دشمنی با افغانستان و با اینده درخشان کشور تا هنوز به صورت های گونا گون بروز وظهور داشته است . از بدو ورورد مخالفان مسلح در افغانستان ،اثار باستانی کشور مورد هجوم وحشیانه قرار گرفت وتلاش کردند تا مردم افغانستان را از گذشته تاریخی شان تهی کنند؛  بر اساس بر خی اظهارنظر هایی که از سوی مسئولان موزه ملی کشور صورت گرفته است ؛ بیش از دو هزار وپنجصد ا ثر باستانی قربانی نادانی های مخالفان مسلح افغانستان گردید وپاره ای ازآثار ارزش مند گذشته که میراث نیاکان کشور  وباز تاب دهنده گذشته  تابناک مردم کشور بود؛ تخریب گردید .بزرگترین اثار تاریخی که قرن های ممتد ومتوالی را پشت سر گذاشته بود ومورد عنایت جهان گردان قرا رداشت به آتش کینه مشتی انسان های نادان ومغرض  فروریخت. به نظر می رسد که امروز این دشمنی به صورت دیگری خودرا باز نموده است. با وجود آمدن شرایط جدید در افغانستان و اقبال عام مرد م افغانستان به دانش وتعلیم وتعلم ،حال این ذهنیت درنزد مخالفان مسلح ایجاد شده است که با نسل بالنده ودوستدار دانش نمی توان اینده را ازاین مردم گرفت  وروزگار سیاه را دوباره بر این مردم تحمیل کرد. این بار اما تلاش می شود تا نسل کنونی کشوررا از مکتب ودرس دلسرد سازند وآینده ی کشوررا تهی از مغز های متفکر واندیشمند نمایند. بنابراین، تلاش در جهت دور کردن کودکان کشور از مکتب و مدرسه به صورت های گونا گون خودرا نموده است.  این روند باسوزاندن مکاتب وکشتن معلمان آغاز یافت وده ها انسان بی گناه موردمورد حقد وکینه مخالفان مسلح قرا رگرفت اما این همه دشمنی نه تنها خللی دراراده نسل جوان وکودکان کشور ایجاد نه کرده است بلکه مکاتب ومدارس را پررنگ ورونق نیز کرده است. این بار برای آن که کودکان وجوانان کشوررا از تعلیم ودرس دلسر سازند کوشش صورت می گیرد تا با مسموم کردن کودکان مکاتب، کینه خود نسبت به تعلیم وتعلم وبه آینده کشوررا نشان دهند. این گونه عمل کرد ها نه تنها مخالفان مسلح را به اهداف خود نمی رسانند بلکه تنفر وانز جار عمومی را سبب می شود. مسموم ساختن  شاگردان مکاتب برای چندمین بار است که در مدارس کشور صورت می گیرد واین عمل نه تنهامنع دینی وشرعی دارد بلکه بر خلاف همه ارزش های پذیرفته شده انسانی است . این عمل نشان ازان دارد که مخالفان مسلح هیچ گاه خواهان افغانستان آرام ،سر بلنذ وبا دین ودانش نیست؛ بلکه می خواهن ددست این مر دم به سوی بیگانگان دراز باشد وهمیشه فقر ومسکنت با زندگی مردم توام باشد بنایراین ؛عمل مسموم سازی کودکان وجوانان دانش آموز کشور نه تنها  یک عمل دینی وشرعی نیست بلکه نشان می دهد که دشمنان مردم افغانستان به هیچ یک از موازین دینی وبین ا لمللی پای بندی ندارد.

   پیشنهاد ما آنست که حکومت افغانستان باید تلاش مضاعف به خرج دهد تا این تروریستان فرهنگی را شناسایی کند ، مردم را از نیات واقعی این ها آگاه سازد وبا تشکیل محاکم عادلانه آنان را به اشد مجازات برساند. ما عقیده داریم که خشونت ورزی وگرفتن جان آدمیان بی گناه یک عمل غیر اسلامی وغیر انسانی است وهیچ آئینی این گونه عمل های نا انسانی را نمی پذیرند اما خشونت فرهنگی ودشمنی با معارف به معنای  دشمنی با اینده ونسل فردای این کشور است  واین گونه اعمال مبغوض تر ومنفور تر ومنزجر کننده تر از ترور فزیکی  است؛ لذا بر حکومت ونیرو ها ی امنیتی کشور وهم چنان به اولیای کودکان است که دریک اقدام وتلاش هماهنگ بتواند راه منطقی مبارزه با این پدیده زشت  را بیابند تا مدارس ومکانب ما شاهد این گونه عمل های غیر انسانی نباشد