چرا سیاف؟؟؟
ازاین که اقای سیاف از سران جهاد است شاید بهترین گزینه برای حکومت نباشد اما ازاینکه در سال های گذشته به عنوان یک ادم خنثا عمل کرده است وهیچ گونه انتقادی نسبت به حکومت نداشته است بیشتر مورد قبول حکومت است ، بر خلاف اقای قانونی که از سران جهادی است اما گاه گاهی با نیش وکنایه از حکومت انتقاد کرده است ودر سخنرانی پبشا انتخاباتی نیز بر موضع خود تاکید کرد وگفت که میانه روی به معنای نادیده گرفتن اشتباهات حکومت نیست اگر حکومت کارهایی انجام داد که قابل انتقاد بود انتقاد نیز خواهند کرد(نقل به مضمون)اما اقای سیاف در چند سال گذشته مهر سکوت برلب زد وانگارکه این دولت هیچ نقطه ضعفی نداشته است . در حکومتی که هزاران نقطه ضعف وکاستی درآن مشاهده می شود سکوت یک فرد جهادی وبا نفوذ،برای حکومت ضغیف یگ برگ برنده است ازاین رو حکومت می کوشد تا زیر بغل اقای سیاف رابگیرد واورا هم چنا ن سر پای نگاهداردتا در مصاف با قشر های جوان تر وخلاق تر ایستاده شود تاشاید دراین رقابت نفس گیر به پیروزی برسد وحکومت هم نفسی به راحتی بکشد-گرچند زیاد نباید امید داشت-. البته یک وجه دیگر نیز برای حکومت افغانستان بسیار مهم است آن این که انتقاد ها نیز به دو گونه انجام می شود . یک انتقادی است که د ارای پشتوانه های فکری واندیشگی نیست،همانند اقای سیاف که باورمند به مفاهیم جدید وارزش های پذیرفته شده ای بین المللی نیست،انتقاد احتمالی او از حکومت نیز چندان تاثیر نخواهد گذاشت؛ اما یک بار انتقاد همراه با یک پاردایم جدید صورت می گیرد .شخص یا نهاد منتقد حکومت جایگزین یا التر نتیوی نیز مطرح کند، این گونه انتقاد ها هم کارآیی داخلی خواهد داشت وهم مجامع بین المللی را متوجه خود خواهدکرد؛ لذا حکومت ترجیح می دهد که آقای سیاف درراس مجلس قرار داشته باشد. مورد دیگری که بازهم بودن اقای سیاف درراس هرم مجلس اهمیت دارد رابطه نزدیک او با حکومت درسالهای گذشته است . اقای سیاف با هشیاری ای که دارد دریافته است که بهترین گزینه برای او سکوت در برابر حکومت است با توجه به سابقه ای دارد، ترجیح می دهد که دربرابر اعمال خلاف یا اشتباه حکومت مهرسکوت بر لب زند وهم چنان با نفوذ خود تعدادی را نیز وادار به سکوت کند لذا مواجهه این گونه ، برای حکومت ارزش مضاعف دارد یعنی هم خود سکوت کند وهم بتواند برخی از عناصررا وادار به سکوت کند. مورد دیگری که بازهم برای حکومت مطرح بوده است ظاهرالصلاح بودن اقای سیا ف است.یکی از کسانی که در جبهه مقاومت ضد طالبان حضورداشت؛ اما هیچ گاه مواضع صریح وقاطع ضد طالبان اتخاد نکرد اقای سیاف بود ،کسی نمی تواند اورا دشمنان دیروز طالبان به حساب آورد؛اتهامی که برآقای ربانی وارد بود ؛زمانی که ریاست شورا ی عالی صلح را به دوش گرفت ،بسیاری ها براین نظر بودند که اقای ربانی از عهده ای این کار بر نمی اید ،عمده دلیل هم این بود که اقای ربانی به عنوان رهبر مقاومت مطرح بوده است لذا سخن او بر طالبان چندان اثر نخواهد کرد . فاکتی که نسبت به سیاف مطرح نیست ویکی از نقطه های امید اقای کرزی وحکومت او نیز وجود ذیجود حضرت سیاف است که شاید کشتی به گل نشسته صلح با طالبان را از گرداب نجات دهد وبرای پنج سال ریاست جمهوری ابرویی برای او کمایی کند .
البته برخی از سران حکومت ازدید دیگری به قدرت وحکومت می نگرند ووجود اقای سیاف را از زاویه ای دیگری مفید می دانند این گروه که گفته می شود کم هم نیستند بیشتر نگران افغانستان ، اینده ی کشور ، رفاه واسایش مردم واین قبیل مقولات نیستند، بلکه بدین امر می اندیشند که چگونه بتوانند برای پشتون ها کاری کنند وبه سخنی دیگرپشتون ها درقدرت دست بالا راداشته باشند وکشورر نگ پشتونی داشته باشد. برای این گروه اقای سیاف چهره ای مناسبی است هم جهادی است وهم هم سنخ طالبان وهم یک پشتون. این صفات همه برای قوم مداران، به تعبیر مولانا آنان که در خور سوراخ دانایی گرفته اند ودربن سوارخ بنایی ؛
خود کمال مطلوب شمرده می شود. بنابراین می کوشند تا اقای سیاف درراس قدرت قرارداشته باشد، با توجه به این که در برخی ولایات از برادران پشتون کسی در مجلس ر اه نیافته است شاید ریاست اقای سیاف آب سردی باشد که بردل پراز درد وکینه آنها ریخته شود لذا این همه اصرار بر ماندن ورئیس شدن او نمی کردند وبا پشنها دکسی دیگر می توانستند مجلس اینده را از حالت بن بست نجات بخشند ومردم رابه آیبده امید وار گردانند. البته آنچه گفته آمد آروز هایی است که دردیک ذهن برخی پخته می شود آما سوال این جااست که ایا این گونه محاسبه ها می تواند درست ازآب درآید یانه ؟
برخی باوردارند که برخی ویژگی ها وصفاتی که برای حکومت افغانستان از اولویت واهمیت برخوردار است برای بسیاری از مردم افغانستان نقطه ی های تاریک وسیاه شمرده می شود، اقای سیاف از نقطه نظر فکری چندان فرقی با طالبان ندارد اگر طالبان هم بتوانند درافغانستان رسانه ای ایجاد کنند بهتراز تلویزوین دعوت اقای سیاف ایجاد نمی کردند وآن همه سخت گیری ها که نسبت به زنان ورسم ورواج های مردم در تلویزیون دعوت سیاف دیده می شود در حقیقت اشکار کننده ای ذهن وضمیر سیاف است وآن چیزی است که مورد تائید طالبان است و در واقع اقای سیاف همان طالبان است؛ اما طالبی که در خانه نشسته است ودست به اعمال خشونت نمی زند به اصطلاح آش خودرا می خورد .پر ده خودرا می کند.
اگر حکومت بپندارد که می تواند ازطریق سیاف به صلح دست یابد به نظر می رسد که محاسبه ی اشتباهی کرده است وهنوز طالبان را نشناخته است سران ومشاوران حکومت اقای کرزی باوردارند –وبار ها نیز اظهارکرده اند که طالبان وابسته به سازمان استخبارات پاکستان است تا وقتی آن کشور دست از حمایت طالبان برندارد دشوار است که بتوان صلح با طالبان را به سرانجام رسانید،بنابراین درراس هرم چه سیاف باشد یا هر کس دیگر تا اراده ی خارجی ها بویژه پاکستانی ها برایجاد صلح نباشد، دشوار خواهد بود که صلحی میان طالبان وحکومت ایجاد شود.بنابراین به جای دست یابی به صلح با ریاست اقای سیاف هزینه های اضافی بر دولت افغانستان تحمیل خواهد شد وتنش ها میان افغانستان وجامعه ی جهانی تشدید خواهدگردید، که به هیچ وجه به نفع مردم افغانستان نیست لذا حکومت به این بیندیشد که چه کسی در هرم قدرت مجلس قرار بگیرد که باعث کاستن از میزان تنش ها میان افغانستان وجامعه جهانی شود .
متاسفانه طرفداران سیاف ،آنانی که از سیاف پول گرفته اند که تا به اورای دهند یا مسایل پیچیده ی افغانستان را نمی فهمند ونمی دانند که با رای دادن به سیاف چه کار می کنند، یا این که می دانندولیکن پول چشم بصیرت وبینایی آنهارا چنان کور کرده است ازدانستن عاجز شده اند به هر حال انتخابات ریاست مجلس نباید چنان با سهل انگاری وندانم کاری های نمایندگان مواجه شود که درراس آن آدمی چندان موجهی قرار نگیرد.البته اولین وسخت ترین آزمون برای نمایندگان مردم است اگر بتوانند ازاین امتحان پیروز بدر آیند باید مردم امید وار باشند که مجلس نمایندگان به خوبی پیش خواهد رفت واگرنه شاهد مجلس ضعیف ونا کار آمد خواهیم بود و ازهمین حالا باید به روح این مجلس فاتحه خواند و عطای اورا به لقایش بخشید.