حمله ای تروریستی روز های گذشته، اولین حمله تروریستی ازاین دست در هند وستان نه بود،  تروریست های طرفدار پاکستان در سال 2008 نیز حمله انتحاری را در هوتل وشفاخانه ای در ممبه ای هندوستان صورت دادند که تعددادی از هندی ها جان های خود را ازدست داده وتعدادی نیز زخمی شدند.

   منتهی تفاوتی که سال 2008 با اکنون دارد آنست که در آن زمان در مواضع کشورهای غربی از جمله امریکا نسبت به پاکستان چندان تغیری به وجود نیامده بود ، پاکستان همراه با کشور های غربی پرچم مبارزه با تروریستان را به دوش می کشید. دنیا  نمی دانست که موضع صریح حکومت امریکا درقبال تروریستان ساخت پاکستان چیست؛ اما  اکنون روابط هندوستان نه تنها با حکومت افغانستان بسیار حسنه است و از موضع گیری حکومت افغانستان علیه تروریستان حمایت می کند که روابط نزدیک سیاسی واقتصادی با ایالات متحده امریکا نیز دارد. 

     همزمان با سفررئیس جمهور اشرف غنی گفته می شد که میان سه کشور افغانستان ، هندوستان وایالات متحده امریکا نیزتفاهم نامه ای به امضا خواهد رسید که هرسه کشور را در موضع مشترک علیه تروریسم قرار می دهد.

 با توجه به نزدیکی های سیاسی سه کشور و تعهد امریکا در مبارزه با تروریزم دیده شود که در موج جدیدی ترور و خشونت علیه کشورهای متحد امریکا  آن کشور چه موضعی اتخاذ خواهد کرد و رفتار وسیاست هآی آن کشور درقبال صدور تروریست های ساخت پاکستان چه خواهد بود؟

         آگاهان منطقه  اما بدین نظر هستند که گرچه انتظار می رود که سیاست های ایالات متحده امریکا بیش از پیش روشن باشد و مواضع شدیدتری علیه پاکستان صورت دهد ودراین رابطه نه تنها کمک های اقتصادی ونظامی خود را با پاکستان به حال تعلیق در آورد که باید از اهرم های فشاری بیشتری استفاده کند  از جمله  باوضع تحریم علیه حکومت واستخبارات آن کشور استفاده کند تا فشار بیشتری وارد آید. اما برخلاف انتظار این گونه نیست،

 اگر مقایسه شود میان عملکرد روسیه نسبت به اکراین وعملکرد حکومت پاکستان نسبت به افغانستان وهند باید پاکستان تحت فشار بیشتر قرار گیرد تا روسیه. اما سیاست های امریکا درقبال این گونه کشورها بر عکس است.کشو رهایی که از سیاست های مستقل برخوردارهستندند بیشترتحت فشارایالات متحده امریکا قرار می گیرند تا کشور هایی که  قوانین بین المللی وحقوق بشررا نقض می کنند.

  بنابراین با این سیاست های نه چندان شفافی که وجود دارد بعید به نظرمی رسد که حکومت امریکا پاکستان را بیش ازاین تحت فشار قرار دهد ویا بخواهد که ان کشور دست از عمل تخریبی نسبت به همسایگان  خود بردارد.

  پاره ای ازآگاهان اما بدین نظر هستند که ایالات متحده امریکا از بم های اتمی پاکستان بیم دارد وگمان می برد اگربیش ازاین حکومت پاکستان را تحت فشار قرار دهد ممکن است سازمان استخبارات آن کشور دست به عملی بزند که منطقه را به آتش بکشد .  سیاست  کنونی امریکا ریشه های دیرینه دارد به ویژه اوایل دهه 90 قرن گذشته که آزمایش های اتمی در پاکستان صورت گرفت وامریکارا سخت نگران ساخت .

   وقتی درنیمه  دهه نود میلادی ، طالبان بخشی بزرگی از افغانستان را تصرف کردند ودست به جنایت های هولناکی زده وحقوق بشر را به آشکار ترین صورت نقض کردند ، حکومت امریکا درقبال جنایات طالبان ونقض حقوق بشر ازسوی این گروه موضع روشنی اتخاذ نه کردند ،عمده دلیل آن کشور نیز وجود بم های هسته ای در پاکستان بود ونمی خواست که پاکستان را تحت فشار قرار دهد، در حالی که می دانست که پاکستان حامی بی چون و چرای طالبان در افغانستان است وپشت هر جنایتی که در افغانستان صورت می گیرد، دستان پاکستانی ها دخالت دارد.

پ   امروز هم اگر سیاست های امریکا در قبال پاکستان از شفافیت لازم برخوردار نیست  و یا در برخی مواقع سکوت می کند ، بیم  از وجود بم های هسته ای در پاکستان دارد، که امریکا را نگران می سازد وسیاست های آن کشور را در قبال پاکستان با محدودیت همراه می سازد.

 لذا سیاست های امریکا درقبال تروریست های ساخت پاکستان ریشه  در منافع سیاسی واقتصادی امریکا دارد. از بم اتمی پاکستان می ترسد واز سوی دیگر تروریست هایی که در خاک پاکستان تربیه می شوند،عمده هزینه های آن را کشورهای عربی متحد امریکا می پردازند، اما چون ایالات متحده امریکا به نفت عرب ها وابسته است، نمی خواهد این منفعت را ازدست دهد. لذا در برابر عملکرد منفی عرب ها سکوت اختیار می کند وگاهی عملکرد عرب های نفت خوار را توجیه نیزمی کند، کما این که همین سیاست منفعلانه را در قبال تجاوز عربستان سعودی ومتحدان آن کشورعلیه یمن اتخاذ کرده است . سیاست کشتار عربستان در یمن چنان زننده ، وقیح و غیرقابل توجیه است که سکوت دربرابر این جنایت آشکار جز برخاسته از حس منفعت جویی ایالات متحده امریکا نیست.

   با توجه به نبض سیاست های کلی امریکا در منطقه، انتظار شدت عمل از سوی امریکا را نباید داشت وتصور نباید کرد که دامنه فعالیت تروریست ها به این زودی ها با محدودیت مواجه شود.