بر اساس تحقیق میدانی برخی رسانه های بین المللی، پایگاه پولیس ولسوالی سنگین ولایت هلمند به أدم ربایی،قتل، وسوی استفاده جنسی از کودکان دست دارند. این گرازش تکان دهنده زمانی انتشار می یابد که حکومت افغانستان به هشدار ها وحتا توصیه های منابع خارجی تا هنوز وقعی ننهاده وتوجهی نکرده است وبسی از ازاین گونه گزار شهارا نا درست حتا مغرضانه نیز خوانده است. گزارش جدید حاصیل تحقیقات میدانی خبرنگار "بی بی سی" است که مدتی در آن ولسوالی ودر میان نیرو های پولیس زندگی کرده وجریان فساد را ازنزدیک شاهد بوده است. آنچه حکومت افغانستان در چند سال گذشته با آن حساسیت نشان داده است تنهادر برابر برخی اشتباهات نیروهای خارجی بوده است. این خارجی ستیزی باعث شده است که یا فساد گسترده در میان نیرو های داخلی به فراموشی سپرده شود یا انکه حد اقل باز تاب نیابد.درهفته ی گذشته  آقای کرزی دریک ضر ب الاجل دو هفته ای از نیرو های آمریکایی مستقر در ولایت میدان وردک خواست که آنجارا ترک کنند،درحالی که مقامات نظامی امریکا گفتند که هیچ مدرکی دال بر بدرفتاری آن نیرو ها دردست نیست. غرض آنست که حکومت افغانستان با این گونه ژست های خارجی ستیزانه می خواهد این گونه وانمود کند که: اولا بیشترین اشتباهات وخطا ها از جانب نیروهای خارجی مستقر در افغانستان صادر می شود. دوم آن که او هم همانند طالبان مخالف حضور خارجی ها در کشوراست. شاید حکومت بخواهد با این گونه مواضع، حمایت ویا نظر طالب هارا به خود جلب کند؛ اما آنچه اتفاق می افتد آنست که فساد وبی بندوباری های  نیرو های داخلی از چشم ها به دور می ماند وتوجه یکسان به فساد داخلی وخارجی نشده وتلاشی برای  کاهش آن صورت نمی گیرد. به نظر می رسد که حکومت افغانستان نیز به جای پرداختن به اصل مشکل ویافتن یک راه حل مناسب، می کوشد ازطریق فرا فگنی، اذهان عمومی را از فساد گسترده دردستگا ه های حکومتی به سوی خارجی ها منحرف کند. شاید حکومت آقای کرزی وشخص او میان فساد خارجی وداخلی تفاوت قایل باشدوتصور می کند که فساد خارجی ها زشت تر وزننده تر از فساد دولت مردان وحکومت گران داخلی است ! اما اگر چنانچه فساد به عنوان یک پدیده ی غیر اخلاقی،ضد دین وضدارزش های مسلم انسانی در نظر حکومت افغانستان دیده می شد، لابد عکس العمل جدی حکومت را به دنبال می داشت.جای تعجب این جا  است که بخشی از فساد چنان علنی وآشکار از سوی آن نیرو های انجام می یافته است که جای هیچ گونه انکاروتردیدی باقی نمی گذارد. این که موتر های پولیس مدت ها است تخریب شده،اما گزارش هآی هر ماه وهفته به دولت می رسد واز دولت تیل وروغن وبر خی لوزم دیگر درخواست می شود. این فرایند بدین معنا است که فسادمنحصر به یک فرویا دو فرد نیست بلکه فساد چنانست که گویی تمام پایگاه را آلوده وآغوشته کرده باشد.  حتا یک نفر نیک خواه نیزدر میا آن جمع دیده نشده است که لب یه سخن بگشاید وسایرین رامتوجه فسادی کند که هرلحظه مرتکب می شوند.تفاوت است میان یک فساد سیستماتیک و کانالیزه شده با فسادی که یک فرد دریک اداره انجام می دهد.شاید اگر خارجی های بیشتری درآن پایگاه حضور می داشت، اقای کرزی همه فساد را به خارجی ها نسبت می داد وجدان خودرا راحت ودهان مردم ورسا نه هارا می بست؛ اما گویا اکنون گزیری ندارد جزاین که آن را بپذیرد. جانکاه تر وزننده تر نیز آن است که فرمانده آن پایگاه پولیس اعلام کرد که سوی استفاده های جنسی از کودکان با رضایت آنهاصورت می گیرد. این بدین معنا است که آن تعداد کودکانی که مورد سوی استفاده قرار گرفته اند ذاتا بد اخلاق به دنیاآمده اند. البته این گونه دلیل تراشی ها در خور همین حکومت ودستگاه وابسته به آن است که فساد را با دلایل نا موجه ونا مطلوبی نیز بپوشاند. در سایرکشور ها کمترین اثر این گونه تحقیق ها آنست که فرماندهان پولیس از آن ولایت وآن ولسوالی استعفا دهند؛ اما در افغانستان به قول معروف آب ازآب تکان نخواهد خورد وبینی هیچ کس خون نخواهد شد.اگرنه هیچ منطقی نمی پذیرد که کودکان در پایگاه های پولیس مورد آزارو اذیت ماموران پولیس قرارگیرنداما با دلایل غیرعقلانی توجیه نیز شود. در گزارش این منبع آمده است تا هنوزتعدادی چند ازاین کودکان، درهنگام فرار کشته شده اند.لابد کشته شدگان نیز دست به خود کشی زده اند! وقتی تجاوز وسوی استفاده جنسی با رضایت صورت گیرد بهانه ای برای فرار باقی نمی ماند تا کشته شوند. کشته شدن مظلومانه آن کودکان نشان می دهد که آنها به اکراه واجبار از سوی پایگاه پولیس مورد سوی استفاده قرار می گرفته اند.

    البته این گزارش به معنای آن نیست که آنچه در گزارش این منبع خارجی آمده است منحصر به همان ولایت است وسایرولایات مبرا ومنزه ازاین گونه فساد است.  واقعیت آنست که فساد در آن پایگاه را باید مشت نمونه ی خروار دانست واین گونه بیان داشت که حکومت آقای کرزی دروضعیتی قرار دارد که هیچ اراده ای را درآن نمی توان دید که فساد دردستگاه حکومت را جدی بگیرد و برای محوآن یاحد اقل کاستن ازآن،گامی فرا پیش نهد. این گونه فسادهادرحالی گزارش می شود که هنوزتعداد قابل ملاحظه ای از نیروهای بین المللی در افغانستان حضور دارند وبسیاری از وظایف به دوش آنها نهاده شده است. اگر چنانچه این تعدادازنیروها ازافغانستان خارج شوند وعملیات نظامی همه یا بخش بیشتر به دوش نیرو های داخلی قرار گیرد درآن صورت کنترل حکومت بر نیروهای داخلی کاهش چشم گیری خواهد یافت ودست آنها درانجام بسیاری از فساد ها گشوده تر خواهد شدوکترل ونظارت حکومت برآن نیروها نیز کاهش خواهد یافت.بنابراین، این گونه می توان بیان داشت که آنچه امروزوقبل از بیرون شدن نیرو های خارجی با ان مواجه هستیم؛ بعد از خروج سربازان خارجی  به چند برابرضرب خواهد شد. سخن گوی وزارت داخله بعد از انتشار این گزارش گفت که حکومت دستورداده است که دراین باره تحقیق کند؛ اما نتایج تحقیق وقتی آشکار می شود که افراد تحقیق کننده خود به فساد آلوده نباشند آنگونه که کار شناسان و آگاهان سیاسی می گویند؛ متاسفانه این حکومت فاسد تروآلوده تر ازآنست که محققان وداوران آن به اصول وارزش های انسانی وعدالت خواهی پای بند ومتعهد باشند.به گفته یکی از اعضای پارلمان کشور حکومتی که برمبنای قومیت ونژاد ومذهب شکل گرفته باشد ماهیتا وطبیعتا فاسد است. هیچ نیازی به تحقیق ندارد که برا ی تائید فساد آن استدلال کرد وفسادرا ثابت ساخت.وقتی حکومتی بر قوم، نژاد، مذهب وازاین دست گزینه ها تکیه کند بی هیچ تردید فاسد است. یعنی حکومت شهروندان را به یک چشم ویک نظر نمی نگرد بلکه وابستگی ها ی مذهبی ،قومی ونژادی سبب گرایش های حکومت می شود. امروز که برخی شهرهای کشور نا امن شده است وطالبان نفوذ بیشتر یافته اند وحکومت عملیات نیرو های خارجی را مانع می شود. این گونه عمل کرد ها به معنای دخالت احساسات بر سیاست است . این یک اصل مسلم ومسجل است که وقتی سیاست بسترعقلانی خود را ازدست داد بی هیچ تردید دردام احساسات قومی ، حزبی وغیره می افتد وعدالت مخدوش وممسوخ می شود آنچه در حکومت افغانستان اتفاق افتاده است  ونهادینه شده است وحکومت را از کار ویژه های خود باز داشته است تکیه بر عناصر اتنیکی ووپررنگ شدن مصلحت قومی بر منفعت سیاسی ومصلحت ملی است.

   گرچه شنیدن این گونه گزارش ها سخت تکان دهنده وغیر قابل تحمل است اما به نظرمی رسد آنچه امروز جریان دارد از صد ها یکی است که اشکار می شودواین وضعیت چنان وخامت دارد وروندی که وجوددارد چنانست که هیچ گمان برده نمی شود که روز ی خاتمه یابد ومردم افغانستان از شر این همه فساد آسوده شوند.