. در گذشته اگر کسی علیه منافع   یااهداف کسی یا گروهی قرار می گرفت به خاطرترد کردن واز صحنه بیرون کردن او از واژگانی استفاده می شد که مورد استفاده عموم مردم قرارد اشت ومردم مفاهیم آن واژها واصطلاحات را می دانستند  وبه کار می بردند؛ اما این زمان گویا تغیراتی در گفتمان ها ایجاد شده است با استفاده از واژه های قدیم نمی توان رقیب را از میدان به در کرد .وبراو چیره شد. لازم شده است که برای خرد کردن رقیب از واژه های مدرن استفاده شود. درده سال گذشته کسی ندیده ویا نشنیده است که کسی یا گروهی ،رقیب خودرا به بد دینی یا بی دینی متهم کرده باشد- امری که در گذشته ها مهعمول بود- وبه این بهانه اورا از سر راه خود برداشته باشد؛ زیرا کسی آن واژگان را چندان موثر ومفید نمی دانند بلکه کوشش می شود که با الفاظ وعناوین  مدرن تر وقابل فهم با دنیای کنونی رقیب را از صحنه وعرصه بیرون کند.  درده سال گذشته کوشش شده است که  رقیبان با عناوین ضد حقوق بشر ، ضد جامعه مدنی وضد منافع ملی و...یک دگررا از صحنه بیرون کنند . دعوای دوستم با حکومت ومتهم داشتن  او به ضد منافع ملی یا خاین ملی خبر از تغیر گفتمان می دهد که در کشور ما حادث شده است . شاید اگر حکومتی با ساختار سنتی در قدرت بود ومی خواست کسی همانند جنرال دستم را از صحنه بیرون کنند می کوشید با واژگان واصطلاحات دگری  اورا از سرراه خود بردارد اما حکومت افغانستان وگروه هایی که منافع خویش را با حکومت کنونی گره خورده می دانند ومی بینند می کوشند با واژگان جدید رقیب را از صحنه بیرون کنند.

   غرض این نوشته دفاع از کسی ومتهم داشتن کسی دگر نیست؛ بلکه  تاکید بر تغیر گفتمان در معادلات ومعاملات سیاسی کنونی است وتکیه براین نکته است که استفاده کنندگان این واژگان خود چه قدر این گونه مفاهیم را قدرمی نهند وبدان ها باور مند هستند؟

    البته این که حکومت رقیبان خویش را با واژگان واصطلاحات جدید بخواهد از صحنه بیرون کند باید یک قدم  مثبت  شمرده شود که حکومت افغانستان ونهاد های وابسته به آن،حد اقل گفتمان های دنیای جدید را درک کرده  وبرای بیرون کردن رقیب از صحنه ازان ها سود می برد؛ اما اگر گمان آن باشد که با استفاده ازاین واژگان ،نهاد های حکومتی در صدد حذف افراد واشخاص باشد؛ باید گفت که کسی دراین کشور باور مند نیست که نهاد های حکومتی خود باور مند به ارزش ها وهنجار های جدید باشد وبرآن نهج عمل کند - گرچه رقیبان خویش را با آن واژگان از صحنه بیرون کنند-. شاید بتوان تعریف خیانت ملی را در قانون اساسی یافت؛ ولیکن یافتن مصادیق آن کار آسانی نیست. وقتی می توان مصداق آن را یافت که قوای سه گانه د ولت به صورت امروزین ومدرن تفکیک شده باشد وقوای قضائیه جایگاه و موقف خویش را به عنوان یک نهاد مستقل احراز کرده باشد. زیرا تنها وام گرفتن از واژگان جدید برای کوبیدن رقیب واز صحنه بیرون کردن ان کافی نیست باید نهاد های مدرن  متناسب با دنیای مدرن نیز ایجاد شده باشدوافراد مستقل ومومنی باشد که در یافتن  مصادیق  کمال دقت را داشته باشند . در کشوری که قوه قضائیه آن به انواع فساد آغشته است ونها د اجرایی ان سر تا پای در فساد غرق اند چگونه می توان انتظار برد که بر سبیل حق حکم کنند وفسادحاکم در آن اداره ها درداوری های آنان دخالت نداشته باشد؟

   با توجه با ساختار نا موزون وآلوده به فساد حکومت، نگارنده بارومند است که گروه های فاسد ی که گرداگرد حکومت را چون اختاپوسی گرفته اند؛ می کوشند با استفاده از واژگان جدید احساسات مردم را بشورانند واز هیجان های مردم سوی استفاده کنند. همین افراد در طی ده سال گذشته کوشیده اند  ازعناوین واصطلاحات گوناگون فساد حاکم در دستگاه حکومت را توجیه کنند و حکومت فاسد را سر پای نگاهدارند تابا این کشتی شکسته به مقاصد نا مشروع خود دست یابند . اگرکسی باور مند  باشد که کسانی خاین ملی هستند؛ اولین انگشت اتهام باید به سوی حکومت کنونی نشانه رود؛ زیرا مصداق واقعی خیانت ملی در حکومت کنونی تجلی وتبارز یافته است. چگونه می توان سخن از خاین ملی گفت اما فساد گسترده در دستگاه حکومت را نادیده  انگاشت وبه آن توجه نکرد.

 نگارنده بدین باور است که حکومت افغانستان برای پنهان نگاهداشتن نا کارآمدی وضعف های خود وهم چنان برای انحراف افکار عمومی (از اتها م هایی که براو وارد است؛ می کوشد با این گونه واژگان واصطلاحات ذهنیت مردم را بفریبد و گمان برآنست که اگر  دربرابرسوی استفاده کنندگان ازاین وآژگان مقاومتی صورت نگیرد وگروه های مدنی، نویسندگان وروز نامه نگاران از حریم این واژگان به دفاع بلند نشوند ومیدان این گونه سوی استفاده هم چنان برای منسوبان حکومت باز باشد؛ بی تردید  سرنوشت این گونه واژگان نیز به سر نوشت واژگان دینی تبدیل خواهد شد. ومردم نسبت به مفاهیم مدرن بی باور خواهد گردید . دفاع از مفاهیم جدید  دفاع از شخص نیست بلکه دفاع از ارزش های مدرن انسانی است  که در قالب  واژه ها واصطلاحات  جدیدریخته شده است.  اگر حکومت کنونی قابل تحمل است فقط بدین معنا است که عمر این حکومت به زودی به پایان خواهد رسید وحکومت اینده این مفاهیم  راارج واحترام خواهد نهاد واین مفاهیم بلند وانسانی مصادق اصلی خویش را خواهد یافت؛ اما برای لوث نشدن این مفاهیم باید اهل خرد واندیشه ازحریم واژگان دفاع کنند  تا این مفاهیم بلند در خدمت امیال نا انسانی جمعی فاسد مفت خور قرار نگیرد. حکومت باید می دانست وبداند که تفسیر مفاهیم جدید هیچ گاه در حیطه صلاحیت حکومت قرار نداشته وبه قرائت های رسمی حکومت کسی اعتنا واحترام نخواهند نهاد. بنابراین توقع آنست که در برابر سوی استفده کنند گان ازاین واژگان اهل اندیشه وفکر حساسیت نشان دهند ونگذارند که قاریان رسمی حکومتی تفسیر مفاهیم را نیز در حیطه واختیار خود قرا ردهند.