پس اگر این گونه است که بی شک چنین است جهاد وتلاش آدمیان برای خود آنها است. کسانی که حق مردم را پایمال می کنند ازآن که رشوت می ستاند تا آن که به نام نمایندگی از مردم، حق مردم را تلف می کند همه بر ضد ارزش های جهاد بوده اند؛ وارزش های جهاد را زیر پای نهاده اند. بسیاری از روز نامه نگاران واصحاب رسانه ها از دروغ کویی ودورویی این جماعت سخن گفته بودند ومردم را تحذیر کرده بودند که گرد این گونه آدم ها نگردید که این طایفه خدا وپیامبر وصد ها ارزش جهادرا با نیم جو قدرت می فروشند؛ اما مردم ساده دل  وخوش باور،باور نداشتند؛ ولیکن در جریان یک ماه بگومگو های مجلس نمایندگا اشکار شد که این جماعت به تنها چیزی که نمی اندیشند حق مسلم ومسجل مردم است. ده ها انسان از گرسنگی بمیرد، ده ها خانه ویران شود. هزاران بیوه ویتیم برای لقمه نانی سرگردان باشند اما این جماعت بی درد به ریاست  برسند.همین ارزش مداران دروغین می دانند که مردم کوچه وبازار هرروز براثر بالاشدن هزاران کیلو کثافت  از خیابان های شهربه صد ها مرض مبتلا می شوند؛ اما که شنیده است که این جماعت بی درد صدای خویش را بلند کرده باشند ومسئولان این شهرراواداشته باشند که با جان مردم بازی نکنند یک کمی بیشتر تلاش ورزند تا این شهر سر وسامان پذیرد.بسیاری ازاین بی دردان می شنوند که در فلان ساحه کابل خانواده ها تحت فشار اقتصادی تن فروش می کنند تا زندگی بخورو نمیر را سپری کنند ؛اما کدام یکی ازاین طایفه صدای خودرا بلند کرده اند. راهی را فرارروی حکومت گذاشته اند تا برای رفع مشکلات مردم اقدام کنند. این هایی که از بوی ریاست مست می شوند به معنای آن نیست که این جماعت بخواهند برای قوم ومردم خویش خدمت کنند؛ بلکه این ها به اشباع شدگان بی درد را می مانند که همه لذت هارا تجربه کرده اند واین بار می خواهند لذت ریاست را نیز بچشند وببینند که ر یاست کردن درسرزمین گرسنگان وبی نوایان چه لذتی دارد.این ها برای بدست گرفتن ریاست همانند دیوانگان دور خود می چرخند.ریاست این جمتعت  برای ماندن وخدمت کردن نیست بلکه می خواهند با مر کب ریاست این بار کشور های بیشتری  راطی کنند وفرزندان خویش به جایگاه بالاتر ووالاتری برسانند.

 به هر حال مجلس نمایندگان به کار خارق العاده دست یازیده است؛ اما این کار بدون هزینه نیست؛کما اینکه هیچ کار مثبت بدون هزینه نیست؛  زیرا زخم خوردگان این عرصه از هر ترفندی سود خواهند جست تا این تصمیم نمایندگان رابا شکست مواجه سازند ازاین رو به انواع حیله دست خواهند برد تا تصمیم به جا نمایندگان رابا شکست مواجه سازند؛ لذا نمایندگان مردم باید با حوصله مندی وبا تمام تلاش وپشت کار از شالوده شکنی که انجام داده اند مراقبت ومحافظت کنند؛البته باید بدانند که این کاریک امر خورد وبی مقدار نیست تلاش دراین راه وپرداخت هزینه گامی است درراخ احقاق حقوق انسانی این سر زمین. ما وقتی از دموکراسی سخن می گوییم بدین معنا است که هر کسی که دراین سر زمین زندگی می کند وشایستگی احراز رسیدن پست ومقام را دارد باید بدان دست یابد این که به کدام قوم یا قبیله تعلق داشته باشد هیچ بار ارزشی ندارد از هر قم وعر قبیله ونژاد می تواندبه بالاترین مقام دست پیدا کند. دراین کشور بسیاری از مردم با هند اشنایی دارند دران سر زمین بیش تزر یک ملیارد انسان زندگی می کنند اما تمام مسلمانها بیش از صد ملیون نیست ولیکن رئیس جمهور آن کشور از میان مسلمانها انتخاب می شود . اما در کشوری که همه اقوام در کنار یک دیگر ودر غم ودرد یک دیگر شریک بوده اند زجر کشیده اند وشکنجه دیده اند وقتی نوبت مقام می رسد اصلا به حساب گرفته نمی شود.اقوام بزرگ یدون هیچ توجیهی می خواهند آنهار به دنبال خود بکشانند.تاریخ افغانستان متاسفانه مملو ومشحون ازاین گونه حق تلفی ها بوده است. وقتی وزارتی را می بینید که بیش از نود در صد آن از جلال اباد است؛ بی شک این ذهنیت  ایجاد می شود که حق بسیاری ها دراین انتخاب ها وانتصاب ها تلف شده است . چه می توان کرد وقتی قاعده بر همین منوال گذاشته شده باشد از هیچکسی نباید امید داشت که برخورد انسانی داشته باشد وکوشش کند در انتخاب ها حق دیگران را نیز بگذارد.نمایندگان مردم با انتخاب اخیر شان یک قاعده مسلم ومسجل تاریخی را شکستند بعد ازاین می خواهند تاریخ را به گونه دیگر بنویسند. بعد ازاین تاریخ نویسان خواهند نوشت که اعضای مجلس نمایندگان در یک اقدام بی سابقه به کسی رایدادن که فکر می کردند منفعت شان در آن نهفته است . درک منفعت وگذشتن از قومیت یک گذار دموکراتیک است واین تجربه نیاز مند پاسداری وپاسبانی است .نمایندگانی که می خواهند نا م شان در تاریخ سه صد ساله ی افغانستان به یادگار بماند باید ازاین روند پشتبانی کنند.نگذارند این قدم دموکراتیک بار دیگر  در خم وپیچ قومی گم شودواسیاب قدرت بر محور سابق بچرخد.