شکیبایی

      داوری درباره هرگروهی وقتی صایب است که با در نظر گرفتن گذشته آن گروه صورت بندی گردد.

     اگر کار نامه یک گروه تروریستی مملو از خشونت و درندگی باشد، بی تردید کمتر می توان براو اعتماد کرد واعلامیه آنها راجدی تلقی نمود، مگر این که وضعیت جهان ومنطقه تغیر یافته باشد  وسبب تغیر در رویکرد آن گروه شده باشد. طالبان ثابت کرده اند که نه تنها «عام المنفعه» را نمی شناسند که حتا تعریفی از منافع کلان ملی(عام المنفعه) درذهن خود نداشته وندارند.

   مگر جاده هایی که میان شهرها و ولایات کشور اعمار شده ، پل هایی که در راه ها به وجود آمده ،مکاتب ومدارسی که اعمارشده اند هر کدام متعلق به عموم مردم نیستند که همواره مورد خشم وغضب طالبان قرار گرفته وتخریب شده اند؟

 مضاف براین هایی که نام گرفته شد، آیا ریختن خون بی گناهان در کشور کمتر از پروژه های عام المنفعت است؟ کدام جبهه طالبان در کدام منطقه افغاانستان آنگاه که جان مردم بی گناه در معرض تهدید بوده،  برای حفظ جان مردم دست از خشونت برداشته اند تا مردم آسیب نبینند؟

    مگر مساجد ومکاتب کشورعام المنفعت نیست که طالبان در تخریب آن لحظه ای درنگ نکرده اند؟

   گرچه  مردم افغانستان در تاریخ خود چنین موجودات بی رحم وقسی القلب را ندیده اند که برای ریختن خون مردم بی گناه حریص باشند، اما در تاریخ مبارزات ملی بسیاری از کشورها شرقی وغربی خوانده اند که گروه های معارض، ضد حکومت های مستقر برای بدست آوردن قدرت وتحمیل آیدیولوژی خودجنگیده اند تا به قدرت دست پیدا کنند اما آنجا که پای مردم غیر نظامی در میان بوده ، یا آن که تاسیسات ملی دچار ضرر وزیان می شده است دست از خشونت برداشته اند تفنگ های به زمین نهاده اند تا منافع مردم با خطر مواجه نشود. طالبان هیچ کدام از موازین انسانی و ملی را در نظر نگرفته اند. کشتن، ، گلو بریدن، تخریب کردن از کار کردهای روز مره طالبان در بیش از یک دهه گذشته بوده است.

در همین زمانی که طالبان اعلامیه حمایت از پروژه های عا م المنفعت را صادر کردند سخنگوی ریاست جمهوری لیست بلند بالایی از عملکرد منفی طالبان  در چند ماه گذشته منتشر کرد که جز ایجاد نفرت وبد بینی ودروغ بافی طالبان را به نمایش نمی گذارد.

   آنچه طالبان را واداشته است که دست به صدور این گونه اعلامیه ها بزند طبق معمول قرار گرفتن درآستانه زمستان وعدم تحرک این گروه دراین فصل سال است.

  هرسال در آستانه زمستان این  گروه، همانند گرگان درنده توبه کار می شوند، روی به سوی مذاکره ومصالحه می آورند . امسال نیز افتتاح راه آهن افغانستان - ترکمنستان را گویا بهترین زمینه برای تبلیغات خود یافته تا با  پخش نشر اعلامیه کذایی حکومت افغانستان را به تردید وادارد وحامیان وطرفداران خود را در داخل حکومت افغانستان وادار سازند که  این اعلامیه را وسیله حمایت این گروه قرار دهد و بر حکومت فشار وارد آورد تا از شدت عمل علیه این گروه کاسته شود .

 گرچه تا کنون نیز پخش ونشر این اعلامیه نتوانسته اعتمادی را به خود  جلب و توجهی را معطوف سازد، اما هستند کسانی که این گونه اعلامیه ها را دست مایه فشار بر حکومت قرار می دهند وحکومت را تشویق می کنند که اعلامیه طالبان را جدی بگیرد و ازفشار براین گروه بکاهد.

 به هر حال  تا وقتی طالبان دست از اسلحه برنداشته، تا وقتی معاهده صلح با حکومت افغانستان امضا نشده است، تا وقتی زمامداران پاکستانی در حضور مجامع بین المللی تعهد نسپرده اند که در امور داخلی افغانستان مداخله نمی کنند تا وقتی جبهه ای به نام طالبان وجود داشته باشد، بسیار ساده لوحی است که بتوان براین گروه اعتماد کرد یا اعلامیه های این گروه را جد ی گرفت وآن را مثبت تلقی نمود.

.