امید های واهی ازوزن سیاسی رئیس جمهورراکاهش می دهد
هفته گذشته رئيس جمهور كرزي در محفل گشايش نمايشگاه صنايح ملی افغانستان شركت جست وسخناني نیزبر زبان راند که گرانيگاه آن سخنا ن اين بود كه افغانستان بعد از سال 2014 با هيچ چالشي مواجه نخواهد بود به سوي ترقي وپيشرفت گام خواهد نهاد . از جمله مواردي كه اغلب به آن عطف توجه كرده اند ونگراني دارند بد تر شدن اوضاع امنيتي كشور بعد ازاين سال است . اين كه ده هزار نيروی ايالات متحده چقدر مي تواند از ميزان چالش ها بكاهد خود جاي تامل دارد. به هرروي اين ديد خو ش بينانه رئيس جمهور كرزي مورد نقد رسا نه هاي گروهي وكارشناسان سياسي قرار گرفت و نگارنده میان سخنان رئیس جمهور وتحلیل گران سیاسی کشور شکاف عمیقی می بیندو نخست اين پرسش را مطرح مي كند كه چرا اين تقابل وتباین میان سخنان رئیس جمهور کرزی وسایر تحلیل گران وجود دارد واین تباین ها مردم افغانستان را درسر درگمی وبلا تکلیفی قرار نمی دهد؟ ممكن است گفته شود كه ازادي هاي موجود درکشور اين تقابل هارا نا گزير ساخته وديد گاه مخالف ومتباین را پرورده است ؛اما براين نكته بايد توجه کردکه واقعیت های موجود وروند سیاسی، اقتصادی وامنیتی کنونی در کشور ما چنان متن فلسفی نیست که خوانش های گونا گونی به وجود آورد وديد گاه هاي چنين متبايني را بپرورد، بلكه اين تقابل ها ازاين نكته پرده بر مي دارد كه رئیس جمهورواقعيت هارا بر زبان نمي راند ياان كه با مسامحه بيان مي دارد ياآن كه به دلایل سیاسی،منافع فردی وگروهی کتمان می کند. برخي ها بدين باوراند كه آن چه كار شناسان سياسي بدان مي پردازند ناشي از واقعيت موجود دركشور است. هيچ كس قادر نبوده است آینده رابدون در نظر گرفتن گذشته واکنون پیش بینی کند يا به سخن ديگر هيچ تحليلي به دور از واقعيت هاي تاريخي وموجود نمی تواند قرین به واقعیت باشد. آنچه كه در ديد كار شناسان مي اید روند كنوني است كه متاسفانه که این آئینه آينده را تاريك وتار نشان مي دهد،نيرو هاي خارجي افغانستان را ترك مي كنند،نيرو هاي امنيتي افغانستان از يك سوي با دشواري نبود آموزش های لازم استاندار مواجه است ؛از سویی هم تجهیزات واداوات لازم را ندارند ؛ازسویی هم انگيزه هاي لازم مقابله با شورشیان را که یکی ازنقاط قوت نیرو های امنیتی کشور باشد متاسفانه وجود ندارد. مهم تر از همه نفوذ شورشيان در ميان صفوف نيرو هاي امنيتي اين بيم را به وجود آورده است كه ممكن است آَشفتگي ها بيش از پيش بيني ها باشد.گذشته ازاین پارامتر ها، حكومتي كه به جاي حكومت آقاي كرزي خواهد نشست وارث يک ساختار فاسد ونا كار آمد خواهد بود كه اصلاح آن اگر نا ممكن نباشد بسيار دشواراست. تحقيق در كابل بانك نشان دادكه حكومت موجود بيش ازان كه تصور رود فاسد است ونه تنها شباهت به يك حكومت مدني مدرن ندارد كه به يك باند مافيايي بسيار شبيه تر است. با وجود اين پارا مترهاي منفي ،چگونه مي توان انتظا ربرد که افغانستان بعد ازسال 2014روي به بهبودي گذارد وبه گفته اقاي كرزي راه ترقي را بپيمايد. ان چه آقاي كرزي مي گويد به يك آرمان وآرزو شباهت دارد تا واقعيت. ازاين رواست كه ميان ديد گاه هاي رئيس جمهور كرزي وتحليل گران سیاسی شكاف عميقي وجود دارد دواين هوشداررا مي دهد كه نبايد به سخنان خيالي رئيس جمهوردل خوش داشت وبايد تمهیداتی بيشتری در نظر گرفته شودتا افغانستان رو به قهقرا نرود. اما ميزان ومعيا رخوش بيني رئيس جمهور كرزي چيست وبر كدام فاكتور ها استوار است ؟ گرچه آقاي كرزي مدلول ها ی اين خوش بيني هارا بیان نکرده است ممكن است با انگيزه اميد دادن به مردم باشد ؛زيرا اميد دادن به مردم وآنان را به اينده اميد وار كردن خود مي تواند يك شگرد سیاسی باشدکه برخی سیاست مداران دست به چنین ترفند هایی می برند تامردم براي مقابله با حوادث خورد وبزرگ خودرا آماده كنند .اما برخي گما ن دارند كه آقاي كرزي جز اين كه مردم را اميد واهی دهدچه كاري مي تواند انجام دهد که امید توام با پشتوانه کاری او باشد؟ اگر او واقعيت هاي كنوني كشوررا با مردم باز گو كند ونقطه هاي منفي اي كه وجوددارد اشكار كند هم مشروعيت سياسي او زير سوال مي رود وهم مردم به فرد مورد نظراو در انتخابات آينده راي نخواهند داد وهم در كشور نا اميدي وهرج ومرج ايجاد مي شود لذا او مجبور است وبراي حفظ حيثيت خود تحليل اميد وار كننده ارایه دهدومردم را به هيچ خوش دارد. شايد رئيس جمهور دل به بودن ده هزار نیرو خارجی خوش داشته است ومي داند كه نيرو هاي خارجي تمام وكمال خاك افغانستان را ترك نمي كنند ازاين جهت است كه او ديد گاه خوش بينانه ابراز مي دارد ومردم را به اينده اميد وار مي سازد يا ان امضای پيمان امنيتي با ايالات متحده اين خوش بيني را براي او ايجاد كرده است .ياهم آنکه مذاكرات ورفت آمد هاي او با طالبان وپاكستاني ها تا يك سال ديگر به ثمر خواهد نشست ودست مداخله گر پاكستان از افغانستان كوتا ه خواهد شد. به هرروي سخنان رئيس جمهوركرزي به دل هيچ كسی چنگ نينداخت وهمه با بي اعتنايي با آن بر خورد كردند . ازرئیس جمهور کشورامید می رود که اینده را بر اساس واقعیت های موجود کشور بیان دارد. اگر نقطه های مثبت را بیان می کند باید نقاط منفی را نیز بیان دارد تا مردم اورا باور کنند وبرای آینده خودر آمده سازند آنچه او بیان می دارد امید های واهی وپای در هوا است که نا امیدی ر افزایش می دهد ووزن سیاسی اورا کاهش.