شکیبایی

ویژگی دیگری که حکومت های ناکام ،دست آویز خود می سازند عامل بیرونی وتوطیه های خارجی است . ادبیات به کار  گرفته شده از سوی حکومت های مستبد، نشان می دهد که این گونه حکومت ها همیشه از دیگران مایه می گذارند تا بی عملی خودرا پنهان دارند.

   گرچه آقای کرزی  درقد وقامت یک دموکرات بر مسند ریاست جمهوری نشسته وهمیشه  ازآزادی سخن گفته است وهیچ گاه لقب مستبد را برازنده وزیبنده خود ندنمی داند؛اما ادبیات وواژگانی که به کار می برد خواسته یا نا خواسته ازهمان ادبیات استبدادی سود می برد .اقای کرزی برای چندمین بار گفته است که بیشترین فساد دردستگاه حکومت افغانستان، ناشی از عوامل خارجی است.

     البته این عامل خارجی را هیچ گاه توضیح نداده است که  چگونه بر کار مندان حکومت افسار زده  و مطیع خود ساخته است؟ او بار هاتکرا رکرده است. که.بیشترین قراردادهای فساد آلود را خارجی ها بسته  اند. اما اقای کرزی از یاد برده است که قراردادها یک طرفه بسته نمی شود؛ بلکه در بستن قرارد ا دها، دو طرف وجوددارد اگر یک طرف خارجی بوده است،طرف دیگرکارمندان دستگاه حکومت قرار داشته است. ا

    اگر خارجی ها قابل دسترس نبوده اند؛کار مندان حکومتی چطور آیا آنها نیز دردست رس حکومت نبود ه اند یا آن که بوده اند،اما آقای کرزی از فساد آنها چشم پوشیده وفقط به بیرون از دست گاه حکومتی خود نظر دوخته است یا آن که  این ذهنیت فساد آلود اورا واداشته است که چشم بپوشد؟ او یک بار گفته  بود که دزدی کنید بلند منزل بسازید اما بیرون نبرید! ایا بلند منزل ساختن  درداخل می تواند مجوزی برای دزدی باشد یا برای فساد بیشتر؟

      سکوت در برابر قرار داد های نا موجه وفساد آلود به معنای آنست که اقای کرزی وحکومت او از فساد معنای یک طرفه مراد می کند واین تعبیروتعریف مصداق هم فساد زن فاحشه است که می خواست با تن فروشی  مسجد بسازد! او شنیده بود که خداوند در برابر یک کار نیک چند پاداش می دهد اما کاربد را برابرآن. او این معادله را این گونه حل کرده بود که با ساختن مسجد چند ده برابر پاداش دریافت می کند که یکی ازاین پاداش ها با یک گناهی که مرتکب می شود جبران می شود وچند پاداش هم اضافه برای او باقی می ماند!!  این ها نمونه های ادبیات به کار رفته از سوی اقای کرزی دراین اواخر است. آنگاه که سازمان شفافیت بین المللی کشور های آلوده وآغشته به فساد را بر شمرد، حکومت افغانستان، اعلام  این نهادرا سیاسی خواند وگفت که غرض های سیاسی در کار است که این گونه چهره ی حکومت اورامخدوش وملوث نشان می دهد.

     در آخرین اظهار نظر های اقای کرزی بدین نکته بر می خوریم که او گفته است که بیشترین نا امنی ها از سوی نیرو های خارجی بر افغانستان تحمیل شده است.البته اقای کرزی دراعمال این دیدگاه های استبدادی خود به یک عنصر دیگر نیز نیاز دارد که خوشبختانه دراختیار حکومت نیست وآن یک رسا نه قوی ونیرو مند است .

     اگراقای کرزی می توانست این اهرم رانیز دردست داشته باشد، بی شک که می توانست یک جریان دروغ پردازی به  وجود آورد وذهنیت هارا نسبت به حکومت خود تغیر دهد واین باوررا به وجود آورد که مجموع ناکامی های یازده سال گذشته بسته به وجود خارجی ها است وحکومت افغانستان،اول این که نقشی چندانی نداشته است . اگر چنانچه نقشی هم داشته باشد چنان اندک بوده که نمی توان محاسبه کرد.اما حکومت افغانستان وشخص اقای کرزی ازاین امر غفلت کرده است که مدیریت کلان این کشور دردست چه کسی یا کسانی بوده است .

    چندی قبل یکی از معاونان رئیس جمهور کرزی درسخنرانی خود مصالحه با طالبان را خواب و خیال خواند یامعاون دیگر رئیس جمهور کرزی از قانون شکنی سخن می گوید در حالی که بر بسیاری از قانون شکنی های حکومت مهر سکوت بر لب می نهد وهیچ سخنی بر زبان نمی آورد، این ها به معنای آنست که تیم حکومت در سال های اخیر قدرت خود می خواهند همه تقصیر هارا به عهده دیگران بگذارند وخودرا از ناکامی وفساد گسترده در کشور تبریه کنند. یا آنکه این گونه خیمه شب بازی ها برای گمراه کردن افکار عمومی است؟ به هر حال آنچه مسلم ومسجل  است آنست که، تیم حاکم در کشورمی کوشند با به کار بردن انواع نیرنگ، فساد گسترده در کشوررا به خارجی ها نسبت دهند وخودرا تبریه کنند آنچه قابل تذکر است  که شاید در قیامت ودر پیشگاه خداوند فرد فرد انسان پاسخ گوی عمل خود باشد اما دراین دنیا ودر سیستم های سیاسی، این سیستم هاهستند که باید پاسخ گوی عملکرد خود باشند واگر تاریخ نویسان در قضاوت بنشینند، بی تردید که عمل حاکمان کنونی را به عنوان اعضای یک نهاد مورد داوری قرار خواهند داد، کما این که این داوری هاهمین حالا نیزصورت می گیرد.

آنچه از زبان اقای کرزی بیرون می جهد سخن شخص او نه بلکه سخنان تیم حاکم درارگ ریاست جمهوری نیزشمرده می شود. داوری عمومی آنست که تیم حاکم نا کام ترین وبد نام ترین تیم حکومتی تا کنون بوده است دراین اواخیر شنیده می شود که پیمان ناتو از از وجودفساد در تیم حکومت اظهار نگرانی کرده اند ویکی از خطرهای جدی ای که افغانستان با آن مواجه است وجود فساد گسترده ای اداری در حکومت وعدم اراده برای مبارزه با آنست .

   گرچه اقای کرزی سخنان خوش بینانه بر زبان می راند؛ اما واقعیت آنست که با فرارسیدن سال 2014 حکومت افغانستان در حال فروپاشیدن است وتیم حاکم می کوشند گلیم ازآن حادثه بر کشند وگوشه ی امنی برای خود بر گزینند.اعضای تیم اگر خواهان داوری نیک نسبت به خود است بایدبکوشند وتلاشها ی مضاعفی را به کار بندند تا قبل از فرورفتن درگرداب ،کشوررا ازاین حالت بیرون کند تا اعمال وکردار آقای کرزی به حساب آنها نوشته نشود.