آنچه در افغانستان امروز ودیروز شاهد آن بودیم کارهاي ملك ومملكت  بدون برنامه ريزي به گفته امروز ي ها بدون راهبرد بوده است. شايد علل عقب ماني ما، ده ها مولفه وعنصر نقش داشته باشد اما بي ترديد يكي از مولفه هاي مهم و اساسي همين عدم بر نامه ريزي در سطح خرد وكلان است كه مارا از قافله ي تمدن انساني باز داشته است. این بی برنامگی در سطوح گونا گون قابل مشاهده است از کار های یک وزیر گرفته تا سطح پائین جامعه. اگر چنانچه بر نا مه ریزی وجودداشت ممکن نبود که وضعیت شهر این گونه درهم وبرهم  واشفته باشد . در کجای این شهر خرابی به وجود آمده است که دوباره اباد شده باشد؟ خراب کردن وکندن یک جویچه اگر متناسب با بر نامه باشد ویران باقی نخواهد ماند اما دراین شهر ده ها مورد دیده شده است که تخریب صورت گرفته است بدون آن که برای تعمیر آن بر نامه ای وجودداشته باشد. درسطح کلان نیز می توان این گونه دید. بر نا مه های دولت بدون پشتوانه های نظری وتیوریک در جایی مطرح می شود بدون آن که نیتی برای اباد کردن وجودداشته باشد.هر سال که می گذرد مردم به امید سال اینده زندگی می کنند که شاید تغیری ایجاد شود اما متاسفانه سال ها می گذرد ولیکن تغیری ایجاد نمی گردد. نزدیک ترین وملموس ترین مورد همین شهر کابل است.وقتی به این شهر نگریسته می شود ایا می توان بهبودی در وضعیت شهر مشاهده کرد؟

   ایا می توان کابل چهارسال قبل را با کابل کنونی مقایسه کرد  وکابل کنونی را آباد تراز گذشته گفت؟ هوایی که کابلی ها امروز تنفس می کنند به مراتب زیان اور تر وکشنده تر از چهار سال گذشته نیست؟

   میزان گردو خاک به مراتب افزایش یافته است  واین در حالی است که شهرداری کنونی کمک های عظیم ایالات متحده امریکارا باخود دارد. چرا راندمان کار ها ،این قدر کند ضعيف ؛چرا به مردم وزندگی مردم این همه بی توجهی می شود.ایا دولت فخیمه نمی بینند که روزانه مردم این شهر چندین گرام خاک تنفس می کنند؟ شاید در هیچ کجای دنیا حکومتی این همه بی تفاوت در برابر شهروندانش نباشد. اگر آماری از تمام شهر های دنیا گرفته شود هیچ جای  دنيا دربدترین ومستبد ترین کشور های دنیا نیز شما حکومتی را نمی توانید سراغ بگیرید که در برابر زندگی مردم خود این همه بی تفاوت باشد وزندگی مردم را به هیچ بینگارد. کافی است برای یک روز در هفته همین شهردار بیاید ودر چهارراه دهمزنگ توقف کند وشیشه های موتر خودرا پائین بکشد تا ببیند مردم این شهر چه می کشند وچه روز هایی نکبت باری را سپری می کنند. این ها مشت نمونه خروار است. نگویند که درزمان طالبان این شهر آن گونه بود وحال این گونه است.به جای آن که خودرا به طالبان مقایسه کنند با یک حکومت جهان سومی مقایسه کنند .بنگرند که در جهان سوم وحتا در فقیر ترین کشور ها چنین دستگاه اجرایی اغشته به فساد ونا کآرآيی وجود ندارد. ازین که بگذریم امنیت یکی از اولویت های کاری حکومت در سال گذشته بود تا جایی که شنیده می شود ملیارد ها دالر بودجه تخصیص داده شده است تا این پروسه به سر برسد.ایا می توان چشم اندز بهتری را شاهدبود این پروسه چند در صد پیش رفته است ؛کدام جای ها اززیر اثر طالبان رهایی پیدا کرده داند ؟

  اگر در شمال کار هایی صورت گرفته است .برخی مناطق از لوث وجود طالبان پاک سازی شده است بی شک همت مردان پاک باخته اي بوده است که با تمام وجود تلاش ورزیدند تا راه نفس مردم را باز کنند وطالبان را از آن مناطق فراری دهند. حتا گفته می شود که دولت با شدت عمل آن راد مردان مخالف بوده است. اگرمردم قندز در نبود فرمانده شجاع ومومن پولیس سرشک غم دردیده دارندونبود اورا ضایعه هولناک می دانند بیشترینه تلاش های پیگیر ودل سوزانه آن مرد فداکار بوده است.به هر حال سال گذشته متاسفانه برای افغان ها از بسیاری جهات سال نیکویی نبود. اولین نگرانی مردم در سال گذشته مسئله امنیت بود . بررغم کاهش چشم گیر عملیات انتحاری در شهر کابل باز هم شاهد حوادث خون باری در شهر کابل بودیم دراین حوادث جان هم وطنان بی گناه  ما فربانی جهل آدم های نادان واز خدا بی خبر گردید .گرچه ساختار ها وسازو کار های ایجاد صلح در کشور ایجاد شده است. اما این سازو کار ها جایی دردل این جامعه ی فرو رفته در جنگ وخشونت نگشوده است هنوز جنگ همانند سابق از مردم قربانی می گیرد وهرروز دراین کشور جایی نیست که خانواده ای در سوگ عزیز خویش ننشیند وچشم کودکی در نبود پدر اشک الود نگردد . روز ی نیست که خانواده ای نان آور خویش را ازدست ندهد و بی سر پرست نگردد.این در حالی است که اینده ای صلح با طالبان بدون چشم اندازی روشنی دیده می شود حکومت افغانستان همواره کوشیده است تا با طالبان با لحن های گونا گون پیام دهد که دست از جنگ وخشونت بر دارند اما متاسفانه توفیقی دراین راه نیز نیافته است. نارضایتی مردم از حکومت رو به فزونی رفته است با ان که انتخابات پارلمانی با هزینه های گزافی در کشور تدویر یافت اما متاسفانه هنوز آن تلاش ها به بار ننشسته است، گرهی از کار فروبسته ای مردم نگشوده است.وضعیت اجتماعی مردم نیز رو به سوی بهبودی ندارد بررغم آن که سالی که گذشته حاصیلات خوبی مردم برداشت کردند. اما وضعیت اقتصادی مردم هم چنان اشفته است . نرخ مواد غذایی هرروز بیشتراز روز دیگر افزایش می یابد بدون آن که کاری برای مردم فراهم باشد واینده ای نیکی در نظر مردم بیاید.دروازه های سفارت کشور های خارجی هم چنان مملو از کسانی است که غرض گرفتن ویزای خروج از کشو ر صف کشیده اند می خواهند جایی یبروند که حد اقل بتواند شکم های گرسنه خودرا سیر کنند این در حالی است که در بودجه سال اینده  ملیون هادالر برای مصارفي در نظر گرفته شده است كه به هيچ درد اين كشور نخواهد خورد. به هر حال بررسي وضع گذشته وتحليل هر كدام نياز مند مجال فراوانست كه بايد مورد تحليل وبررسي قرار گيرد اما آنچه به نظر مي رسد جز نكبت وادبار براي مردم افغانستان نبود ودر آينده نيز وضعيت بهتر نخواهد شد زيرا حاكمان وگردانند گان حكومت همان هايي هستند كه بودند. ساز و كارهايي نيز روي دست گرفته نشده است تا مردم به اينده اميد وار شوند وانتظار داشته باشند كه اينده شان بهتر از گذشته خواهد شد.همان ضرب المثل معروف را بايد آويزه گوش قرار دهند" بسوزند وبسازند" . آنچه به نظر مي رسد چاره نيست.