کار شناسان دید گه های فراوانی مطرح کرده اند از جمله این که نا کامی حکومت افغانستان دریاز ده سال گذشته، آقای کرزی را در وضعیت دشواری قرار داده است. امروز نه تنها میان حکومت ومردم افغانستان فاصیله های زیادی افتاده است وهرروز که می گذرد وضعیت اَشفته تری را شاهد هستیم بلکه حساسیت های جامعه ی جهانی رانیز بر انگیخته است،  این کار شناسان بدین باور اند که تداوم وضعیت کنونی حکومت، باعث خواهد گشت که فاصیله میان حکومت ومردم افزایش  یابد ودر نتیجه کمترین وجهه واتوریته ای که تا هنوز وجود دارد آنهم از میان برود  لذا اقای کرزی  انتخابات زود هنگام را مفری برای خود خود می داند تا ازاین مشکلات رهایی پیدا کند.دید گاه دیگر آنست که تیم اقای کرزی قرار است دردور سوم انتخابات ریاست جمهوری کاندیدا ارایه دهد. این کاندیدا که گمان برده می شود یکی از نزدیکان اقای کرزی باشد؛ وقتی برای مردم قابل قبول است که کار نامه رئیس جمهور کرزی سفید تر وقابل قبول تر باشد، هر قدر میزان نا کامی رئیس جمهور کرزی بیشتر باشد بیلانس موفقیت تیم او نیز کاهش خواهد یافت ومیزان راه یابی تیم اقای کرزی به قدرت نیز کاهش پیدا خواهد کرد ؛بنابراین پیش نهاد کنونی از سوی هر که باشد برای اقای کرزی یک چانس طلایی است که هم می تواند برای تیم خود سرمایه گزاری کند وهم بیش ازاین از بار شخصیت خود نکاهد، لذا پیش نها کنونی مورد اقبال واستقبال اقای کرز وتیم او قرار خواهد گرفت.

    نگاه به رویداد های گذشته وهم به دست درازی هایی که در کمیسیون مستقل انتخابات صورت گرفته است این معنا را اشکار می کند که تیم اقای کرزی می خواهند از طریق تکرار اشتباهات گذشته به ریاست جمهوری دست یازند امادو عامل باعث می گردد که رویکرد گذشته را با دشورای های بیش از پیش مواجه سازد؛ نخست این که درانتخابات ریاست جمهوری گذشته جامعه ی جهانی نسبت به حکومت اقای کرزی  ابه میزان کنونی بد بین نبو دند وبسیاری ها بدین پندار بودند که کمک به حکومت افغانستان ودست گیری این حکومت سرانجام  این حکومت خواهد توانست بر مشکلات کشور  فایق اید واز میزان فسادحکومت بکاهد . اما گذشت زمان ونا کارا آمدی مزمن حکومت در امر مبارزه بافساد باعث شده است که نه تنها نهاد های ملی دست از بهبودی حکومت افغانستان بشویند ونا امیدانه در گوشه بنشینند وخواهان دست معجزه گری باشند؛ بلکه جامعه ی جهانی نیزبه این نتیجه دست یافته است که خواستن اصلاحات از تیم حکومت همانند غربال کردن باد است. بنابراین وضعیت اشفته ی کنونی از میزان پیروزی اقای کرز وتیم او خواهد کاست، این که اقای کرزی در سال های اخیر با نیرو های خارجی گاهی به مجادله پرداخته است وانتقاد های تند وگاهی کندی را بر آنها وارد آورده است نیز ریشه در عملکرد ناکام حکومت دارد واقای کرزی با تعمد خواسته است که ناکامی هارا در لفافه مخالفت ها پنها ن دارد وسیمای موجه تر ومطلوب تری از خود به نمایش بگذارد واین گونه القا کند که اگر در عمل ناکام است ودرراه براورده شدن مطالبات مردم نتوانسته است گامی ولو اندک بردارد حد اقل به عنوان یک افغان در برابر نیرو های خارجی ایستاده است واز حق  افغانها دفاع کرده است .البته اقای کرزی از یاد برده است که اولین وبنیادی ترین حق مردم افغانستان پرداختن به مطالبات اولیه آنها است .امروز کثیری ازجوانان می پرسند که حکومت چقدر توانسته است بر خواسته های مشروع آنها وقعی بنهد وآن را براورده کند. کار گران از خود می  پرسند که ده سال از عمر این حکومت گذشته است اما این حکومت چقدر توانسته است برای این مردم  کار ایجاد کند وچقدر مردم توانسته است به نیم نانی دست پیدا کتند. وزارت های سکتوری حکومت هر از گاهی از بالارفتن در آمد سرانه افغان ها سخن می گویند اما مردم نمی دانند که این گزارش هارا قبول کنند یا شرایط موجود کشوررا . وقتی به متقاضیان بیرون شدن از افغانستان نگریسته می شود که برای گرفتن روا دید روز ها حتا ماه ها منتظر می نشینند تا خارج از افغانستان  لقمه نانی به دست اورند دانسته می شود که فرار این مردم از کشوریک پدیده ی دلخواه وخواستنی نیست بلکه نا گزیری های زندگی باعث می گردد که جوانا این کشورتمام توهین ها وتحقیرهارا دربدل نیم نانی به جان بخرند. اگر میزان متقاضیا ن رفتن به خارج کمتر شده است باید به  حکومت  تبریک گفت که تواتنسته است اندک نیاز مندی های مردم  کشور را جامه عمل بپوشاند ؛اگر چنین نشده است باید گفت که وزارت های سکتوری حکومت جز دروغ بافی کاری نکرده وبا این گزارش های واهی آرویی برای خویش نگذاشته اند. در زمستان سال گذشته آمارهایی از نیازمندان کشور منتشرشد که دران امار ها آمده بود که حدود نه ملیون نفرازاین مردم بیست وچند ملیونی نیاز به کمک های فوری دارند.در حالیکه چند سال قبل این امار ها به مراتب کمتر بود مقایسه این آمارها نشان می دهد که میزان فقروفساد افزایش یافته است. بنابراین تطبیق این آمار ها نشان از ناکامی حکومت می دهد واین واقعیت هایی است که با دروغ های گزاف نیز نمی توان پنهان داشت. اقای کرزی اگررضایت  به انتخابات پیش ازوقت می دهد بیم ازان دارد که میزان این ناکامی ها افزایش پیدا کندوچانس حکومت برای رسیدن به مسند ریاست جمهور کاهش یابد.

 واقعیت دیگری که وادار می سازد که اقای کرزی هم از روند موجود بیم ناک باشد وهم اینده را در ابهام بنگرد قدرت گرفتن مخالفان سیاسی حکومت است. گرچه از بدو پیدایی حکومت کنونی مخالفان سیاسی نیز شکل گرفت اما این مخالفان بیشتر صورت شناور داشتند گاهی به  سوی حکومت می لغزیدند وگاهی هم در مسند مخالفان سیاسی قرار می گرفتند؛ اما در چند سال اخیر تحولی که رخ داده آنست حکومت افغانستان راه های اصلاح پذیری را به روی خود بسته است به سخن دیگر توان مقابله با فساداز دست حکومت بیرون رفته است وهمین فساد رو به افزایش سبب شده است که مخالفان سیاسی نیز بدین نتیجه دست پیدا کنند که این حکومت اصلاح شدنی نیست وهمین ایده وانگیزه سبب شده است که رغبت  پیوستن به حکومت کم تر شود وانسجام وهماهنگی میان مخالفان افزایش یابد. حکومت درسال های گذشته همواره در تلاش بوده تا با تطمیع مخالفان از بار مخالفت ها بکاهد؛ اما حال مخالفان سیاسی حکومت بدین نتیجه دست یافته اند که درکنار حکومت قرار گرفتن نه تنها بار ی از مشکلات مردم کاسته نخواهد شد بلکه صداقت آنها  زیر سوالات بی شمار مردم  خواهد رفت در نتیجه اعتماد مردم را نیز ازدست خواهند داد. بنابراین از مجموع این گفته های تحلیل گران میب توان بدین نتیجه دست یافت رضایت دادن حکومت در انتخابت زود هنگام نه برای ربیرون شدن از مشکلات کشور بلکه برای فرار از ناکامی وطمع به اینده است.