مجلس نمایندگان رسالت ملی وانسانی خودرا در قبال مردم خود فراموش نکند ودل درگرو ا مقام های زود گذر ندهند تا آنهاهم یاد خداراوهم دردمردم رافراموش کنند:

   آنچه چون پسته دیدمش همه مغز      پوست بر پوست بود همچو پیاز