به هر روي او در آن مجلس به ايراد سخن پرداخت كه هریک ازسخنان او قابل نقد وتحليل است. از ظاهر پر طمطراق سخنان اوکه بگذریم متن ومحتوای آن را می توان کاوید وديد گاه هايي را درآن راستا بيان داشت. محور وگرانیگاه سخنان او راجع به پیمان امنیتی با آیالات متحده امریکا وافغانستان بعد از سال2014.بودکه هریک می تواند قابل تحلیل وگفت وگو باشد. اوراجع به پيمان امنيتي با امريكا سخن گفت كه در امضاي آن پيمان جهد بسيار خواهد كرد كه منافع افغانستان تامين گردد البته  انتظاري جز اين نيست  اميد است كه چنين باشد ورئيس جمهور همانند گذشته تير به تاريكي رها نكند وبه گفتما ن های هاي جدي وسر نوشت ساز برخورد دورازعقلانيت سياسي نداشته باشد. اما وصد اما این نکته نیز لازم است بيان شود كه رئيس جمهور اين قرار داد را به نمايندگي از مردم افغانستان امضا خواهدکردوبايد مردم را در جريان كارهايي كه انجام مي دهد قرار دهد؛ زيرا با آن كه از مدتي بدين سوي  مذاكرات پشت پرده  میان مقام های دو کشور افغانستان وامریکا اغاز يافته است ولیکن مردم واصحاب سياست ورسانه ها از روند مذاکره هاي پشت پرده آگاهی ندارند ونمي دانند كه روي چه مواردي بحث صورت مي گيرد ومنافع افغانستان در كجاي آن قرار دارد؟ نگراني ازآنست كه پيمان امنيتي ای که براي ايجاد امنيت امضا مي شود وبايد درروشنايي ديد گاه ونظريات احزاب سیاسی وخبرگان کشورتصمیم گرفته شود نه آنکه بدون در نظر گرفتن این دید گاه ها پیمان امضا شود وآن گاه مردم در جریان قرار گیرند در ان صورت ممکن است پيمان امنيتي خود نا امني به وجود آورد؛ زيرا افغانستان در وضعیتی قرار داریمد که می طلبد که رئیس جمهور همه جوانب امررا در نظر گیرد ودید گه هایی گونا گون را در امر مربوط به سرنوشت کشور لحاظ کند . از سوی دیگرما در همسايگي كشور هاي قرار داريم كه ريز ودرشت‌انان با امضاي اين پيمان مخالف اند وحضور دراز مدت امريكار در خاك افغانستان را به ضرر خود مي دانند. بنابراين همان گونه كه باور داريم كه افغانستان در ايجاد ارتباط با ساير كشور ها از آزادي عام وتام برخوردار است ونمي خواهد كسي را به عنوان قيم خود بداند به همان ميزان نيز بايد تلاش ورزد تا هرچه بيشتر از ميزان حساسيت ها بکاسته شود ،تا  امضاي پيمان،تنش ميان افغانستان وكشور هاي همسايه رافراهم نیاورد، يا چنان نباشد كه هزينه امضاي پيمان چنان برمردم ما سنگين وطاقت فرسا باشد که عدم ان به زوجود آن باشد. اين تشخيص وقتي درست است كه مقام هاي حكومتي وشخص رئيس جمهور كرزي از مركب منيت به زير آيد ومردم ونهاد هاي مدني واحزاب سياسي  را شهروندان کشور بداند وصاحب حق ودر مشورت با آنها به امضاي پيمان بپردازدو لاجرم رئيس جمهور مي داند كه در يك كشور استبدادي زيست نمي كند - گرچه بسيار تما يل دارد كه درراس چنین نظامی قرار داشته باشد- اما حضور كشور هاي جهان ونظام بين المللي خوش بختانه تحقق اين آرزو را براي او دشوار ساخته است. لذا رئيس جمهور نه عقل كل است ونه هم با وجود نهاد هاي مدني بدون مشورت با آن ها پيمان امضا كند. بنابراين لازم مي ايد كه مسوده قرار داد امنیتی ميان دو كشور افغانستان وايالات متحده امريكا به ديد ونظر صاحب نظران ورسانه هاي همگاني قرار داده شود تا ديد گاه نيك وبد اين آگاهان نيز لحاظ شودودرروشنايي اين ديد گاه ها پيمان امضا شود. گرچه رئيس جمهور تا هنوز خودرا مجاب نكرده است تا دربرابر خواسته هاي مشروع مردم گردن بگذارد وديد گاه هاي مردم ونهاد هاي مدني را لحاظ كند اما اين بار بيش از گذشته بر او واجب  است كه به چنين كاري مبادرت ورزد زيرا ازعمر حكومت او يك سال واندي بيش نمانده است ومفاد اين قرار داد امنيتي از سوي حكومتي عملي می شود كه بعد از حكومت او بر مسند خواهد نشست . هر قدر راي وديد گاه مردم درمسوده ي اين پيمان بيشتر در نظر گرفته شود به همان ميزان از پايه مردمي برخوردار خواهد بودومشكلات كمتري فراراه آن قرار خواهد گرفت؛ بنابراين اميد واري آنست كه رئيس جمهور كرزي بدين نكته تفطن یابد ومنافع ملي را تعريف حكومتي نكند چنانچه تا هنوز اين بدعت را مرتكب شده است ،مواد مسوده را در اختيار رسانه هاي گروهي قرار دهد که مردم به ويژ‍ه اصحاب رسانه هاي گروهي واستاد هاي دانشگاه هاومراكز آكادميك بتوانند نظر دهند وديد گاه هاي خودرا ارايه دهند وتا ازميزان چالش هاكاسته شود عملی شدن پیمان منافع ملی را در قبال داشته باشد. اگر چنانچه درایتی به کار بسته شود بی تردید منافع ملی تامین خواهد شد اما اگر چنانچه حکومت دید گاه های گونا گون را مد نظر قرار ندهد بی تردید که مشکلاتی فراراه عملی شدن آن به وجود خواهد آمدوافغانستان به جای دست یابی به منافع با دشوری های فروانی مواجه خواهدشد.