شکیبایی

اما نه در کار کرد وزرا تغیری ایجاد شده است ونه تحولی در حکومت به وجود آمده که بتوان به این گونه استیضاح اه امید واربود وآن را گره گشا دانست این استیضاح ها در حالی روی دست گرفته می شود که علاوه بر قتل های زنجیرای که نخبگان سیاسی کشوررا هدف قرار داده است؛ راکت پراگنی های پاکستان ازان سوی مرز، هم وطنان مارا به ستوه اورده وباعث هرج ومرج وبی خانمانی هم وطنان عزیز ما در مرز های شرقی کشور شده است .این رویکرد دشمن کیشانه  پاکستان در گذشته نیزمورد انتقاد شدید نمایندگان مردم قرار گرفته بود وهیاءتی نیز به آن سوی اعزام شد تا نحوه این راکت پراگنی هااز نزدیک نگریسته شود واز حکومت پاکستان توضیح خواسته شود؛اما متاسفانه تاهنوز تاثیری چندانی در رویکرد پاکستان ایجاد نشده وبرای چندمین بار است که ارتش های پاکستا ن دست به چنین اقدام های نا جوان مردانه می زنند ومردم بی گناه مارا  از خانه وکاشانه خود آواره می کنند.   ریشه یابی ترور ها وپیگری  قتل های زنجیره ای نیاز مند کار وتلاش فراوانست؛ اگر نمایندگان مردم بخواهد این گونه رخداد های نا گور را ریشه یابی کندلازمست تلاش بیشتری صورت دهد وحکومت را بیش از پیش تحت فشار بگذارد . اولین فشار بر حکومت انست که باید مجلس نمایندگان از حکومت بخواهد که چرا طالبان دستگیر شده بدون محاکمه رها می شوند. اگر در کفش حکومت ریگ نیست وخواهان شفافیت است باید طالبان دست گیر شده در محاکم های علنی محاکمه شود ودر صورت بی گناهی ازاد شوند این روند می تواند اعتماد مردم را نسبت به حکومت افزایش دهد ومردم خودرا درایجاد وتحکیم امنیت شریک حکومت بداند. اما وقتی همه کار های حکومت در هاله ی از ابهام قرا ردارد واطلاع رسانی شفاف وجود ندارد مردم نیز نسبت به حکومت بی اعتماد می شود ونسبت امنیت نیز احساس هم دلی با حکومت  نمی کنند. فرار طالبان از زندان قندهار تا امروز در هاله ی از ابهام قرار داشته. ده ها طالب از بند رها می شوند بدون آن که به مردم اطلاع داده شود که چرا رها شده اند وکثیری ازهمین طالب ها دوباره به صفوف طالبانمی پیوندند  وهمان کاری می کنند که قبلا مرتکب ان شده بودند. رئیس پولیس فراه نیز از همان طالبانی هستند که به حکومت پیوسته بودند وبدون هیچ درنگی به صفوف پولیس درآمدندودوباره به صفوف طالبان پیوستند این همه خوش باوری وبی تدبیری فقط ویژه ی حکومت کنونی افغانستان است هیچ کشورو نهادی به دشمنان مردم خود این گونه نمی گیرد که حکومت افغانستان.

    وقتی اقای کرزی سخن از عدالت می گوید اما بدون هیچ حساب وکتابی وبدن هیچ محاکمه، زندانیان طالب را رها می کند چگونه می توان به عدالت باور داشت . اقای کرزی در جمع فارغ التحصیلان نیرو های قضایی گفت که بی عدالتی مردم را در تنگا قرار داده است. اگر حکومت راست می گوید واز بی عدالتی شکایت دارد چرا خود مبادرت به رهایی طالبانی می کند که عدالت نسبت به انها اجرا نشده است و اقای کرزی وحکومت کنونی می داند که عرصه عدالت بسیار فراخ است . نمی توان مرغ درذ را محاکه کرد اما آدم کش را رها ساخت آنگاه سخن از عدالت نیز به میان آورد وقاضیان را متهم به بی عدالتی کرد؟ اولین بی عدالتی که حکومت به آن مبادرت می ورزد دخالت در دستگاه قضایی کشور است بی گمان همه می دانند که عدالت وقضاوت ابزاری بی مقداری دردست اقای کرزی بوده است وچنان عمل کرده است که کسی به عدالت گستری دستگاه قضایی کشور ایمان ندارد.  شکی نیست که قتل های زنجیره ای ریشه های فراوان دارداما یکی از علت های قتل های زنجیره ای دخالت بی مورد اقای کرزی در امور قضا یی کشورورها کردن بدون محاکمه طالبان است ونمایندگان باید روی این گونه مسایل بررسی دقیق کار شناسانه داشته باشند وهمانند رسا نه های گروهی تنها به انتقاد بسنده نکنند آنها صلاحیت دارند تا از کار کرد حکومت باز خواست جدی داشته باشند.

 مورد دومی که مجلس نمایندگان  دراین دور کاری روی ان بایدپا فشاری کنند مبارزه با فساد است . اولین مورد مبارزه با فساد،فساد گسترده دردستگاه قضایی کشوراست متاسفانه آن گونه کهذمشخص شده است ، قاضیان خاطی نیز همانند طالبان خطا کار از بند رها می شوند بدون آن که محاکمه شوند وبه جزای عمل خود برسند، هفته های اخیر بود که از طریق رسا نه های گروهی اعلام شد که چند قاضی محترم! در حین گرفتن رشوه دستگیر شده اند اما مدتی اندکی نگذشته بود که ازسوی اداره مبارزه با فساد اعلام شد که قاضیان خاطی از بند رها شده اند . آشکار است که رها شدن خاطیان از زندان چند پی آمد مهم به دنبال خواهد داشت اول این که کسی به عدالت گستری حکومت با دید تردید نگاه خواهند کردو اعتماد واطمینان مردم روز تا روز از حکومت کاهش خواهد یافت. دو م ان که بی عدالتی باعث خواهد گشت که قتل های زنجیره ای افزایش بیابد؛ زیرا طراحان وتهیه کنندگان ترورهای انتحاری بعد ازرها یی به کار سابق خود ادامه می دهد وجنایت می افرینند؛ اگر حکومت ودستگاه قضایی کشور تا هنوزمی توانست افراد جنایت کاررا محاکمه کند وبه جزای عمل خود برساند بی شک که قتل ها کاهش پیدا می گرد وازمیزان جرایم انتحاری کاسته می شد. پی آمد سوم آنست که حکومت خود در ایجاد وتداوم فساد وهم چناننهادینه شدن فساد نقش گسترده پیدا می کند .

    به هر روی گرچه قتل های زنجیره ای می تواند مورد توجه نمایندگان مردم قرار گیرد وحکومت را موظف سازد که این کشتارهارا ریشه یابی کند و تلاش بیشتر صورت گیرد تا عاملان اصلی آن گرفتار شوند وهم چنان نهاد های امنیتی کشور مورد پرسش قرار گیرد که بعد ازده سال چگونه قابل باور است که گروه های تروریستی ازاین همه موانع امنیتی بگذرند وخودرا به دورترین نقطه کشور برسانند  وعمل انتحاری انجام دهند. آن گونه که پیداست اکثر این قتل ها به صورت آنی وفوری بدون بر نامه ریزی صورت نمی گیرد وچگونه این فرصت در اختیار گروه های تروریستی قرار داده می شود یا قرار می گیرد که انان با خیال اسوده بر نامه می ریزند ودست به ترور می زنند. علاوه بر قتل ها در آینده انتخابات ریاست جمهوری پیش روی خواهیم داشت؛ این در حالی است که قانون انتخابات وشیوه عمل کمیسیون مستقل انتخابات مورد پرسش های فروان نمایندگان کشورواحزاب سیاسی قرار دارد؛ نمایندگان مردم دراین زمینه مسئولیت های بیشتری بر عهده دارند تا روی قانون انتخابات وهرانچه مربوط به یک انتخابات شفاف ، سالم وبدون غل وغش است تصمیم بگیرند تا اینده بهتری در انتظار مردم افغانستان باشد. مسئله سومی که باز هم جدیت نمایندگان کشوررا می طلبد مبارزه با فساد است که اقای کرزی در نشست توکیو از جامعه جهانی خواست که با حکومت افغانستان همذکاری کند اگر اقای کرزی در گفتار خود صادق باشد وواقعا خواستار مبارزه جدی با فساد باشد، باید از پوتانسیل های مجلس کمک گیرد تا این امر مهم وحیاتی به منصه عمل درآید.   

    بی جا نخواهدکه وظایف ومسئولیت های نمایندگان به انها گوش زد شود واین نکته یادآوری شود که به رغم کیفیت بهتر مجلس کنونی ، کارکرد آن به مراتب از گذشته کمتر بوده است . آنچه انتظار برده می شد نه تنها برآورده نشده است بلکه جهت منفی آن بسی بیشتر از جهات مثبت آن بوده.  وقتی  حکومت آغشته والوده به فساداست تمام امید مردم به مجلس نمایندگان دوخته شده است که بتوانند کاری از پیش ببرند ومشکل مردم را حل کنند اما زمانی که مجلس نمایندگان گرفتار کم کاری می شود یا ان که غرق مسایل شخصی می شوند این مردم به کجا پناه خواهند برد ودرد خودرا به کی باز خواند گفت؟ امید واری آنست که مجلس نمایندگان به خود ایدوبه وظایف ملی، وجدانی واخلاقی خود عمل کند وتا اندکی از بار مشکلات مردم کاسته شود.

 نام نیکی گر بماندیاد گار     به کزو ماند سرای زر نگار