روزه واهمیت آن در هنجار مند کردن انسان
همين جمعه رمضان گاه مهماني خدا اگر درست بيان شود و تفسير گردد و اعمالي كه در اين ماه مي تواندايشان با انجام آن بيشتر به ياد خدا افتد از پليدي ها و ناپاكي ها دوري گزيند،راهها سازندگي روحي و رواني مردم تشريح شود بي ترديد اثرات مثبت و ماندگاري بر اخلاق اجتماعي مردم خواهد گذاشت و زمينه هاي بسياري از ناهنجاري ها برچيده خواهد گشت،در رمضان آنچه پيش از همه مي توان به آن پي برد مقام پرشكوه انسان در نزد خداوند(ج) است،وقتي ايشان خاكي مورد توجه خداوند باشد و خداوند به هر بهانه اي بخواهد تا ايشان مقام بلند خويش را دريابد و برخوان رحمت الهي بنشيند،معنايش آنست كه اين انسان قدر خويش را بداند و از فرامين الهي سرنپيچد، حلال هاي خداوند را حلال بشمارد و ا
رشوه ستاندن،مال مردم به زور گرفتن، در حق مردم ظلم كردن،كم فروشي كردن،قيمت فروشي و غبن در معامله از كارهاي وام ور است كه خداوند بندگانش را از آن نهي كرده اند، اگر همين ها هركدام بارها و بارها از سوي رسانه ها تكرار شود و با الفاظ گوناگون و با شيوه هاي متفاوت به كار رود با اطمينان برروح و روان مردم تاثير خواهد گذاشت و زمينه هاي اعتلاي اخلاقي مردم فراهم خواهد شد، و ليكن متأسفانه نه تنها رسانه هاي (اكثر) نه تنها توجه جدي به اين امور ندارند كه روز به روز بر مقدار سريال هاي مبتذل و رسواي خود افزوده اند و در ماه رمضان كه ماه مهماني خدا است،متأسفانه بعد از هر آگاهي رمضاني سريال ها و فلم هاي مبتذل هنري به نمايش در ميآيد، آدم روزه داري كه بعد از يك روز تشنه گي و گرسنگي به سر سفره افطار مي نشيند،به جاي آن كه در فوايد روحي و جسمي روزه سخني بشنود، سريالهاي تولسي و پرينا امثال آن را مي بينند، ديدن آن سريال ها نه تنها بر خلاف روح روزه داري يك انسان روزه دار است كه تاثير هاي مخرب و ويرانگر اخلاقي نيز به جاي مي گذارد.
بهرحال اگر اراده بر اين باشد كه خشونت، درنده خويي، بد اخلاقي و ساير فساد از اين جامعه رخت بربندد و جامعه به سوي ملامت قدم بردارد، علاوه بر ساير تمصيلات،رسانه هاي جمعي كشور نيز بايد در اين جهت برنامه ريزي كنند و هدايت گر مردم به سوي خوبي ها و نيكي باشد، حال مسئوليت اين كار به دوش كيست، و چه كسي بايد رسانه هارا وادار كند، آيا بازهم بايد دوست را متوجه دانست؛ و تمام زشتي ها را به دوش دولت افگند يا آن كه اصحاب رسانه ها را نيز مورد شماتت قرار داد و اكثر آنان را انسان هاي بي درد و فاقد شعور ديني خواند كه نه خود باور به ارزش هاي ديني دارند و نه حتا به ديده و عقيده هاي مردم احترام مي گزارند،بايد راههاي مقابله با آنان پيدا شود كه بدون توسل به خشونت آنان روح روان اعتقادات مذهبي مردم به بازي نگيرند با باور هاي ديني و اعتقادي مردم تجارت نكنند، گرچه نصيحت هاي اخلاقي به گوش اين بي خبران از خلق و خدا فرو نخواهد رفت،اين مروجان منكر به كار خويش دوام خواهد بخشيد و ليكن اميدواريم دردمندان اين جامعه تمهيداتي بيند شيند و راه مقابله با اين هنجار ستيزان را خود بيابندز حرام هاي او پرهيز كند
