از سوی دیگر اقای کرزی ازبرداشتن تحریم طالبان توسط سازمان ملل متحد نیزسخن گفت وهم چنان در صحبت هایی خصوصی ای که تیم هم سفر کرزی با سر منشی ساز مان ملل متحد داشتند؛ خواهان بیرون بردن نام طالبان از لیست سیاه سازمان ملل شد .سخنان خصوصی وعمومی اقای کرزی بهت وحیرت مردم افغانستان، برخی گروه های سیاسی ونهاد های مدنی وحقوق بشررا بر انگیخت. این سخنان که به معنای نا دیده انگاشتن وبی توجهی کردن به همه خواسته های مشروع نهاد های مذکوربه حساب می اید، این پرسش را ایجاد کرده است که غرض از کوتاه آمدن اقای کرزی دربرابر حکومت پاکستان چیست و چرا او نمی تواند حقوق مشروع وخواست واقعی مردم افغانستان را باز تاب دهد ؟

 اگر طالبان برمیز مذاکره حاضر می شدند یا حتا شواهد وقراینی حاکی از تغییر مواضع جنگ افروزانه وخشونت ورزانه ی آنهامی بود؛ مقام های حکومت افغانستان وشخص کرزی محق بود ندکه برای رسیدن به  صلح پایدار از مجامع جهانی بخواهند که برای به ثمر نشستن روند صلح مجموع قیوداتی راکه بر طالبان تا هنوز وارد شده است بردارند تا آنها بتوانند با دست باز تر وارد مذاکره با حکومت افغانستان شوند . در حالی که طالبان با تمام وقاحت وبی شرمی دست از خشونت علیه مردم افغانستان بر نداشته اند وهر روز جوی خون از کشته شدن مردان وزنا ن این کشور، وسیل اشک ازدیدگان یتیمان وبیوه زنان این کشور جاری می کنند. بنابراین آیا درخواست اقای کرزی به معنای بی توجهی به حقوق حقه مردم افغانستان ونا دیده انگاشتن خواست های مشروع مردم، جامعه مدنی ونهاد های حقوق بشری نیست؟ درگزارش هایی که از سوی برخی نها دهای سازمان ملل متحد در سال روان منتشرشده آمده است که بیش از هشتاد درصد تلفات انسانی غیر نظامی توسط طالبان صورت می گیرد، این گزارش علاوه بر گزارش هایی بود که خشونت عیان واشکار ازسوی این گروه بر زنان این کشو رفته ومی رود.همین چند هفته گذشته بود که نهاد های مدنی اعلام داشتند که در ساختار شورای عالی صلح سخن زنان جدی گرفته نمی شود ونه در ترکیب شورای عالی صلح، زنان حضور فعال وتاثیر گزار دارند ونه هم نشست وبرخاست هایی که میان شورای عالی صلح وطالبان بر گزار شده است از حقوق زنان سخنی به میان کشیده نشده است . لذا زنان روند مذاکره با طالبان را غیر شفاف می دانند وخواهان قطع مذاکرات هستند ، این در حالی است در هفته های اخیرمراسم هایی که به مناسبت های هفته شهید وشهادت استاد ربانی  برگزارشد؛هردو معاون رئیس جمهور کرزی در سخنان خود رسیدن به صلحی بدون عدالت را نا آکار آمدوغیر قابل قبول دا نستند؛ اما جای شفگتی است که میان سخنان کرزی ومعاونان آن شکاف عمیقی وجود دارد. آقای کرزی با این حرکت های منفعلانه خود عدالت را به قربانگاه صلح می برد ودر نتیجه نه از عدالت نامی باقی می گذارد ونه هم صلحی برقرار می گردد. تصور می رود که اقای کرزی وتیم او هنوز درک نکرده اند که عدالت در کنارصلح زینت بخشیدن  صلح نیست. بلکه لازمه ی رسیدن به صلح پایدار وهمه جانبه، عدالت ورزیدن است .عدالت آن معیار ومجکی است ک همه ارزش های برین انسانی بااو سنجیده می شود. اما متاسفانه اقای کرزی وتیم او هنوز نتوانسته اند این ربط وثیق را دریابند وعدالت را عامل پایداری صلح بدانند وبران تاکید نهند.

    به هر حال با آن که مردم افغانستان پی برده اند که رئیس جمهو رکرزی بیش ازان که باعقلانیت سیاسی به سراغ مسایل مهم کشور برود ویاازعاقلان کشور سود ببرد ، تکیه بر احساست خام خود کرده ومی کند ویا از تیمی کمک می گیرد که به نحوی به امراض گوناگون گرفتاراند و مسایل مهم ملی را با عینک سیاه می نگرند که نتیجه و  پی آمد این تنگ اندیشی ،ضایع شدن حقوق مردم افغانستان در صلح با گروه های مخالف وحکومت پاکستان است و هزینه ی آن را مردم افغانستان خواهند پرداخت . به هرروی فرصتی ازدست مردم افغانستان ستانده شد. اقای کرزی که باید صدای مردم افغانستان در بزرگترین مجمع جهانی بلند می کرد این کاررا نکرد. سخنان سست وبی مایه او در مجمع عمومی ساز مان ملل متحد، نه  تنها باعث قطع حملات پاکستان نمی شود؛ بلکه سبب تشدید حملات راکتی آن کشور نیز خواهد شد. طالبان نیز یک بار دیگر به قدوقامت کرزی وبه سخنان تملق آمیز او خواهد خندید وبه خشونت های وقیحانه خود خواهند افزود وهم وطنان بی گناه ومظلوم ما بیش از پیش ،قربانی تجاوز های ننگین طالبان قرار خواهند گرفت.

   آنچه اقای کرزی بر ان تاکید نهاد واز ساز مان ملل خواست نه دری به سوی صلح می گشاید ونه عزتی برای مردم افغانستان به ارمغان می آورد. بر عکس این خواسته های حقیرانه ودست به دامن متجاوزان ومتعدیان به حقوق انسانی مردم شدن، باعث می گردد که حملات خشونت ورزان جری تر از گذشته شود وزندگی مرد م این سرزمین قربانی حقارت های درونی اقای کرز ی شود.چشم هایی که به کرزی د وخته شده بود اینک خسته از سخنان کرزی به اینده ا ی می نگرند که راکت پراگنی های پاکستان بر سر شان بریزد وعزیزی را از کف دهند یا در زمسانی که درراه است سر پناه شان تخریب شود.