ماه رمضان ماه خدا است ،ماهی که سفره رحمت خداوند به گستره ی تمام زمین وبه تعداد  تمام مومنان گسترده می شود تا آدمیان برسر این سفره قرار گیرند،  ازاین رحمت بیکرانه بهره بر گیرند. وبرای عروج به سوی خداوند آماده شوند . مگرنه آنست انسان رو به سوی خدا دارد ودراین سفر آنچه اورا همراه وهمنوا خواهد بود باید فراهم اید واین سفر توشه وزادی همانند گرنگی های رمضان را می طلبد. اما خوان رحمت خداوند تنها در رمضان  نیست گسترنیده می شود که خوان نعمت ورحمت او همیشه گسترده است ؛اما شاید خداوند عالم رمضان را ماهی تذکر برای آدمیان قرار داده است؛ آنان که یاز ده ماه را (احیانا)در غفلت به سر می برند یا آن که توجهی کمتری به ایرحمت خداون دارند وگاهی نیز وزرق وبرق دنیا آنهارا از یاد خدا غافل می دارد؛اما رمضان آنهارا به خود واندیشیدن در باره خودمی خواند تا روی به سوی او آورند