این گزارش چه سخت تکاندهنده، رعب آور و چندش زا بود و لیکن متأسفانه واکنش مناسب و متناسب را بر نیانگیخت، گویا طالبان در برابر جنایاتی که مرتکب می شوند ازنوعی مصؤنیت تبليغاتي نيز برخوردار هستند، نه واکنش مناسب از سوی دولت و سران حکومت ابراز شد و نه هم تظاهرات و انزجار همگانی را در پی داشت. که این سکوت خود گویای واقعیت های تلخ و دردناکی است که باید بدان تامل صورت گیرد.

وقتی میان این حادثه و حوادث مشابه مقایسه می شود، دیده می شود که با کشته شدن یک فرد ملکی توسط نیروهای خارجی اولین یا دومین اقدام از سوی رئیس جمهور صورت می گیرد، که معمولاً با گلوی پر عقده و چشمان اشک آلوددر انظارعمومي ظاهر می شود و با افشاندن اشکی آن حادثه را محکوم می كند البته این اشک جناب رئیس جمهور نوعی تحریک احساسات سایر مردم نیز است و بعد از آن از هر گوشه و کنار کشور، موج های انسانی به راه می افتند، و با آتش زدن بیرق ها و مرگ و درد گفتن ها به کشورهای خارجی، آن حادثه را محکوم می کنند، اما وقتی طالبان دست به جنايت مي برندو جنایت های بی شماری راانجام می دهند؛ نه تنها اشکی ریخته نمی شود و احساسی برانگیخته نمی شود و مردم به خیابان ها می آیند و مرگ و دردی را نثار کسی نمی کنند که حتا به محکوم کردن ساده نیز نمی پردازند؟

این گونه سکوت را چگونه می توان توجیه کرد و چه پاسخی می توان برای آرامش روح و روان خودوبازماندگان شهداداد؟آيا ميان كشته شدن به دست طالبان وكشته شدن توسط نيرو هاي خارجي تفاوت وجوددارد؟شايد تفاوت باشداين كه خارجي ها دربرابر مردم افغانستان خودرا كوچك مي كنند وعذر مي خواهند اما طالبان به كشتن ودريدن افتخار مي كنند. البته این تنهاحادثه اي نبود كه با سكوت بر گزار شد؛ چند هفته قبل نیز ملک زرین یکی از موی سفیدان محل و یکی از مقاومت گران ضد طالب در شرق کشور به شهادت رسید، كشته شدن آن مرد با جمعي ازياران خويش نیز بازتابی چندانی نداشت و کسی نیامد تا آن حادثه را محکوم کند و بر علیه طالبان شعار دهد.

نگاه به این برخوردهای دوگانه قبل از همه چیز ضعف تبلیغاتی حکومت را تداعی می کند، زیرا یکی از راه های بسیار مهم و مؤثر در شکست دشمن، داشتن تبلیغات مناسب است، و باید بخشي در دستگاه دولت ایجاد شود که تبلیغات را به دوش داشته باشند و از طریق رسانه های دولتی به افشای چهره های کریه طالبان بپردازد و لیکن متأسفانه آن گونه که دیده می شود، حکومت افغانستان نه تنها به این امر مهم و اساسی اهتمام و توجه کرده است حتا اهمیت و ارزش تبلیغ را در شکست دشمن درک نکرده است.

از سوی دیگر رسانه های آزاد یا همان رسانه های تجارتی می کوشند به گونه ي اخبار و گزارش ارائه دهند كه دل هيچ كسي را نرنجاند وطرف هيچ كسي را نگيرد براي آن رسانه ها قاتل ومقتول، ظالم ومظلوم داراي يك موقف است وقتي اطلاعيه اي را پخش مي كند كه نگاهي منتقدانه به طالبان دارد در اخير اضافه مي كند كه اين اطلاعيه صرف تجارتي بود؛ يعني كه به ما اصلا ربطي ندارد كه چه كشته شده است وچه كسي آن را كشته است و دانسته نمی شود که با کدام طرف ارتباط دارند و کدام را مورد تأیید یا تکذیب قرار مي دهند!

علاوه برآن از مجموع کنش ها و واکنش ها چنین برداشت می شود که متأسفانه طالبان در عرصه ی تبلیغات چندین گام از حکومت افغانستان پیشتر حرکت می کنند، وقتی حادثه ای کوچکی اتفاق می افتد و نیروهای خارجی مرتکب اشتباه می شوند دیده می شود که طالبان می توانند چنان مردم را تحریک می کنند و به صحنه آورند که هیچ تناسبی میان اشتباهات انجام شده و واکنش های آن دیده نمی شود. لذا می توان گفت که طالبان با آن که امکانات محدود تبلیغاتی در دست دارند و لیکن می توانند از آن امکانات به نحو مطلوبی سود ببرند و افکار عمومی را برضد نیروهای خارجی بشورانند و دانشگاهيان،محصلان ومردم عادي را به خیابان هاي شهر آورندوتبليغ كنند و لیکن حکومت متأسفانه بر اثر ضعف و ناتوانی مفرطي که دارد نتوانسته است از ضعف طالبان سود جوید و جنایت های بی شمار آنها را دست مایه تبلیغات مناسب علیه خود آن ها قرار دهد.

به هر روی، تبلیغات مؤثر و برنامه ریزی شده یکی از راه های مهم دست یابی به پیروزی است هرگاه حکومت نتواند افکار عمومی را با خود همراه داشته باشد، اگر چنانچه از نگاه نظامی نیز پیروز می شود بازهم آن پیروزی ديری دوام نخواهد آورد. اگر دقت صورت گیرد در بسیاری از مراحل، حکومت در برابر ابهام ها و اتهام ها سکوت کرده است. و این سکوت خود پی آمدهای منفی روحی و روانی را در قبال داشته است، حادثه ای كه در قندهار رخ داد بی شک، حادثه ی اسف انگیزی بود و دامن بسیاری از  نیروهای امنیتی در آن حادثه آلوده پنداشته می شود، اما متأسفانه حکومت به جای آن که بتواند در یک تبلیغات مؤثر و برنامه ریزی شده هم چهره طالبان را افشا کند و هم دامن دست اندرکاران را از آن خیانت پاک کند، برعکس سکوت کرده است که این سکوت خود بر ابهام موجود افزوده است.

 وافكار عمومي را بيشتر از حكومت منزجر ومتفر مي كند.