شکیبایی

سرانجام بعد از ماه ها انتظار، اولین گام درراه سپردن مسئولیت های امنیتی به نیروهای داخلی فراهم آمد. اولین مرحله این فرایند چند هفته قبل ازولایت بامیان آغاز یافت وگفته می شود که این روند به تدریج ادامه خواهد یافت وتمام افغانستان را احتوا خواهد کرد.بی تردید این گام های لرزان برای مردم کشور ما آغاز نیکویی شمرده می شود. دشمنان مردم افغانستان در سه دهه ی گذشته تلاش فروان به خرج دادند تا افغانستان را فاقد یک اردوی قوی و نیرومند سازند _ که متاسفانه دراین راه موفق گردیدند _  با فروپاشی حکومت دموکراتیک خلق اردوی افغانستان نیزفرو پاشید و دشمنان افغانستان نیز به همین خلا  چشم دوخته بودند.هجوم لشکر جهل بر افغانستان و تصرف بیش از نود درصد این سرزمین پیامد آشکار نبود نیروهای بازدارنده وتربیت یافته بود. اگر افغانستان فاقد یک اردوی منظم می بود دشمنان مردم را زودتر ازاین به طمع می انداخت وبیش ازاین دست تجاوز به سوی ما می گشودند. اما نیروی اردوی ملی با انگیزه های ملی در افغانستان باعث شده بود که دشمنان مردم افغانستان چشم طمع از سرزمین ما بر گیرنداما وقتی نظام اردوی افغانستان از هم پاشید وقدرت مرکزی فرماندهی اردو از میان رفت نیات تجاوزکارنه دشمنان افغانستان بیشتر آشکار شد و خلایی که ایجاد شده بود زمینه های تهاجم لشکر جهل را فراهم آورد. حال که بنیان های اردو شکل گرفته است و می رود تا امنیت سرتاسری کشور به نیرو های داخلی سپرده شود؛ برای مردم افغانستان مایه شعف و شادی است وبه این روز ها افتخار ومباهات خواهند کرد.گرچه این فرایند یک حرکت مثبت تلقی می شود. اما در زاویه ی دیگر این خوش بینی ها، پرسش ها ونگرانی هایی نیزوجودداشتهودارد. از یک سونیرو های امنیتی افغانستان فاقد تجهیزات لازم برای مقابله با شورشیان و تروریست ها هستند واسباب وادواتی که بتوانند با آن به مقابله جدی با خشونت ورزی ها بر خیزند وجود ندارد از این لحاظ است که پاره ای از کارشناسان تردید های جدی ابراز می کنند واظهار می دارند که سپردن امنیت به نیروهای داخلی گرچه امرمطلوبی می باشد اما زود هنگام استولازم بود حکومت افغانستان با توجه به ظرفیت های موجود در اردوی افغانستان وگستاخی هایی که از سوی شورشیان صورت می گیرد تصمیم می گرفت تا سپردن امنیت به نیرو های داخلی قرین موفقیت می بود.

ازسوی دیگراما؛ کارشناسان بدین باور اند که گذشته از کاستی هایی که در ابزارهای مقابله با شورشیان وجود دارد؛عمده ترین مشکل کشور، ساختار ناکارآمد نظام سیاسی در افغانستان است که این ناتوانی هم در جلب وجذب نیروهای امنیتی تاثیر خواهد گذاشت و هم کشمکش های سیاسی برروح وروان نیرو هایملی تاثیرمنفی بر جای خواهد نهاد. شاید مسئولان سیاسی کشور کوشش کنند که نیرو های نظامی را از سیاست بر کنار نگاهدارند اما مشکلی که وجوددارد آنست که سیاست در افغانستان مسیر مطلوب وقابل قبول خود را نپیموده است؛ غالب سیاستمداران کشور ما کسانی هستند که نه از سیاست به معنای آکادمیک آن اطلاع دارند ونه ضرر دخالت نظامیان در سیاست  را می توانند فهم کنند لذا سیاستمداران خود ناخواسته و نادانسته به عامل بی ثباتی و کاهش انگیزه های لازم در میان سربازان اردوی ملی کشور تبدیل می گردند. وقتی سیاست بر مبنای منافع ملی شکل گرفته باشد وعمده ترین راهبرد ها برای بدست آوردن منافع ملی در پیش گرفته شده باشد، کاستی های  اندک نمی تواند سیاست را از بستر اصلی آن منحرف کند و تاثیر چندانینیز بر ذهن و ضمیر سربازان وافسران اردوی ملی بر جای گذارد. اما وقتی که سیاست به دید قومی نگریسته می شود امتیاز دهی و امتیازگیری با فاکتور های قومی صورت می گیرد این روند نامیمون تاثیرمنفی بر همه اقشار جامعه از جمله بر اردوی ملی نیز بر جای خواهد گذاشت وازمیزان کار آمدی نیروهاخواهد کاست وحتی باعث خواهد شد که دشمن به آسانی در صفوف اردو رخنه کند وفاجعه های کلانتری ایجاد نماید.

بنابراین کارآمدی نیروهای نظامی وپولیس کشور پیوند مستقیم بهنحوه ی نگاه ودید بهسیاست وحکومت در کشور بستگی دارد. اگر کسی گمان برد که سیاست های قومی وفرقه گرایی های افراطی و امتیاز طلبی های طایفه ای بر کارآمدی اردوی ملی افغانستان تاثیر نخواهد گذاشت و آنان همچنان از سیاست وموضع گیری سیاسی بر کنار خواهند بود بی شک در گرداب پندارخود غوطه ور خواهد بود. ما باور داریم که یکی ازراه های موثر ومفید برایجلب وجذبنیرو های اردوی ملی، تصحیح سیاست ورزی در کشور است. ما مدعی نیستیم که سیاست در یک روز وده روز وچند ماه بتواند مسیر اصلاحی خودرا بیابد وراه مطلوب وممدوحی در پیش گیرد ولی مطمئن هستیم که نگاه زمامداران کشور به سیاست وتحلیل آن بر مبنای منافع ملی می تواند از شیوهای مفید وموثر برای تقویت اردوی ملی افغانستان باشد. سیاستمداران باید این واقعیت را بپذیرند که اردوی ملی فرزندان همین آب و خاک هستند؛ هر حرکت مطلوب وموزون سیاسی می تواند بر اذهان همه از جمله نیروهای امنیتی کشور تاثیر مثبت برجای بگذارد و آینده بهتری رابه ارمغان آورد.

  کاهش تنش در روابط میان سه قوه دولت می تواند از ابزار های مهم دیگری برای تقویت اردوی افغانستان باشد.همانگونه که تذکار رفت هر حرکت سیاسی در جهت مثبت ویا منفی برروحوروان اردوی کشور تاثیر مستقیم خواهد گذاشت لذا کشمکش هایی که در چند ماه گذشته میان مجلس نمایندگان، قوه مجریه وقضائیه کشور جریان داشت وهنوز هم چشم انداز روشنی بر حل آن دیده نمی شود همان گونه که براقتصاد افغانستان تاثیر منفی فراوان بر جای نهاد برروح وروان اردوی افغانستان نیز ناثیر منفی بر جای خواهد نهاد. در مجموع ما بدین باوریم که برای ایجاد امنیت پایدار، همان گونه که لوازم وتجهیزات ضروری می تواند یکی از راه های مهم وموثر دراین راه باشد؛ تصحیح سیاست در افغانستان ورفتن به سوی سیاست منافعملی محور، می تواند ازراه های موثر دیگر باشد که امیدواریم سیاستمداران و زمامداران سیاسی کشور این نکته ظریف را درک کنند و سیاست وامنیت را در پیوند یک دیگر تعریف کنند.