سرانجام بعد از ماه ها انتظار، نخستین گام در فرایند سپردن امنیت به نیروهای امنیتی داخلي برداشته شد. آقای اشرف غنی احمدزی رئیس کمیسیون انتقال مسؤولیت، وزیر دفاع، وزیر داخله و کثیری از مسؤلان حکومتی در در مركز ولايت باميان حضور يافتندوامنيت ان ولايت را به نيرو هاي داخلي سپردند.  این مراسم از بامیان یعنی از امن ترین ولایات افغانستان آغاز یافت. گامهاي  بعدی درمراكز برخي ولايت هاي ديگر خواهد بود  وهمين گونه ادامه خواهد يافت. آقای اشرف غنی احمدزی و وزیر دفاع دران مراسم به سخن رانی پرداختند و از آغاز روند به نیکی یاد نمودند و آن را گام مهم در راستای حاکمیت ملي شمردند، این مراسم در حالی برگزار شد که شب آن روزدر عملیات تروریستی اي كه در قلب پایتخت صورت گرفت، مشاور رئیس جمهور کرزی و یکی از وکلای مردم ارزگان در مجلس نمایندگان هدف قرار گرفت وكشته شد.مراسم در ولايت باميان در‌آرامش وامنيت بر گزار گرديد اماوالي باميان در مصاحبه اي اعلام داشت  که آن ولايت تا امروز با چالش امنیتی مواجه نبوده است. اما افزود که از نفوذ گروه های تروریستی از ولایت های هم جوار بامیان بیم دارد. زیرا نیروهای امنیتی درآن ولايت از لوازم و تجهیزات کافی برخوردار نیست. روی همرفته گرچه خوش بینی های از سوی سران حکومتی ابراز می گردد؛ اما کارشناسان نظامی و سیاسی هردو ابراز تردید و نگرانی می کنند و بدین باور اند که اگر تمهیداتی از سوی حکومت افغانستان و جامعه ی جهانی در نظر گرفته نشود، بازگشت طالبان و ناامنی امر طبیعی خواهد بود.

بنابراین باور برآنست که حکومت افغانستان در دو عرصه باید تلاش های جدی ای را روي دست گيرد.

 نخستین گام تجهیزنیروهای امنیتی افغانستان است. برخی کارشناسان علاوه بر کمبود تجهیزات، آموزش نیروهای امنیتی را نیز کافی نمی دانند و پیشنهاد می کنند که باید مدت زمان آموزش ها بیشتر شود و هم سلاح و تجهیزات کافی در اختیار نیروهای امنیتی قرار گیرد تا تناسب توان میان نیروهای امنیتی و تروریست ها ایجاد گردد، تمهید دیگر، تلاش های سیاسی است.

به نظر ما تلاش سیاسی باید در دو جهت صورت گیرد، اولین قدم آنست که افغانستان سیاست خارجی لاک پشتی را کنار بگذارد، آن گونه كه دیده می شود وزارت خارجه افغانستان بعد از داكتراسپنتا هیچ تحرکی از خود نشان نداده است و هیچ ابتکاری را به عمل نیاورده است، لذا با درک وضعیت حساس کنونی می طلبد تا وزارت خارجه به رسالت خویش بیشتر آگاه شود و با یک دپلماسی فعال، دست درازی های پاکستان را بیش از پیش در محافل سیاسی مطرح کند. زیرا اگر قدرت تجهیز و تمویل از پاکستان گرفته نشود و آن کشور به دخالت های آشکار خویش ادامه دهد، غیر ممکن است که افغانستان بتواند روی آرامش و امنیت را ببیند. بنابر این فشار سیاسی از جانب قدرت های بزرگ جهانی بویژه ایالات متحده امریکا یکی از راه مهم و موثری است که می تواند بر امنیت افغانستان تاثیر گذار باشد.

گام دوم، اصلاح سیاست های داخلی کشور است. کارشناسان سیاسی بدین باور اند که بیرون شدن نیروهای خارجی از افغانستان تنهاتاثیر منفی بر امنیت افغانستان نخواهد گذاشت بلکه سیاست و قدرت را نیز متأثر ،حتا دچار اشفتگي خواهد كر. زیرا میان ساختار سخت افزاري وونرم افزاري قدرت  به سخني ميان ساخت قدرت وايده اي قدرت تناقض آشکار وجود دارد، حکومت گران در ده سال گذشته نتوانستند شرایط جدید کشور را درک کنند و ذهنیت خویش را با اصول حکومت داری مدرن همآهنگ سازند. بنابر این، با خروج نیروهای خارجی همكان گونه كه نا امني بيشتر وگسترده تر خواهد شد، ايده هاي قوم مدارانه وتماميت خواهانه قومي نيز بيش از پيش ظهور خواهد كردوسیستم سیاسی کشور از هم خواهد پاشيد  ودر نتيجه افغانستان بارديگر در دام هرج و مرج  وجنگ وخشونت گرفتار خواهد آمد یا آن که قبیله ی قدرت مند مجاری قدرت را در دست خواهد گرفت و جنگ قدرت به صورت بی پایان ادامه خواهد یافت.

بنابر این، ما بدین باوریم که تأمین امنیت پایدار تنها به تجهیز نیروهای امنیتی بستگی ندارد، بلکه تغییر ذهنیت حاکمان و درک وضعیت دشوار کنونی و یافتن راهکارهای مطلوب و مناسب از شرایط دیگر امنیت در کشور است که باید سیاست مداران کشور در نظر داشته باشند و راه های گذاررا دریابند، در غیر آن صورت، امنیت و سیاست در افغانستان هردو گرفتار چالش های جدی خواهد شد.قابل ياد آوري است كهتنها دحكومت افغانستان نيست كه بايد اين خطر را درك كند وذدهنيت خويش را تغير دهد بلكه تمام نيرو هاي سياسي وبازيگران قدرت بايد آماده باشند تا اين گذار كم هزينه صورت گيرد.